Niewydolność nadnerczy: objawy, leczenie, przyczyny

Stan związany ze spadkiem produkcji hormonów wytwarzanych specyficznie w korze nadnerczy nazywa się „niewydolnością nadnerczy” lub „hipokortykalizmem”. Zdarza się ostry i przewlekły.

Mając niezauważalne objawy, przewlekła niewydolność nadnerczy często nie jest rozpoznawana i leczona przez długi czas (jednym z objawów jest zamiłowanie do słonych potraw, co rzadko jest niepokojące), co prowadzi do poważnych komplikacji.

Ostra niewydolność korowa nie pozostaje niezauważona: szok rozwija się tutaj wraz ze spadkiem ciśnienia krwi (czytaj o normie ciśnienia krwi), dusznością, czasami z drgawkami i utratą przytomności. Taki kryzys może wystąpić bez wyraźnego powodu i przypominać chorobę narządów jamy brzusznej, ale częściej jest spowodowany gwałtownym zmniejszeniem dawki lub zniesieniem hormonów przepisanych w leczeniu przewlekłej hipokortykalizmu.

Niewydolność hormonów nadnerczy może wystąpić zarówno w wyniku uszkodzenia samych nadnerczy, jak i w wyniku patologii narządów centralnych, które regulują aktywność wszystkich narządów hormonalnych.

Znajomość objawów niewydolności kory nadnerczy i jej szybkie wykrywanie we współczesnym świecie, w którym można całkowicie zastąpić brak własnych hormonów syntetycznymi analogami, może znacznie poprawić rokowanie.

O nadnerczach i ich zarządzaniu

Nadnercza to mały sparowany narząd o kształcie trójkąta o wymiarach 4 * 0,3 * 2 cm, położony bezpośrednio nad nerkami. Waga każdego z nich wynosi około 5 gramów.

Nadnercza składają się z dwóch warstw. Szeroki obszar zewnętrzny nazywany jest korowym (kora, stąd nazwa „hipokortykalizm”), podczas gdy centralny, który stanowi 20% masy narządu, to mózg. W tym ostatnim syntezowane są hormony regulujące ciśnienie krwi: adrenalina, dopamina, noradrenalina. Niedobór hormonów w tej części ciała nie jest nazywany niewydolnością nadnerczy, więc nie będziemy ich rozważać.

Kilka rodzajów hormonów jest syntetyzowanych w warstwie korowej:

  • Glukokortykoidy: horizol.
  • Minerokortykoidy: Aldosteron.
  • Męskie hormony płciowe - u osób obu płci: androstendion, dehydroepiandrosteron.
  • Żeńskie hormony płciowe (minimalne ilości): estrogen i progesteron (przeczytaj o normach progesteronu u kobiet).

Centralne narządy dokrewne zlokalizowane w jamie czaszki i anatomicznie nierozdzielne od mózgu, podwzgórze i przysadka mózgowa, kierują wytwarzaniem wszystkich tych bioaktywnych substancji. Podwzgórze produkuje kortykoliberinę, która dociera do przysadki mózgowej, steruje wytwarzaniem hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) i już bezpośrednio wpływa na pracę nadnerczy.

Niewydolność nadnerczy to stan, w którym w organizmie powstaje niedobór dwóch hormonów:

Za co są odpowiedzialni?

KortyzolAldosteron
Nazwa hormonu i jego metabolitówGlukokortykosteroidyMinerokortykoidy
Wpływ na metabolizm węglowodanówZwiększ poziom glukozy we krwi poprzez przyspieszenie tworzenia glukozy z białek w wątrobie, jednocześnie zmniejszając jej wykorzystanie w tkance mięśniowejNie wpływa
Wpływ na metabolizm elektrolitówWpływają tylko na wapń, przyspieszając jego uwalnianie do krwi i zmniejszając wchłanianie kościUtrzymuj równowagę sodu, potasu, chloru i wodorowęglanów:

  • zwiększyć zwrot sodu i chloru do krwi z pierwotnego moczu (w nerkach);
  • zwiększyć wydalanie przez nerki jonów potasu i wodorowęglanu.
Metabolizm białekZwiększyć rozkład białek na aminokwasy, zmniejszyć tempo powstawania białka z aminokwasówNie wpływa
Metabolizm lipidówZwiększyć odkładanie tłuszczu pod skórą tułowia i twarzy. Jednocześnie dochodzi do rozpadu tłuszczu na kończynachNie wpływa
Wpływ na odpornośćBędąc substancjami przeciwzapalnymi, w dużych ilościach hamują układ odpornościowy. Z tego powodu syntetyczne glukokortykoidy stosuje się w leczeniu chorób autoimmunologicznych, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepuNie wpływa
Skutki uboczneZwiększone powyżej wymaganego poziomu hamują syntezę nowych elementów skóry, w wyniku czego stają się cieńsze. Zmniejszają również masę mięśniową, hamując wytwarzanie w nich nowych białek.W dużych ilościach, ze względu na opóźnienie w sodu, który wciąga wodę do naczyń, zwiększa ciśnienie krwi

Klasyfikacja choroby

Produkcja glukokortykoidów i mineralokortykoidów, jak już wspomniano, ma potrójną regulację: podwzgórze - przysadka mózgowa - nadnercza. Oznacza to, że poziom hormonów może się zmniejszyć z powodu naruszenia ich syntezy w jednym z tych narządów. W zależności od lokalizacji patologii niewydolność nadnerczy może być:

  • pierwotne, gdy występuje uszkodzenie samych nadnerczy;
  • wtórny. Jest to związane z chorobą przysadki mózgowej, która w niewielkim stopniu syntetyzuje hormon ACTH;
  • trzeciorzędowy, gdy samo centrum, podwzgórze, wytwarza niewielką ilość kortykoliberyny.

Hipokortykalizm może być również spowodowany stanem, w którym syntetyzowana jest wystarczająca liczba hormonów, ale receptory są zajęte przez substancje, które blokują receptory na kortyzol lub aldosteron, lub są niewrażliwe..

Pierwotna niewydolność kory nadnerczy jest poważniejsza niż formy wtórne i trzeciorzędowe.

W zależności od charakteru rozwijającego się procesu występuje niewydolność nadnerczy:

  • ostry (jest to również nazywane kryzysem Addisona, a jeśli spowodował krwotok w tkance nadnerczy, to zespół Waterhouse-Friedericksena) jest śmiertelną chorobą wymagającą natychmiastowej korekty;
  • przewlekły - ten stan w obecności kompetentnej korekty na czas można kontrolować przez wiele lat. Awaria może być na etapie kompensacji, subkompensacji i dekompensacji.

Przyczyny patologii

Nadnercza są sparowanym narządem, który ma również doskonałe możliwości kompensacyjne. Tak więc objawy jego przewlekłej zmiany rozwijają się tylko wtedy, gdy dotyczy to ponad 90% kory. Pierwotna niewydolność nadnerczy rozwija się w patologii samych nadnerczy. Mogłoby być:

  • uszkodzenie autoimmunologiczne (czyli atak własnej tkanki własnymi przeciwciałami) jest przyczyną prawie 98% przypadków hipokortykalizmu. Przyczyna tego stanu jest nieznana, najczęściej łączy się go z chorobami autoimmunologicznymi innych narządów dokrewnych;
  • wrodzony niedorozwój kory narządu;
  • Zespół Algrove'a;
  • proces gruźlicy - początkowo rozwija się w płucach (patrz, jak przenoszona jest gruźlica);
  • amyloidoza - odkładanie się nieprawidłowego białka w tkance nadnerczy, powstałe w wyniku przewlekłej choroby przewlekłej;
  • adrenoleukodystrofia jest genetyczną patologią akumulacji kwasów tłuszczowych w ciele, która jest przenoszona przez chromosom X, co prowadzi do postępującego uszkodzenia niektórych części mózgu i nadnerczy;
  • przerzuty guza w tkance nadnercza;
  • krwotok nadnerczy. Rozwija się głównie w ciężkich infekcjach, którym towarzyszy uwalnianie dużej liczby bakterii do krwi: infekcja meningokokowa, posocznica, szkarlatyna, ciężka błonica;
  • zakrzepica naczyń krwionośnych nadnerczy;
  • guzy samych nadnerczy;
  • martwica tkanki narządu z zakażeniem HIV;
  • u noworodka podobny stan może się rozwinąć, jeśli podczas porodu pozostawał przez pewien czas bez tlenu;
  • Zespół Kearnsa, który polega na uszkodzeniu tkanki oczu i mięśni;
  • Zespół Smitha-Opitza: połączenie kilku patologii: niewielka objętość czaszki mózgu, upośledzenie umysłowe, a także anomalie w strukturze narządów płciowych.

Jeśli mówimy o wtórnej awarii, jej przyczynami są patologie przysadki:

  • zakaźny (częściej - spowodowany infekcją wirusową);
  • z powodu krwotoku z powodu urazu;
  • wywołane przez guz;
  • związane ze zniszczeniem w wyniku napromieniowania narządu, wykonywania na nim operacji lub długotrwałego leczenia syntetycznymi glikokortykoidami;
  • wrodzona redukcja masy narządów (w tym przypadku może występować niedobór zarówno ACTH, jak i wszystkich hormonów przysadki);
  • zmiany przysadkowe z własnymi przeciwciałami.

Trzeciorzędowa niewydolność nadnerczy pojawia się z powodu wrodzonej lub nabytej (guz, promienie gamma, infekcja, krwotok) patologii podwzgórza.

Objawy

Przy braku aldosteronu w organizmie rozwija się odwodnienie (czytaj o objawach odwodnienia), które postępuje, ponieważ sód (a wraz z nim woda) nadal traci. Wręcz przeciwnie, gromadzi się potas. Powoduje to naruszenie przewodu pokarmowego, naruszenie rytmu serca. Jeśli stężenie potasu przekracza 7 mmol / L, może wystąpić zatrzymanie akcji serca..

Zmniejszenie produkcji kortyzolu powoduje zmniejszenie powstawania glikogenu, rodzaj magazynowania glukozy w wątrobie. W odpowiedzi na niedobór tego hormonu przysadka mózgowa zaczyna wytwarzać ACTH w zwiększonej ilości, ale ten drugi, mając szerokie spektrum działania, próbuje „zmusić” nie tylko kortyzol, ale także melanotropinę, substancję, która zwiększa produkcję pigmentu melaniny przez komórki skóry, siatkówki i włosów, które mają zostać zsyntetyzowane. Prowadzi to do ciemnienia skóry..

Objawy niewydolności nadnerczy będą zależeć od tego, jak szybko wpłynie to na tkankę nadnerczy. Jeśli duża liczba komórek narządów umiera natychmiast, rozwija się ostra niewydolność, mająca tylko objawy. Jeśli proces śmierci komórek nadnerczy zachodzi stopniowo, to znaczy rozwija się przewlekła hipokortykalizm, na pierwszy plan wysuwają się inne objawy.

Przewlekła hipokortykoza

Ten stan ma kilka głównych objawów. Rozwijają się najczęściej po stresujących sytuacjach, które mogą obejmować uraz, poród, grypę lub inną infekcję, stres psychoemocjonalny, zaostrzenie choroby przewlekłej.

Zwiększona pigmentacja skóry i błon śluzowych

Pierwotna hipokortykoza charakteryzuje się zabarwieniem skóry w brązowawym kolorze, podczas gdy błony śluzowe również ciemnieją. Na tej podstawie hipokortykalizm nazywany jest również „chorobą brązową”.

Najpierw ciemnieją te części ciała, które nie są chronione przez ubranie: twarz, dłonie i szyja. Równolegle miejsca, które są zwykle ciemniejsze, stają się bardziej brązowe: moszna, otoczka sutków, dolna pacha i krocze. Pigmentacja pojawia się również na obszarach skóry mających kontakt z ubraniem (kołnierzem lub paskiem), co jest szczególnie widoczne na tle zwykle zabarwionej skóry.

Intensywność zabarwienia zależy od czasu trwania choroby. Może mieć odcień jasnej opalenizny, plamić skórę brązem, pokryć ją „mgiełką”, która tworzy efekt brudnej skóry, a nawet pomalować na ciemny kolor.

Błony śluzowe są również zabarwione, co jest zauważalne w języku sąsiadującym z zębami policzków, dziąseł, podniebienia (poplamione są również pochwa i odbytnica).

Jeśli mówimy o pierwotnej hipokortykozie autoimmunologicznej, na tle ciemnych obszarów często pojawiają się przebarwione łaty - plamy bielactwa.

Wtórna i trzeciorzędowa niewydolność nadnerczy występuje bez plam na skórze i błonach śluzowych.

Utrata masy ciała

Z powodu wyraźnego braku składników odżywczych waga osoby maleje: od umiarkowanego (3-5 kg) do stanu zwanego niedożywieniem (niedobór 15 lub więcej kilogramów).

Zaburzenia behawioralne

W przypadku przewlekłej pierwotnej niewydolności nadnerczy charakteryzuje się:

  • drażliwość;
  • apatia;
  • poważne osłabienie mięśni - aż do całkowitej niepełnosprawności;
  • zaburzenia depresyjne.

Zaburzenia trawienia

Pierwotna przewlekła hipokortykalność charakteryzuje się:

  • zmniejszony apetyt;
  • nudności;
  • ból brzucha, który nie ma wyraźnego położenia, „wędruje”;
  • anoreksja;
  • wymioty bez bólu głowy lub poprzednich nudności;
  • na przemian zaparcia i biegunka.

Ciśnienie tętnicze

Przewlekłą pierwotną niewydolność nadnerczy można już podejrzewać przez fakt, że wcześniej podwyższone lub normalne ciśnienie stopniowo zmniejszało się. Teraz osoba o względnie normalnym zdrowiu mierzy liczby przy 5-10 mm Hg. niższy niż wcześniej nagrany.

Inne objawy

W przypadku przewlekłego uszkodzenia kory nadnerczy charakterystyczne jest uzależnienie od słonej żywności. A na pusty żołądek występuje osłabienie, drżenie mięśni, które mijają po jedzeniu - oznaka spadku poziomu glukozy we krwi.

W przypadku wtórnej hipokortyki nie ma uzależnienia od soli, ale po jedzeniu, po kilku godzinach, rozwijają się ataki osłabienia i drżenia.

Objawy kryzysu Addisona

Ostra niewydolność kory nadnerczy u dzieci w wieku poniżej 3 lat może wystąpić w wyniku nawet pozornie nieznacznych czynników zewnętrznych: SARS, infekcja jelit, stres, szczepienia. Rozwija się natychmiast po porodzie, jeśli przeszedł z niedotlenieniem płodu lub jeśli dziecko urodziło się z prezentacji miednicy. Wynika to z faktu, że tkanka nadnerczy u tych dzieci wciąż nie jest wystarczająco dojrzała..

Ostra hiperkortykoza występuje z:

  • zakażenie meningokokowe (często rozwija się u dzieci, podczas gdy dorośli są często tylko nosicielami bakterii meningokokowych w nosogardzieli);
  • zakrzepica żył nadnerczy;
  • infekcje: listerioza, infekcja wirusem cytomegalii, toksoplazmoza, błonica;
  • usunięcie części nadnerczy;
  • nagłe zniesienie syntetycznych glukokortykoidów.

Ostra hipokortykoza może rozwinąć się bez wcześniejszych objawów. O jego wyglądzie świadczą:

  • ostra bladość;
  • słabość - do stanu pokłony;
  • kołatanie serca
  • wymioty
  • nie zlokalizowany ból brzucha;
  • częste luźne stolce;
  • zmniejszenie ilości moczu;
  • skóra staje się „marmurowa”, czubki palców stają się niebieskie;
  • mogą wystąpić skurcze;
  • jeśli przyczyną jest infekcja meningokokowa, na skórze pojawia się brązowo-czarna wysypka, która nie znika po naciśnięciu szklanki lub przezroczystego szkła.

Jeśli pomoc nie zostanie udzielona na czas, istnieje śpiączka, która może być śmiertelna.

Jaka jest diagnoza

Aby określić, która niewydolność nadnerczy jest zaangażowana - pierwotna, wtórna lub trzeciorzędowa, wykonują:

  • Ultradźwięki nadnerczy, które mogą wcale nie wykazywać narządu, nawet jeśli ma on gruźlicę lub proces nowotworowy. W takim przypadku wykonuje się dodatkowo tomografię nadnerczy;
  • Rezonans magnetyczny mózgu z ukierunkowanym badaniem podwzgórza i przysadki mózgowej.

Ale główna diagnoza choroby to laboratorium. Aby dowiedzieć się o braku hormonów, które powstały, i jak to jest wyrażane, bada się:

  • poziom kortyzolu we krwi: zmniejsza się w przypadku każdego rodzaju niewydolności;
  • 17-ACS i 17-KS w moczu pobierane dziennie: te metabolity kortyzolu są również zmniejszone w pierwotnym i wtórnym typie hipokortykologii;
  • ACTH we krwi: zmniejsza się wraz z wtórną niewydolnością trzeciorzędową, wzrasta wraz z chorobą samych nadnerczy;
  • oznaczanie aldosteronu we krwi: o ile jest zmniejszone;
  • utajone formy hipokortykologii ujawniają test stymulacji ACTH: określa się początkowy kortyzol, a także pół godziny i godzinę po podaniu syntetycznego ACTH. Jeśli poziom kortyzolu wzrósł o mniej niż 550 nmol / L - oznacza to niewydolność nadnerczy. Zwykle poziom kortyzolu wzrasta 4-6 razy. Badanie przeprowadza się w określonym czasie - o godzinie 8:00, kiedy występuje naturalny szczyt aktywności badanych hormonów.

Diagnoza została ustalona. Teraz należy ustalić, w jakim stopniu metabolizm, elektrolit, białko, węglowodany i lipidy uległy uszkodzeniu i jak bardzo zmniejszona jest odporność immunologiczna. W tym celu pobierana jest pełna morfologia krwi, sodu, potasu, wapnia, białka i jego frakcji, glukozy są oznaczane we krwi żylnej; wykonywany jest profil lipidowy. Konieczne jest wykonanie elektrokardiogramu - abyś mógł ocenić, jak bardzo serce zareagowało na zmianę składu elektrolitów we krwi.

Terapia

Leczenie polega na wprowadzeniu syntetycznych hormonów - tych, których niedobór powstał, w obliczonej dawce. Prawie zawsze są to glukokortykoidy, które są wybierane w zależności od ich aktywności mineralokortykoidów, czasu działania, nasilenia działań niepożądanych:

NarkotykIle jest ważnych (godzin)Dzienna dawka (w miligramach na metr kwadratowy powierzchni ciała)Aktywność glukokortykoidówMineralna aktywność kortykoidówTłumienie syntezy ACTH
Hydrokortyzon8-1210–1211Miernie
Kortyzon8-1212–150,81Miernie
Prednizon18–362-340,5Średni
Deksametazon36–540,3-0,4trzydzieści0,05Silny
Fludrokortyzon18–360,05-0,2 mg / dzieńpiętnaście150Nie tłumiąc

2/3 wymaganej dawki przyjmuje się rano, o godzinie 10:00, 1/3 - po południu.

Zwykle w łagodnym stopniu przepisywany jest tylko kortyzon, ale jeśli niedobór hormonu jest bardziej wyraźny, wymagana jest kombinacja prednizolonu, kortyzonu i fludrokortyzonu.

Ostatni lek w tabeli - Fludrokortyzon - jest analogiem mineralokortykoidu aldosteronu. Jest zawsze stosowany, nawet przy minimalnej niewydolności mineralokortykoidów, nie licząc na aktywność mineralokortykoidów glukokortykoidów. W końcu, jeśli pijesz tylko glikokortykosteroidy, małe dzieci zaczną słabe przybieranie na wadze, opóźniony rozwój psychomotoryczny, odwodnienie, co może prowadzić do nagromadzenia śmiertelnej dawki potasu w organizmie. U młodzieży i dorosłych leczenie tylko glikokortykosteroidami może prowadzić nie tylko do pogorszenia samopoczucia, ale także zwiększa ryzyko wystąpienia kryzysów solnych.

Powołanie samych glikokortykoidów i och, tylko na początku choroby, jest uzasadnione tylko niewydolnością autoimmunologiczną i adrenoleukodystrofią.

O tym, że przepisana jest wystarczająca ilość Fludrokortyzonu, świadczą:

  • zmniejszone stężenie sodu we krwi;
  • zwiększone stężenie potasu;
  • zwiększona aktywność reniny we krwi.

Jeśli pojawi się obrzęk (szczególnie na twarzy), wzrośnie ciśnienie krwi, sen stanie się niespokojny i ból głowy, aw laboratorium - trochę potasu i dużo sodu, oznacza to przedawkowanie Fludrokortyzonu, dlatego konieczne jest zmniejszenie jego dawki, ale nie całkowite anulowanie.

Zwiększ dawkę Fludrokortyzonu, gdy mieszkasz w gorącym klimacie (ponieważ osoba straci dużo potu, a wraz z nim sodu), podczas ciąży - od drugiego trymestru.

Jeśli osoba z niewydolnością kory nadnerczy zachoruje na chorobę zakaźną ze wzrostem temperatury lub będzie musiał poddać się traumatycznej manipulacji lub operacji, to w celu uniknięcia kryzysu uzależnienia musi zwiększyć dawkę leku glikokortykoidowego przyjmowaną 3-5 razy. Mineralokortykoidy nie są korygowane..

Monitorowanie skuteczności leczenia odbywa się najpierw co miesiąc (z obowiązkowym oznaczeniem poziomu hormonów i elektrolitów we krwi), a następnie - raz na 2-3 miesiące. W przypadku niewydolności nadnerczy sytuacja jest taka, że ​​lepiej jest przekraczać dawkę glukokortykoidów o 1-2 dni niż zwiększyć ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności.

Leczenie ostrej niewydolności kory nadnerczy

Kryzys najczęściej rozwija się przy braku zwiększenia dawki leku na tle choroby zakaźnej, podczas pomijania podawania glukokortykoidów lub gdy są one arbitralnie anulowane.

Ten stan jest leczony na oddziale intensywnej terapii. Leczenie to:

  1. dożylne podawanie dużej liczby roztworów chlorku sodu i glukozy - w celu korekty zaburzeń wodno-elektrolitowych. Należy podać wystarczającą ilość glukozy, a sodu i potasu należy stale monitorować we krwi podczas infuzji;
  2. zastąpienie powstałego niedoboru glukokortykoidów za pomocą domięśniowego i dożylnego podawania leków syntetycznych. Rozpocznij od prednizolonu w dawce 2,5-7 mg / kg masy ciała. Podaje się go w postaci kroplówki lub dożylnie w strumieniu. Gdy tylko zjawiska szoku zostaną zatrzymane, lek ten można podać domięśniowo;
  3. z wyraźnym spadkiem ciśnienia krwi podaje się leki wazopresyjne: Dobutamina, Dopamina, Mesaton, Adrenalina;
  4. leczenie choroby, która spowodowała kryzys. Tak więc przy patologii zakaźnej przepisywane są środki przeciwwirusowe, przeciwgrzybicze lub przeciwbakteryjne, z patologią chirurgiczną po stabilizacji wykonuje się niezbędną interwencję.

Po ustabilizowaniu ciśnienia krwi, potasu i sodu, można przenieść pacjenta na przyjmowanie tabletek glukokortykoidów i zwrócić poprzednią dawkę mineralokortykoidów. Następnie pacjent zostaje przeniesiony na oddział ogólny.

Prognozowanie przewlekłej niewydolności

Jeśli zaczniesz leczyć chorobę na czas i odpowiednio, nie pomijaj przyjmowania leków i zwiększaj ich dawkowanie podczas rozwoju chorób zakaźnych lub gdy istnieje potrzeba zaplanowanych lub pilnych interwencji chirurgicznych, rokowanie jest stosunkowo korzystne.

Choroba u dzieci

Niewydolność nadnerczy u dzieci najczęściej występuje jako proces wtórny. Jeśli rozwija się pierwotna hipokortykoza, jest to spowodowane:

  • autoimmunologiczne uszkodzenie nadnerczy (najczęściej wiąże się to z cukrzycą, niewydolnością tarczycy i przytarczyc). Debiut herbaty po zaledwie 5 latach;
  • krwotok nadnerczy z powodu trudnych porodów, posocznicy, w tym meningokoków. Stan spowodowany porodem rozwija się natychmiast po porodzie. Meningokcemia jest najbardziej niebezpieczna dla dzieci poniżej 5 lat;
  • wrodzona hipoplazja kory nadnerczy. Debiut choroby następuje w pierwszym miesiącu życia;
  • adrenoleukodystrofia. Pierwsze objawy pojawiają się po 3 latach. Zwykle są to bóle głowy, nudności, osłabienie, zaburzenia słuchu lub wzroku. Choroba jest niebezpieczna, ponieważ na tle powyższych objawów (wskazują na uszkodzenie mózgu) niewydolność kory nadnerczy nie jest zauważalna i można ją pominąć;
  • wrodzona dysfunkcja kory nadnerczy, która objawia się nie tylko objawami przewlekłej niewydolności kory nadnerczy, ale także przedwczesnym rozwojem seksualnym u chłopców i dziewcząt z fałszywą hermafrodytyzmem. Debiut tej patologii następuje w pierwszym miesiącu życia;
  • rodzinna niewydolność glukokortykoidów. Ta choroba objawia się jedynie hipokortykalizmem, jej objawy pojawiają się w pierwszym miesiącu życia;
  • Zespół Smitha-Lemleya-Opitza. Tutaj oprócz niewydolności nadnerczy istnieje niewielka objętość czaszki, wady rozwojowe narządów płciowych. Takie dzieci pozostają w tyle w rozwoju psychoruchowym. Patologia debiutuje w pierwszym roku życia;
  • Zespół Kearnsa-Sayre'a, który będzie miał również objawy oczne (zaburzenia widzenia z powodu osłabienia mięśni oka), osłabienie i opóźniony rozwój mięśni poprzecznie prążkowanych. Debiut patologii po 5 latach,
  • rzadko - gruźlica, która może debiutować w każdym wieku.

Objawami przewlekłej niewydolności kory nadnerczy u dzieci są:

  • brązowa pigmentacja blizn, fałdów skóry, dziąseł;
  • senność;
  • bezprzyczynowe wymioty;
  • miłość do soli.

Wraz z rozwojem ostrego stanu u dziecka zwykle rozwija się biegunka, wymioty i ból brzucha. Traci dużo płynów, jego kończyny szybko stają się chłodne i nabierają niebieskawego koloru. Dziecko albo zemdleje, albo staje się wyjątkowo senne; skurcze mogą się rozwinąć.

Rozpoznanie choroby u dzieci nie różni się od tej u dorosłych: badanie poziomu kortyzolu, aldosteronu i ACTH, 17-kortykosteroidów w moczu oraz aktywność reniny w osoczu. Niezbędnie określone parametry elektrolitowe i biochemiczne.

Leczenie zwykle odbywa się za pomocą hydrokortyzonu. Jego początkowa dzienna dawka wynosi 10-12 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała, jest podzielona na trzy równe dawki i jest przyjmowana o 7:00, 14:00 i 21:00. Jeśli dziecko ma już ponad 14 lat i osiągnęło ostateczny wzrost, zamiast hydrokortyzonu można zastosować prednizolon lub deksametazon, który można przyjmować raz dziennie. W większości przypadków leczenie fludrokortyzonem jest wskazane pod kontrolą elektrolitów i aktywności reniny we krwi.

Ostra niewydolność nadnerczy wymaga połączenia alarmowego „Pogotowie”, które rozpocznie wprowadzanie roztworów chlorku sodu i 5% glukozy (u dzieci stosunek tych roztworów wynosi 1: 1). 5-7,5 mg / kg rozpuszczalnego w wodzie hydrokortyzonu podaje się dożylnie, z połączeniem niskociśnieniowym, kropelkowym lub mikrostrumieniem aminy wazopresorowej (dopaminy, dobutaminy). Leczenie choroby, która spowodowała kryzys.

Dziecko zostaje przeniesione na oddział ogólny z intensywnej terapii tylko z całkowitym złagodzeniem zjawiska ostrej niewydolności nadnerczy.

Objawy choroby nadnerczy u kobiet

Nadnercza to małe sparowane gruczoły, które znajdują się w jamie brzusznej bezpośrednio nad nerkami. Są to maleńkie narządy, jednak wydzielają hormony, które wpływają na stan całego organizmu..

Wszelkie problemy w ich pracy natychmiast wpływają na stan zdrowia ludzi. W większości przypadków choroby wiążą się ze spadkiem lub, przeciwnie, ze wzrostem produkcji hormonów. Rozważ objawy najczęstszych chorób nadnerczy u kobiet.

Zespół Itsenko-Cushinga

Rozwój tej choroby wiąże się ze wzrostem poziomu hormonów nadnerczy w ciele, stan ten rozwija się w większości przypadków z powodu guzów kory nadnerczy różnego rodzaju.

  • wzrost ciśnienia krwi;
  • otyłość, z lokalizacją tłuszczu obserwowaną na brzuchu i ramionach, kształt figury przypomina męską sylwetkę;
  • brak miesiączki lub zaburzenie cyklu;
  • problemy z poczęciem i zajściem w ciążę;
  • siniaki na ciele kobiet łatwo pojawiają się i powoli goją się;
  • depresja, pogorszenie nastroju;
  • zwiększona kruchość kości;
  • bóle głowy;
  • zaburzenia popędu płciowego u kobiet;
  • słabe mięśnie;
  • powstaje owalny kształt twarzy w kształcie księżyca.

Leczenie tej choroby może być zarówno terapeutyczne, jak i chirurgiczne, jest przepisywane przez endokrynologa po dokładnej diagnozie.

Proliferacja kory nadnerczy

Wrodzona patologia związana z mutacją genetyczną. Nadmierny wzrost tkanki kory nadnerczy prowadzi do znacznego wzrostu ich hormonów.

Objawy choroby

Główne objawy choroby są następujące:

  • wczesne pojawienie się włosów pod pachami i na narządach płciowych;
  • plamy starcze w okolicy zewnętrznych narządów płciowych;
  • dysfunkcja narządów płciowych: późny początek pierwszej miesiączki;
  • obfity trądzik na twarzy.

Leczenie jest przepisywane przez endokrynologa. Niestety tej patologii nie można całkowicie wyeliminować, jednak dzięki dobrze dobranej terapii można osiągnąć stabilizację..

Niedobór hormonu nadnerczy

Ta patologia może wpływać na tło urazów lub zmian nowotworowych kory narządu, może również być powikłaniem po chorobach zakaźnych.

Objawy choroby

Objawy choroby są następujące:

  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • spadek masy ciała, czasami ostry do krytycznych, zagrażających życiu znaków;
  • nudności wymioty;
  • utrata wydajności, chroniczne zmęczenie, osłabienie;
  • obfity wygląd plam starczych na skórze;
  • częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy;
  • obniżenie poziomu cukru we krwi.

Nowotwory nadnerczy

W większości przypadków nadnercza są dotknięte łagodnymi nowotworami. Przyczyny nowotworów są wciąż słabo poznane, jednak najwyraźniej są one związane z poziomem hormonów tarczycy i przytarczyc, a rolę odgrywają także predyspozycje genetyczne..

Objawy nowotworów kory nadnerczy

Objawy tej choroby są bardzo różnorodne:

  • problemy z żołądkiem i jelitami: regularne nudności, wymioty;
  • gwałtowny wzrost ciśnienia krwi;
  • niemiarowość;
  • atropia miesni;
  • częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy;
  • suchość w ustach.

Leczenie guzów kory nadnerczy jest wykonywane wspólnie przez onkologów i endokrynologów.

Choroba Addisona

Ta patologia jest dość rzadka w porównaniu z innymi chorobami nadnerczy. Choroba i jej objawy rozwijają się z wielu powodów:

  • czynniki dziedziczne;
  • uszkodzenie kory nadnerczy toksycznymi substancjami;
  • choroby zakaźne, takie jak gruźlica.

Objawy choroby

Ta dolegliwość charakteryzuje się wieloma charakterystycznymi objawami:

  • zmęczenie, zmniejszona wydajność;
  • zaburzenia rytmu serca;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • żeńskie hormony płciowe są zmniejszone;
  • brak popędu seksualnego.

Leczenie jest przepisywane przez endokrynologa; wykonywana jest korekcja hormonów.

Zespół Nelsona

Ten stan rozwija się na tle gwałtownego spadku poziomu hormonów nadnerczy we krwi. Najczęściej nie jest to zwykły spadek, ale całkowity brak tych niezbędnych substancji w ludzkim ciele.

Zespół może wystąpić w reakcji na operację usunięcia nadnerczy podczas chirurgicznego leczenia choroby Itsenko-Cushinga z powodu urazów i krwotoków narządu. Ten stan wymaga pilnej hospitalizacji, leczenie można przeprowadzić tylko w szpitalu, ponieważ pogorszenie stanu może prowadzić do śpiączki lub śmierci. Zadaniem lekarzy jest sprawdzenie tła hormonalnego pacjenta w celu ustalenia prawdziwej przyczyny jego stanu.

Symptomatologia

W przypadku tego zespołu charakterystycznych jest szereg objawów:

  • obfite pocenie;
  • zamieszanie lub utrata przytomności;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • zaburzenia żołądkowo-jelitowe;
  • wymioty
  • słabość;
  • obniżenie poziomu glukozy we krwi.

Hiperaldosteronizm

Choroba ta charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem aldosteronu. Choroba rozwija się u kobiet z wielu powodów:

  • ciężka choroba wątroby;
  • przewlekłe choroby zapalne nerek i dróg moczowych;
  • niewydolność serca.

Objawy

Wiele dolegliwości jest charakterystycznych dla tej dolegliwości:

  • zaburzenia miesiączkowania;
  • regularne bóle głowy;
  • częstoskurcz;
  • nocne skurcze mięśni łydek;
  • zaburzenia snu.

Leczenie tej choroby u kobiet można prowadzić zarówno w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnych..

Zaburzenia nadnerczy u kobiet: na granicy normy i patologii

Oczywiście poważne naruszenia w pracy nadnerczy są trudne do zignorowania, ponieważ ich objawy poważnie zaburzają samopoczucie pacjenta. Istnieje jednak wiele przypadków, w których pacjenci od lat cierpieli na objawy bez udawania się do lekarzy, chociaż ich przyczyną było właśnie naruszenie nadnerczy.

Brak poczęcia i porodu jest częstym problemem, z którym borykają się współczesne kobiety. Często przyczyną niepłodności jest właśnie odchylenie w gruczołach dokrewnych, w szczególności nadnerczach. Leczenie nie da pożądanego efektu, jeśli poziom hormonów nie zostanie dostosowany. Jeśli masz następujące objawy, powinieneś zwrócić się o pomoc do endokrynologa:

  • zwiększona światłoczułość: po ekspozycji na słońce pojawiają się plamy starcze na skórze;
  • zmniejszenie wielkości gruczołów sutkowych i macicy;
  • ból w okolicy gruczołów mlecznych;
  • proliferacja łechtaczki;
  • nieregularne miesiączki lub całkowity brak miesiączki;
  • tkliwość piersi;
  • obfity trądzik na twarzy.

Choroby kobiet są ściśle powiązane z pracą narządów układu hormonalnego. Interwencja lekarza jest konieczna już przy pierwszych objawach choroby, aby zapobiec dalszemu zaostrzeniu jej objawów.

Lekarze diagnozują niepłodność u większości kobiet z patologiami nadnerczy. Jeśli mimo wszystko dojdzie do ciąży, jest ona ciągle zagrożona niepowodzeniem. Dlatego kobieta cierpiąca na nieprawidłowości w pracy nadnerczy powinna być stale monitorowana przez lekarzy w okresie rodzenia dziecka, zadaniem lekarzy jest sprawdzanie i ciągłe monitorowanie tła hormonalnego pacjenta.

Objawy problemów nadnerczy: diagnoza i leczenie

Nadnercza są sparowanym narządem i mają funkcję hormonalną. Znajdują się na górnych biegunach nerek, mają tkankę korową i mózgową.

Istnieje wiele chorób związanych z ich niewydolnością lub nadczynnością..

W przypadku niewydolności nadnerczy zmniejsza się wydzielanie hormonów.

Występuje pierwotna (dysfunkcja samego gruczołu) i wtórna (przysadka niedostatecznie stymuluje pracę organizmu). Nadczynność charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem różnych hormonów nadnerczy, jest wrodzona i nabyta.

Przyczyny

Choroby powstają z powodu ich dysfunkcji (niewydolności), nadczynności i niedoczynności, które mogą być spowodowane łagodnymi i złośliwymi nowotworami, urazami, zaburzeniami dopływu krwi do nadnerczy, nieprawidłowościami genetycznymi, uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego.

Obraz kliniczny

Pomimo faktu, że każda choroba ma własną symptomatologię, istnieje szereg niespecyficznych objawów, w których należy skontaktować się z endokrynologiem:

  • zmęczenie i depresja;
  • gwałtowna zmiana masy ciała;
  • nieregularny cykl miesiączkowy;
  • problemy rozrodcze.

Zmiana masy ciała, w zależności od choroby, może zostać zwiększona lub znacznie zmniejszona. Oprócz zwiększonego zmęczenia możliwe są ataki paniki. Występują problemy z przewodem pokarmowym. Choroby są często wynikiem chorób takich jak osteoporoza i cukrzyca.

U mężczyzn nie ma takiej symptomatologii, która komplikuje wczesną diagnozę, w przyszłości istnieje niebezpieczeństwo feminizacji sylwetki (wzrost piersi itp.).

Najczęstsze patologie

Istnieje wiele typowych chorób korowych występujących u ludzi. Rozważ główne.

Choroba Itsenko-Cushinga

Choroba Itsenko-Cushinga związana jest z obecnością procesu nowotworowego w przysadce mózgowej lub jej przerostem. W rezultacie występuje zwiększone wydzielanie hormonu adrenokortykotropowego, który kontroluje syntezę i wydzielanie hormonów kory nadnerczy.

Innymi słowy, nadnercza zaczynają wytwarzać nadmiar hormonów. Odnosi się do chorób neuroendokrynnych. Etiologia choroby jest nieznana. Choroba Itsenko-Cushinga związana jest z urazami głowy, procesami zapalnymi rdzenia kręgowego, zapaleniem mózgu i innymi uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego.

Objawami choroby są otyłość, pojawienie się rozstępów (rozstępów) na skórze, osteoporoza, nadmierny wzrost włosów, cukrzyca, ogólne osłabienie i wyraźna immunosupresja, podwyższone ciśnienie krwi, obniżone libido. U kobiet dochodzi do naruszenia cyklu miesiączkowego.

W leczeniu stosuje się radioterapię w połączeniu z lekami sprzyjającymi uwalnianiu ketahelamin.

W ciężkich przypadkach wykonuje się całkowitą adrenalektomię - usunięcie obu nadnerczy, a następnie hormonalną terapię zastępczą na całe życie.

Choroba Addisona (choroba brązowa)

W wyniku choroby Addisona dochodzi do zahamowania funkcji, w wyniku czego dochodzi do syntezy kortyzolu odpowiedzialnego za metabolizm węglowodanów (metabolizm) w organizmie i innych hormonów. Choroba jest wynikiem uszkodzenia kory nadnerczy lub przysadki mózgowej.

Różne czynniki mogą wywołać uszkodzenie: przyjmowanie inhibitorów kortykosteroidów w guzach kory nadnerczy, gruźlica, uraz, hipoplazja, radioterapia, niedokrwienie, a także gwałtowne zniesienie leków steroidowych. Ale najczęściej występuje autoimmunologiczna zmiana nadnerczy.

Z powodu powolnego rozwoju choroba może być ukryta przez długi czas. Przejawia się to w sytuacji, gdy ciało bardzo potrzebuje glikokortykosteroidów, na przykład ze stresem lub urazem.

Glukokortykosteroidy są odpowiedzialne za działanie przeciwwstrząsowe organizmu, ich zwiększone wydzielanie w takich sytuacjach pomaga mu się przystosować.

Inne objawy mogą objawiać się gwałtownym spadkiem apetytu, problemami żołądkowo-jelitowymi, ciągłym pragnieniem, pigmentacją skóry z ekspozycją na nią ultrafioletem. Mogą pojawić się pragnienia kwaśnego i słonego. Pacjentowi mogą przeszkadzać zmiany somatyczne w postaci drżenia lub parestezji (utraty wrażliwości) różnych części ciała.

Mężczyźni cierpią na zaburzenia seksualne, kobiety zaczynają mieć problemy z cyklem, aż do całkowitego zniknięcia miesiączki. Ogólnie i biochemiczne testy krwi, obserwuje się niski poziom glukozy i eozynofilię.

Przejaw tachykardii, zaburzenia funkcji połykania, nadmierna diureza można również przypisać objawom choroby Addisona.

Diagnozuje się je poprzez określenie poziomu kortyzolu i hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) w surowicy krwi, a także poziomu elektrolitów. Następnie wykonuje się test stymulujący ACTH..

W leczeniu choroby Addisona przepisywane są preparaty prednizonu, fludrokortyzon - tj. prowadzić hormonalną terapię zastępczą.

Guz chromochłonny

Guz, który wytwarza nadmierne ilości adrenaliny, noradrenaliny i innych katecholamin. Jest zlokalizowany w nadnerczach. Zwykle łagodny, ale z rozległymi uszkodzeniami i obecnością przerzutów jest złośliwy.

Głównym objawem guzów chromochłonnych jest nadciśnienie tętnicze, często o charakterze napadowym. Typowymi objawami są problemy żołądkowo-jelitowe, pocenie się, tachykardia, napadowe bóle głowy, parestezje, depresja itp..

Ataki nadciśnienia tętniczego mogą być spowodowane przez „nacisk” na nowotwór poprzez masaże, badanie dotykowe, aktywną aktywność fizyczną. A także biorąc pewne leki i ze względu na stresujące sytuacje.

Ponadto zaleca się wykonanie tomografii komputerowej, jeśli to możliwe, skan PET jamy brzusznej i klatki piersiowej. Leczenie łagodnego guza chromochłonnego rozpoczyna się od złagodzenia nadciśnienia tętniczego za pomocą blokerów alfa i beta.

Następnie guz wycina się metodami chirurgicznymi. W procesie złośliwym stosuje się radioterapię. Zastosowanie chemioterapii w połączeniu z terapią celowaną (leczenie przeciwciałami monoklonalnymi) wykazało dobre wyniki..

Gruczolak Oradena

Guzy nadnerczy o aktywności hormonalnej. Mogą syntetyzować kortyzol, aldosteron i androgeny. Według wielu znaków morfologicznych są one podzielone na:

  • kory nadnerczy;
  • pigmentowany;
  • gruczolak onkocytowy.

Etiologia jest nieznana. W obecności gruczolaka nadnerczy u kobiet obserwuje się wzrost linii włosów, a u mężczyzn postać jest feminizowana.

Gruczolak może być przyczyną zespołu Cushinga i zespołu Cohna. Zdiagnozowano za pomocą ultradźwięków lub tomografii komputerowej. Wymaga leczenia chirurgicznego.

Istnieją gruczolaki, które nie mają aktywności hormonalnej - niefunkcjonalne formacje w nadnerczach. Takie formacje rozwijają się w raka z dalszymi przerzutami. Niedobór rzadko się rozwija i jako taki nie ma żadnych objawów.

Zwykle wykrywany przez przypadek, podczas tomografii komputerowej lub ultradźwięków. Powstawanie może być spowodowane spontanicznymi krwotokami z powodu koagulopatii lub choroby zakrzepowo-zatorowej, chłoniaka, raka, być wynikiem torbielowatej degeneracji itp..

Guzy do 2 cm nie podlegają resekcji. W przypadku złośliwego przebiegu przepisywane są leki przeciwnowotworowe. Guzy od 2 do 4 cm zwykle nie są usuwane, ale konieczna jest stała kontrola ich wzrostu. Duże formacje podlegają obowiązkowemu wycięciu.

Rozrost kory mózgowej

Grupa wrodzonych chorób spowodowanych mutacjami genów. W przypadku rozrostu nadnerczy produkcja kortyzolu lub aldosteronu jest zakłócona. Choroby mają różne formy, w zależności od mutacji i niedoborów konkretnego enzymu..

Na przykład niedobór 21-hydroksylazy. W przypadku tej formy przerostu nadnerczy dziewczynki mają patologiczne zmiany w strukturze narządów płciowych (przerost łechtaczki, połączenie cewki moczowej i pochwy). Chłopcy zwykle nie mają problemów z rozwojem narządów płciowych, co komplikuje wczesną diagnozę.

Odnotowuje się oznaki przyspieszonego rozwoju u obu płci: wczesne pojawienie się włosów na narządach płciowych, trądzik, szybki wzrost itp. Może wystąpić utrata funkcji rozrodczych..

Genotypowanie jest możliwe do diagnozy. Konieczne jest badanie poziomu hormonów steroidowych i test stymulujący ACTH..

W leczeniu przerostu nadnerczy stosuje się leczenie kortykosteroidami i leczenie mineralokortykosteroidami. Terapię rekonstrukcyjną stosuje się u kobiet z zaburzeniami narządów płciowych.

Dzięki niemu można odtworzyć wejście do pochwy i wytworzyć łechtaczkę. W takim przypadku konieczne jest zapewnienie wykwalifikowanej pomocy psychologicznej, która w przyszłości zapewni wysokiej jakości życie seksualne.

Hipokortykalizm (zespół Waterhouse-Friedericksena)

Z powodu nadmiernej produkcji hormonów przez korę nadnerczy zachodzą zmiany patologiczne w ciele. Takie zmiany nazywane są ogólnym terminem „hipokortykalizm”. Termin ten odnosi się do zespołu Waterhouse-Friedericksena, w którym krwotok występuje w nadnerczach, co prowadzi do zniszczenia ich kory.

Lepiej znany jako kryzys Addisona (kryzys adrenaliny). Charakteryzuje się gwałtownym spadkiem siły i spadkiem ciśnienia krwi, utratą przytomności. Kryzys Addisona jest niezwykle poważnym stanem, ponieważ brak odpowiedniej terapii prowadzi do śmierci.

W wyniku kryzysu nadnercza nagle zatrzymują uwalnianie hormonów. Jeśli pacjent ma przewlekłą niewydolność nadnerczy, taki stan może wywołać każdą interwencję chirurgiczną, uraz i ciężkie choroby zakaźne, posocznicę.

Oprócz obniżenia ciśnienia u pacjenta może wystąpić wzrost temperatury ciała, nudności, wymioty i odwodnienie.

W przypadku braku historii choroby Addisona konieczna jest diagnostyka różnicowa chorób, takich jak nadczynność przytarczyc, miopatia, niewydolność serca itp. Główne leczenie polega na glikokortykosteroidach i leczeniu objawowym (eliminacja odwodnienia, niewydolności serca itp.).

Środki diagnostyczne

Badanie fizykalne ma charakter informacyjny tylko w przypadku niektórych chorób nadnerczy. Główne metody diagnostyczne do wykrywania zaburzeń endokrynologicznych związanych z nadnerczami to: ultradźwięki, różne badania tomograficzne (CT, MRI, PET), ogólna analiza krwi i moczu, serologiczne i biochemiczne badania krwi.

Terapie

Leczenie chorób nadnerczy ma na celu dostosowanie tła hormonalnego. W przypadkach, w których choroba jest spowodowana ich nadczynnością, przepisywane są inhibitory - leki, które blokują produkcję określonej substancji, w tym przypadku określonego hormonu.

Jeśli choroba jest spowodowana niedoczynnością, stosuje się hormonalną terapię zastępczą. W przypadku procesów nowotworowych nie wyklucza się leczenia chirurgicznego, chemioterapii i radioterapii..

Jeśli znajdziesz objawy patologii nadnerczy, musisz skontaktować się z urologiem lub nefrologiem, nie rozpoczynaj choroby, aby uniknąć powikłań.

Choroby nadnerczy - jak pojawiają się objawy

Choroby nadnerczy są uważane za poważne naruszenia, ponieważ prowadzą do poważnych odchyleń w funkcjonowaniu ludzkiego ciała.

Nadnercza są niezbędnym narządem, a wytwarzane przez nie hormony są niezbędne dla organizmu..

Główne przyczyny chorób nadnerczy są najczęściej związane ze zwiększoną produkcją lub brakiem hormonów bezpośrednio z nadnerczy lub hormonów przysadkowych.

Czym są nadnercza i jakie są ich funkcje??

Nadnercza to sparowane gruczoły znajdujące się w jamie za otrzewną nad nerkami.

Pełnią wiele ważnych funkcji:

  • Weź udział w procesach metabolicznych;
  • Wytwarzają hormony;
  • Stymuluj reakcje na stres;
  • Wytwarzane są adrenalina i noradrenalina..

Jak rozpoznać chorobę nadnerczy?

Najczęstsze choroby gruczołów:

  • Choroba Itsenko-Cushinga;
  • Choroba Addisona;
  • Hiperaldosteronizm;
  • Guzy nadnerczy;
  • Zespół Nelsona;
  • Zespół nadnerczy.

Zespół Cushinga

Zwiększony wpływ na organizm hormonów nadnerczy.

Jest określany w przypadkach nowotworu nadnerczy lub guza innego narządu.

Kluczowe cechy:

  • Wysokie ciśnienie krwi;
  • Nadwaga dla typu męskiego;
  • Twarz podobna do księżyca;
  • Upośledzony metabolizm glukozy;
  • Zanik i osłabienie mięśni;
  • Brak menstruacji;
  • Hirsutyzm;
  • Osteoporoza;
  • Depresja;
  • Bół głowy;
  • Furunculosis;
  • Zaburzenia krążenia;
  • Zmniejszona moc;
  • Siniaki spowodowane zwiększoną kruchością naczyń włosowatych.

Choroba Addisona

Pierwotna niewydolność nadnerczy pojawia się z powodu zniszczenia tkanki samego narządu.

Wtórna niewydolność - w chorobach mózgu obejmujących przysadkę lub podwzgórze, które kontrolują pracę gruczołów.

Pierwotna awaria występuje rzadko i pojawia się w każdym wieku.

Zaczyna się stopniowo zgodnie ze standardem.

U pacjentów z wtórną niewydolnością obserwuje się większość takich samych objawów, jak u pacjentów z chorobą Addisona, ale nie występują objawy skórne.

Wśród przyczyn choroby nazywane są:

  • Zaburzenia odporności;
  • Gruźlica nadnerczy;
  • Długa terapia hormonalna;
  • Choroby grzybicze;
  • Sarkoidoza;
  • Naruszenie płytkich białek;
  • AIDS;
  • Adrenoleukodystrofia;
  • Operacja nadnerczy.

Główne objawy:

  • Zmęczenie;
  • Słabość dopiero po wysiłku lub stresujących atakach;
  • Zmniejszony apetyt;
  • Częste przeziębienia;
  • Niska tolerancja na ultrafiolet, przejawiająca się silną opalenizną;
  • Utrata masy ciała;
  • Przebarwienia sutków, warg, policzków;
  • Niskie ciśnienie;
  • Cardiopalmus;
  • Nudności;
  • Wymioty
  • Zmiany w zaparciach i biegunce;
  • Spadek poziomu glukozy we krwi;
  • Upośledzona czynność nerek z objawami w postaci nocnego oddawania moczu;
  • Upośledzenie uwagi, pamięć;
  • Depresja;
  • U kobiet - wypadanie włosów łonowych i włosów pod pachami;
  • Zmniejszony popęd płciowy.
  • Hipokortykologię wykrywa się u mężczyzn i kobiet w wieku 30–40 lat.

Hiperaldosteronizm

Hiperaldosteronizm jest zaburzeniem, w którym dochodzi do zwiększonej produkcji aldosteronu przez te gruczoły.

Istnieje kilka przyczyn tego niepowodzenia:

  • Poważne problemy z wątrobą;
  • Chroniczny jadeit;
  • Niewydolność serca.

W przypadku niewydolności kory występuje choroba odpornościowa, która zamienia się w całkowite zaburzenie całego organizmu.

Przyczyny tego procesu są:

  • Martwica po porodzie;
  • Uszkodzenie przysadki mózgowej;
  • Nowotwory złośliwe;
  • Przedłużone zakażenie.

Oznaki wszystkich form hiperaldosteronizmu:

  • Słabe mięśnie;
  • Migrena;
  • Ataki tachykardii;
  • Szybka zmęczenie;
  • Wielomocz
  • Skurcze
  • Hiperwolemia;
  • Obrzęk;
  • Zaparcie.

Guzy nadnerczy

Guzy nadnerczy obejmują:

  • aldosteroma;
  • glukokortykosteroma;
  • kortykosteroid;
  • glukoandrosteroma;
  • guz chromochłonny - lokalny wzrost liczby komórek gruczołu.

Większość tych formacji jest łagodna i pojawiają się niezwykle rzadko..

Przyczyny guzów narządów są nieznane. Najprawdopodobniej są dziedziczne.

Nadnercza wytwarzają hormony, które kontrolują metabolizm, ciśnienie i hormony płciowe.

Główne objawy tego zaburzenia zależą od tego, jaki hormon produkuje nadmiernie.

Guzy narządów mają następujące objawy:

  • Wzrost ciśnienia;
  • Uczucie niewydolności serca;
  • Słabe mięśnie;
  • Częste oddawanie moczu w nocy;
  • Bół głowy;
  • Wyzysk
  • Panika;
  • Drażliwość;
  • Duszność;
  • Nudności;
  • Wymioty
  • Ból brzucha, klatki piersiowej;
  • Bladość lub zaczerwienienie twarzy;
  • Naruszenie rozwoju seksualnego;
  • Zmiana wyglądu mężczyzn i kobiet;
  • Sinica skóry;
  • Skurcze
  • Bóle stawów;
  • Zaburzenie cukru we krwi;
  • Dreszcz;
  • Dreszcze;
  • Suchość w ustach.

Powikłaniami są krwotok w siatkówce oka, obrzęk płuc, zaburzenia krążenia w mózgu.

Zespół Nelsona

Ostra niewydolność nadnerczy - ostra śpiączka.

Pojawia się z powodu:

  • Istniejący niedobór hormonu gruczołu;
  • Podczas operacji usunięcia gruczołów w związku z chorobą Itsenko-Cushinga;
  • Z ostrym zniesieniem glukokortykoidów;
  • Zespół Schmidta.

Zaburzenie to może wystąpić u noworodka z powodu krwotoku w gruczołach podczas trudnych porodów lub w wyniku infekcji..

Zaburzenie to nazywa się zespołem Waterhouse-Friedericksena..

Wymaga opieki medycznej i pilnej dostawy do szpitala..

Zespół Nelsona charakteryzuje się:

  • Ciężkie zaburzenia serca;
  • Spadek ciśnienia;
  • Zaburzenia żołądka i jelit;
  • Zaburzenia psychiczne;
  • Skrajne wyczerpanie;
  • Słabość;
  • Niestrawność;
  • Zaburzenia apetytu;
  • Pigmentacja na skórze;
  • Znaczna utrata masy ciała;
  • Obniżony poziom cukru we krwi
  • Nokturia;
  • Obfity pot;
  • Zimno w kończynach;
  • Upośledzona świadomość;
  • Rzadkie oddawanie moczu;
  • Omdlenie z rozwojem śpiączki.

Zespół nadnerczy

Wrodzony przerost kory gruczołów łączy zespół wad wrodzonych spowodowanych mutacjami na poziomie genetyki.

Choroba pojawia się z powodu naruszenia układu enzymu 21-hydroksylazy.

Objawy zespołu:

  • Wirylizacja
  • Wysoka zawartość potasu;
  • Wczesne włosy łonowe;
  • zaburzenia rytmu serca
  • Trądzik;
  • Późna pierwsza miesiączka;
  • Naruszenie bilansu wodnego;
  • Hirsutyzm;
  • Zaburzenia miesiączkowania;
  • Zmniejszenie wielkości piersi, macicy i jajników;
  • Powiększenie łechtaczki.

To naruszenie jest przyczyną bezpłodności..

Cechy choroby nadnerczy u kobiet

Zwiększona produkcja męskich hormonów u kobiet powoduje zmianę zwaną „hiperandrogenizmem”.

Nadmiar męskich hormonów u słabszej płci wpływa na zdolność poczęcia i urodzenia dziecka.

Kobieta na stanowisku z takim naruszeniem powinna być pod kontrolą ginekologa w związku z zagrożeniem zajścia w ciążę.

Konieczne jest monitorowanie poziomu męskich hormonów w jej ciele, aby dostosować schemat leczenia.

Najczęściej hiperandrogenizm jest leczony za pomocą sztucznych analogów kortyzolu. Leki te są przepisywane w celu zneutralizowania działania przysadki mózgowej..

Wraz z produkcją dużej liczby hormonów nadnerczy pojawiają się poważne objawy.

Nadmierna produkcja kortyzolu powoduje zespół Cushinga, a zbyt wiele męskich hormonów u kobiet powoduje maskulinizację.

Zwykle kortyzol neutralizuje produkcję adrenokortykotropiny, która jest wydzielana przez przysadkę mózgową..

Przewlekły niedobór kortyzolu objawia się zespołem nadnerczy.

Jeśli chodzi o objawy choroby nadnerczy u kobiet, odpowiadają one ogólnym objawom opisanym powyżej..

Jak diagnozować i leczyć patologię nadnerczy?

Istnieje arsenał metod badawczych do wykrywania chorób narządów:

  • Badania krwi i moczu;
  • Selektywne cewnikowanie żył nadnerczy;
  • Testy hormonalne;
  • Prześwietlenie czaszki w celu ustalenia wielkości przysadki mózgowej;
  • Tomografia komputerowa;
  • Tomografia magnetyczna;
  • Prześwietlenie kości szkieletowej w celu wykrycia objawów osteoporozy.

Aby rozpocząć odbudowę nadnerczy, konieczne jest zaprzestanie przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Nie można tego zrobić od razu, jeśli odbiór był długi.

Aby pomóc gruczołom, ziołom, witaminie C i B, potrzebne są pierwiastki śladowe. Ważny jest przegląd stylu życia, wypoczynku, dobrych relacji. Niezbędnie dobre odżywianie.

Leczenie nadnerczy i całego ciała z poważnym wyczerpaniem jest możliwe i konieczne, ale zajmie to znacznie dłużej.

Ciekawe informacje na temat leczenia i diagnozowania chorób nadnerczy znajdują się na wideo: