Całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi

Biomateriał: surowica krwi

Biorąc biomateriał: 190 rubli.

Czas realizacji: 1 dni

LSS (utajona zdolność surowicy do wiązania żelaza) jest wskaźnikiem charakteryzującym zdolność surowicy krwi do wiązania żelaza. Żelazo w ludzkim ciele jest złożone z białkiem - transferyną. LSS pokazuje stężenie transferyny w surowicy. Zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi zmienia się z naruszeniem metabolizmu, rozpadu i transportu żelaza w ciele.

Do diagnozy niedokrwistości stosuje się oznaczenie utajonej zdolności wiązania żelaza w surowicy krwi (LVSS) - jest to LSS bez żelaza w surowicy. Norma ukrytego LSS wynosi 20-62 μmol / l.

Zwiększenie poziomu LVSS:

w późnej ciąży.

zmniejszenie ilości białka w osoczu (z nerczycą, głodem, nowotworami)

Całkowita zdolność wiązania żelaza

Metoda badańoszacowany
Czas od momentu przybycia biomateriału do laboratorium1 cd.

Całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy jest wskaźnikiem, który odzwierciedla maksymalną ilość żelaza, którą może wiązać transferyna..

Proces przyjmowania żelaza i jego przenoszenia wraz z przepływem krwi w ciele jest dość skomplikowany. Główny udział żelaza jest spożywany z jedzeniem. Ten pierwiastek jest niezbędny do budowy hemoglobiny. Substancja ta jest częścią czerwonych krwinek, odpowiedzialnych za transfer tlenu z płuc do tkanek. Żelazo wytwarza mioglobinę z białka mięśniowego. Dla prawidłowego funkcjonowania mechanizmów zależnych od żelaza należy dostosować nie tylko jego zużycie, ale także jego transfer. Tak więc w jelitach żelazo otrzymywane z zewnątrz jest wchłaniane do krwi. Następnie jest wychwytywany przez specjalne białko - transferynę. Transferrin jest głównym nośnikiem żelaza. Zwykle tylko ½ całej transferyny wiąże się z żelazem. Reszta pozostaje nietknięta, kopia zapasowa. Jeśli żelazo nie dostanie się do organizmu w wystarczającym stopniu, wówczas większość transferyny pozostaje wolna, ponieważ jednocześnie zwiększa się jej produkcja, aby lepiej wiązać się z niewielką ilością żelaza. Jest to reakcja kompensacyjna organizmu na brak składników odżywczych. I odwrotnie, z nadmiarem żelaza jest on absorbowany przez dużą ilość transferyny, dzięki czemu wolna transferyna we krwi staje się mniejsza.

Aby określić stopień wiązania żelaza z transferyną, do surowicy krwi dodaje się tyle żelaza, aby nie wiązało się ono z transferyną,, ale z całą dostępną transferyną. Oznacza to, że osiągają maksymalne obciążenie transferyną. Następnie szacują, ile żelaza było do tego potrzebne. Możemy zatem założyć, ile wolnego transferyny znajduje się we krwi. To pozwala nam wnioskować o poziomie żelaza, a także ocenić zdolność wiązania surowicy. W końcu nawet na normalnym poziomie żelaza jego pobieranie przez transferynę może być zaburzone. Może się to zdarzyć w chorobach wątroby, ponieważ transferyna jest syntetyzowana przez komórki wątroby..

Należy zauważyć, że stężenie żelaza we krwi w ciągu dnia może się różnić, ale zdolność wiązania krwi nie zmienia się. To pozwala najwyraźniej ocenić nasycenie krwi żelazem.

Badanie to jest najczęściej stosowane w kompleksowej diagnostyce zaburzeń metabolizmu żelaza we krwi. Ponadto można przepisać testy, takie jak ocena poziomu transferyny, ferrytyny i poziomu żelaza we krwi. Ocena OZHSS jest najbardziej stabilnym wskaźnikiem, który odzwierciedla krążenie żelaza we krwi bez błędów żywieniowych w ciągu dnia.

Krew pobierana jest na pusty żołądek (co najmniej 8 i nie więcej niż 14 godzin na czczo). Możesz pić wodę bez gazu.

  • Podejrzenie niedoboru żelaza. Może być w wielu przypadkach. Bardzo często ocena OZHSS jest zalecana po badaniach przesiewowych, takich jak OAK i poziom żelaza we krwi. Gdy występuje spadek stężenia żelaza, hemoglobiny, czerwonych krwinek, można je dodatkowo zbadać pod kątem OZHSS, ponieważ w ten sposób możemy założyć przyczynę naruszeń. Przeprowadzana jest także diagnostyka różnicowa w celu wyjaśnienia rodzaju niedokrwistości. Niezależnie od tego, czy niedokrwistość jest spowodowana brakiem żelaza, czy niewystarczającym spożyciem witaminy B 12, złe wchłanianie w jelitach. Prawidłowe OZHSS obserwuje się przy niskim poziomie żelaza w przypadku niedokrwistości z niedoboru żelaza.
  • Analiza może zostać przepisana na wstępną diagnozę, jeśli pacjent skarży się na osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy. Zwykle w takich przypadkach poziom hemoglobiny jest znacznie zmniejszony..
  • Jeśli podejrzewasz nadmiar żelaza. Takie warunki charakteryzują się zatruciem żelaza ciałem. Jednocześnie zmniejsza się zdolność wiązania, ponieważ żelazo pochłania większą ilość transferyny, a coraz mniej jej pozostaje wolna. Takie warunki mogą prowadzić do poważnego osłabienia, zmęczenia i zmniejszenia libido. Przeciążenie żelazem - hemochromatoza - równie niebezpieczne jak niedobór żelaza.
  • Normalna. OZHSS nie ulega zmianie u zdrowej osoby. Ale aby wykluczyć patologie metabolizmu żelaza, kilka wskaźników ocenia się łącznie.
  • Obniżenie OZHSS. Zmniejszenie tej zdolności krwi występuje w wielu warunkach. Głównymi są choroby wątroby, które prowadzą do zakłócenia syntezy transferyny. Ponadto w przypadku wielu chorób autoimmunologicznych obserwuje się zmniejszenie OSS. W przypadku złego wchłaniania, tworzenia białka w ciele, OJSS zmniejsza się w tym samym czasie. Może również prowadzić do zaburzeń czynności nerek, na przykład kłębuszkowego zapalenia nerek. Hemochromatoza zasługuje na szczególną uwagę, w której obserwuje się nadmierne zajęcie nadmiaru żelaza w surowicy krwi.
  • Obserwuje się wzrost OZHSS przy niewystarczającym poziomie żelaza we krwi. To jest najczęstszy powód. OZHSS może również wzrosnąć podczas ciąży w późniejszych stadiach, ale takie stany są uważane za zaburzenia fizjologiczne.

Wyniki badań laboratoryjnych nie są jedynym kryterium, które lekarz prowadzący bierze pod uwagę przy ustalaniu diagnozy i przepisywaniu odpowiedniego leczenia, i należy je rozpatrywać w połączeniu z wywiadem i wynikami innych możliwych badań, w tym instrumentalnych metod diagnostycznych.
W firmie medycznej „LabQuest” możesz uzyskać osobistą konsultację z lekarzem usługi „Doctor Q” zgodnie z wynikami badań podczas wizyty lub telefonicznie.

Norma OZHSS: podwyższona, obniżona, powody tego, czym ona jest

Żelazo - dlaczego jest dla ciała?

Żelazo (skrót Fe) jest substancją niezbędną do podtrzymywania życia. Dzięki niemu ciało tworzy normalne czerwone krwinki, ponieważ ten pierwiastek jest główną częścią hemoglobiny, która jest częścią tych komórek krwi. Wiąże i przyczepia cząsteczki tlenu do płuc i przekazuje je do innych części ciała, usuwając gazy spalinowe - dwutlenek węgla z tkanek, wydobywając je.

Aby zapewnić komórkom ciała żelazo, wątroba z aminokwasów wytwarza białko transferyny, które transportuje Fe w całym ciele. Gdy zapasy Fe są niskie, poziomy transferyny wzrastają.

I odwrotnie, wraz ze wzrostem zapasów żelaza produkcja tego białka zmniejsza się. U zdrowych ludzi jedna trzecia całkowitej ilości transferyny jest wykorzystywana do przenoszenia żelaza.

Badania krwi w kierunku niedokrwistości aplastycznej 10672

Pozostałości Fe, które nie są wykorzystywane do budowy komórek, są przechowywane w tkankach w postaci dwóch substancji: ferrytyny i hemosyderyny. Surowiec ten wykorzystywany jest do produkcji innych rodzajów białek, takich jak mioglobina i niektóre enzymy..

Testy do badań żelaza

Testy pokazujące stan ciała zawierający żelazo można wykonać w celu ustalenia ilości żelaza krążącego w układzie krążenia, zdolności krwi do transportu tej substancji oraz ilości Fe przechowywanej w tkankach na przyszłe potrzeby organizmu. Testowanie może również pomóc w rozróżnieniu różnych przyczyn niedokrwistości..

Aby ocenić poziom żelaza we krwi, lekarz zaleca wykonanie kilku testów. Testy te są zwykle przeprowadzane jednocześnie w celu przeprowadzenia porównawczej interpretacji wyników potrzebnych do zdiagnozowania i / lub monitorowania niedoboru lub nadmiaru Fe w organizmie. Następujące testy są diagnozowane z brakiem lub nadmiarem żelaza w ciele:

  • Analiza OZHSS (całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi) - ponieważ transferyna jest podstawowym białkiem wiążącym żelazo, norma OZHSS jest uważana za wiarygodny wskaźnik.
  • Test Fe we krwi.
  • NLSS (zdolność wiązania nienasyconego żelaza) - mierzy ilość transferyny niezwiązanej z cząsteczkami żelaza. NLSS odzwierciedla również ogólny poziom transferyny. Ten test jest również znany jako „zdolność wiązania surowicy przez utajone żelazo”..
  • Nasycenie transferyny oblicza się zgodnie z jej nasyceniem cząsteczkami żelaza. Pozwala to ustalić proporcję transferyny nasyconej Fe.
  • Wartości ferrytyny w surowicy odzwierciedlają zapasy żelaza w ciele, które są przechowywane głównie w tym białku..
  • Testowanie rozpuszczalnych receptorów transferyny. Ten test można wykorzystać do wykrycia niedokrwistości z niedoboru żelaza i odróżnienia jej od wtórnej niedokrwistości, której przyczyną jest przewlekła choroba lub stan zapalny..

Kolejnym testem jest test protoporfiryny związany z cynkiem. Jest to nazwa prekursora hemoglobiny (klejnot), który zawiera Fe. Jeśli żelazo w klejnocie nie wystarczy, protoporfiryna wiąże się z cynkiem, co pokazuje badanie krwi. Dlatego ten test może być stosowany jako badanie przesiewowe, szczególnie u dzieci. Jednak pomiar protoporfiryny związanej z cynkiem nie jest specyficznym testem identyfikującym problemy z Fe. Dlatego zwiększone wartości tej substancji muszą zostać potwierdzone innymi analizami..

Do badań żelaza można zlecić testy genetyczne genu HFE. Hemochromatoza jest chorobą genetyczną, w której organizm pochłania więcej Fe niż to konieczne. Powodem tego jest nienormalna struktura określonego genu zwanego HFE. Ten gen kontroluje ilość żelaza wchłanianego z pożywienia w jelitach..

U pacjentów, którzy mają dwie kopie nieprawidłowego genu, nadmiar żelaza jest gromadzony w ciele, który odkłada się w różnych narządach. Z tego powodu zaczynają się rozkładać i działać nieprawidłowo. Test genowy HFE ujawnia różne mutacje, które mogą prowadzić do choroby. Najczęstszą mutacją w genie HFE jest mutacja o nazwie C282Y.

Ogólne badanie krwi

Wraz z powyższymi analizami lekarz bada dane z ogólnego badania krwi. Takie badania obejmują testy hemoglobiny i hematokrytu. Zmniejszone wartości jednego lub obu testów wskazują na niedokrwistość pacjenta.

Obliczenia średniej liczby czerwonych krwinek (średnia objętość komórek) i średniej liczby hemoglobiny w czerwonych krwinkach (średnia hemoglobina komórkowa) są również uwzględnione w ogólnej morfologii krwi. Niedobór Fe i towarzysząca mu niewystarczająca produkcja hemoglobiny tworzą warunki, w których czerwone krwinki zmniejszają się (mikrocytoza) i stają się jaśniejsze (hipochromia). Jednocześnie zarówno średnia objętość komórek, jak i średnia hemoglobina komórkowa są poniżej normy.

Umożliwia identyfikację problemów z żelazem poprzez zliczanie młodych krwinek czerwonych, retikulocytów, których bezwzględna liczba jest zmniejszana w wyniku niedokrwistości z niedoboru żelaza. Ale liczba ta wzrasta do normalnego poziomu po przejściu żelaza przez pacjenta.

Kiedy przypisuje się oznaczenia Fe

Jeden lub więcej testów może być zalecanych, gdy wyniki ogólnego badania krwi są poza normalnym zakresem. Często dzieje się tak przy niższych wartościach hematokrytu lub hemoglobiny. Ponadto lekarz może skierować pacjenta na testy Fe w obecności następujących objawów:

  • Przewlekłe zmęczenie i zmęczenie.
  • Zawroty głowy.
  • Słabość.
  • Bóle głowy.
  • Blada skóra.

Oznaczanie żelaza, OZHSS i ferrytyny można przepisać, jeśli pacjent ma objawy nadmiaru Fe lub zatrucia. Może to objawiać się bólem stawów, brakiem energii, bólem brzucha, problemami z sercem. Jeśli podejrzewa się, że dziecko je zbyt dużo tabletek żelaza, testy te pomagają określić stopień zatrucia..

Lekarz może przepisać test żelaza, jeśli pacjent sugeruje przewlekły nadmiar żelaza w ciele (hemochromatoza). W takim przypadku zalecane są dodatkowe badania genu HFE w celu potwierdzenia diagnozy tej dziedzicznej choroby. Przypadki hemochromatozy u krewnych pacjenta mogą przemawiać za takim podejrzeniem..

Co oznacza zdolność wiązania nienasyconego żelaza??

Nienasycony OZHSS - jest to ta sama zdolność ukrytego wiązania żelaza, która w zależności od ich poziomu pozwala specjalistom ustalić diagnozę dla pacjenta. Tak więc, jeśli zwiększa się zdolność wiązania utajonego żelaza - co to znaczy? Istnieje kilka głównych powodów, które mogą przyczynić się do wzrostu tego poziomu:

  • Niedokrwistość. Jest to najczęstszy powód, w wyniku którego żelazo zaczyna gwałtownie zmniejszać się w ciele. Przyczyną może być niedożywienie lub przewlekłe krwawienie. Oczywiście w tym przypadku pojemność nienasyconego wiązania żelaza zostanie zwiększona..
  • Ciąża (trzeci trymestr). W takim przypadku może występować niedobór żelaza w ciele kobiety, ponieważ duża jego ilość idzie w rozwój płodu. OZHSS zostanie zwiększony.
  • Ostre zapalenie wątroby.

Co to oznacza, jeśli całkowita zdolność wiązania żelaza jest zmniejszona? W tym przypadku eksperci wskazali również kilka głównych przyczyn, które mogą prowadzić do zmniejszenia OZHSS:

  • Manifestowane choroby przewlekłe, takie jak gruźlica.
  • Przewlekła choroba wątroby, oparzenia wysokiego stopnia. Gdy wątroba nie jest w stanie normalnie funkcjonować, ilość białka transferyny jest znacznie zmniejszona, co prowadzi do zmniejszenia i OGSS.
  • Choroba hemochromatozowa. Charakteryzuje się naruszeniem procesu absorpcji żelaza, tylko w przeciwnym kierunku. W takim przypadku w ciele obserwuje się nadmiar żelaza. Pierwiastek śladowy zaczyna gromadzić się w dużych ilościach w różnych narządach, co z kolei prowadzi do ich podrażnienia.
  • Talasemia Choroba, której towarzyszy zmiana struktury hemoglobiny.
  • Częsta transfuzja krwi lub stosowanie niewłaściwych leków w leczeniu niedoboru żelaza.
  • Marskość wątroby.

Warto zauważyć, że norma zdolności nienasyconego wiązania żelaza może pozostawać w dopuszczalnych granicach, nawet jeśli w organizmie występuje niedobór lub nadmiar żelaza, ale dzieje się tak w bardzo ekstremalnych przypadkach.

Zmniejszona całkowita zdolność wiązania żelaza - co robić? Warto zauważyć, że ta analiza jest konieczna, aby naprawić odchylenie od normy, dlatego leczenie będzie zależeć od pierwotnej przyczyny, która spowodowała spadek lub wzrost poziomu żelaza.

Co to jest niebezpieczne odchylenie OZHSS od normy?

Zmniejszony poziom żelaza może prowadzić do anemii, wywoływać zmniejszenie produkcji czerwonych krwinek, mikrocytozę (zmniejszone rozmiary czerwonych krwinek) i hipochromię, w której czerwone krwinki stają się blade z powodu braku hemoglobiny. Jednym z testów, który pomaga ocenić stan żelaza w ciele, jest „całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy”. Mierzy ilość wszystkich białek we krwi, z którymi mogą wiązać się cząsteczki żelaza, w tym transferyna, główne białko żelaza przenoszące osocze.

Dlaczego wyniki testu są zbyt wysokie?

Ponieważ OZHSS pośrednio wskazuje poziom białka transferyny, jego wzrost mówi nam o niedoborze żelaza w organizmie. Może to wywołać zjawisko takie jak niedokrwistość z niedoboru żelaza..

Jeśli masz taki problem, najprawdopodobniej nie możesz pochwalić się dobrym zdrowiem - w końcu brak żelaza powoduje szereg objawów, takich jak osłabienie, ból głowy, chroniczne zmęczenie i tak dalej..

Niedobór żelaza może być oznaką poważnych chorób i stanów wymagających odpowiedniego leczenia, więc nie wahaj się iść do lekarza. Oto krótka lista przyczyn tego problemu:

  • Niedokrwistość hipochromiczna. Jest to niedokrwistość, w której występuje zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi. Wiąże się to z niedoborem żelaza i spadkiem produkcji czerwonych krwinek. Istnieje kilka rodzajów niedokrwistości hipochromicznej: talasemia, niedobór żelaza i spowodowane brakiem jakichkolwiek elementów niedokrwistości;
  • Późna ciąża;
  • Niska strawność żelaza lub brak jego spożycia z jedzeniem. Konieczne jest znalezienie przyczyny, która zakłóca normalne wchłanianie tego pierwiastka do krwi;
  • Przewlekła utrata krwi, na przykład z wrzodami. Wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej, ponieważ konsekwencje owrzodzenia ścian żołądka mogą być nieprzewidywalne;
  • Ostra postać zapalenia wątroby. Zapalenie wątroby jest grupą chorób, które wpływają na wątrobę i prowadzą do zahamowania jej funkcji krwiotwórczych. Ostre zapalenie wątroby charakteryzuje się szybkim rozwojem objawów, więc nie można go przeoczyć. Leczenie jest absolutnie konieczne, ponieważ ostra postać może przekształcić się w przewlekłą, a także prowadzić do śmierci pacjenta;
  • Polytytemia. Przewlekły stan podwyższonego poziomu czerwonych krwinek, płytek krwi, białych krwinek i innych komórek krwi. W rezultacie krew staje się lepka i lepka, wzrasta ryzyko zakrzepicy.

Zjawisko powstawania zakrzepów na ścianach krwi nazywa się zakrzepicą. Czy wiesz, że zakrzepica może powodować niedobór płynów i ruch? Aby uniknąć tej niebezpiecznej choroby, ćwicz częściej i chodź na spacery, porzuć złe nawyki i nie zapomnij pić więcej niż 1,5 litra wody dziennie. Oddawaj krew częściej na badania, a prawdopodobieństwo wystąpienia tej choroby jest większe..

Opis

Całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy to stężenie trasferryny w organizmie.
Funkcja wiązania żelaza we krwi działa jako specyficzny wskaźnik, który dokładnie odzwierciedla ilość żelaza, która może być przenoszona wzdłuż krwioobiegu. Aby ustalić ten wskaźnik, musisz przeprowadzić laboratoryjne badanie krwi.
Surowica utajonego wiązania żelaza (LHD) to LSS bez żelaza w surowicy.
Współczynnik nasycenia transferyny żelaza (CST) = (surowica Fe: OZHSS) x 100%.

Zmiany w OZhSS w różnych okolicznościach

Ponieważ praca ta poświęcona jest ogólnej zdolności surowicy do wiązania żelaza, konieczne jest najpierw wskazanie stanów, w których poziom opisanego wskaźnika jest zwiększany, a kiedy jest obniżany.

Tak więc wartości OZHSS są zwiększone w przypadkach następujących stanów (niekoniecznie będą one związane z jakąś patologią):

  1. Niedokrwistość hipochromowa;
  2. Podczas ciąży - im dłuższy okres, tym bardziej wzrasta wskaźnik (patrz tabela);
  3. Przewlekły krwotok (hemoroidy, obfite miesiączki);
  4. Proces zapalny zlokalizowany w wątrobie (zapalenie wątroby) lub nieodwracalne zastąpienie miąższu wątroby tkanką łączną (marskość wątroby);
  5. Erythremia (prawdziwa policytemia - choroba Wakeza);
  6. Brak pierwiastka chemicznego (Fe) w diecie lub naruszenie jego wchłaniania;
  7. Przyjmowanie (przedłużonych) doustnych środków antykoncepcyjnych;
  8. Nadmierne spożycie żelaza w ciele;
  9. Ferroterapia (leczenie żelazem) przez długi czas;
  10. Kiedy transfuzje krwi przestają być rzadkością (patologia hematologiczna).

Również całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi może zwykle być wyższa u dzieci niż u dorosłych.

Tymczasem istnieje wiele chorób, kiedy OZHSS wykazuje tendencję do spadku (wskaźnik OZHSS jest obniżony). Obejmują one:

  1. Choroby zwane niedokrwistością, dodając do nich definicję: hemolityczna, sierpowata, szkodliwa;
  2. Hemochromatoza (wielosystemowa dziedziczna patologia zwana cukrzycą brązową, która charakteryzuje się wysokim wchłanianiem Fe w przewodzie pokarmowym, a następnie dystrybucją pierwiastka do tkanek i narządów);
  3. Talasemia
  4. Patologia, do której stosuje się słowo „przewlekły”: infekcja, zatrucie preparatami żelaza, patologia wątroby z zaburzeniem jej możliwości funkcjonalnych;
  5. Proces nowotworu złośliwego;
  6. Zmniejszenie całkowitej ilości białka we krwi z powodu choroby (onkopatologia, zespół nerczycowy) lub gwałtowny spadek białka w diecie (głód);
  7. Hemosyderoza (zaburzenie metaboliczne, nadmierne gromadzenie się hemosyderyny w tkankach organizmu, często rozwijające się po częstych transfuzjach krwi;
  8. Warunki niedoboru żelaza.

Jakie są normalne wartości?

Normalna wartość wskaźnika OZHSS jest bardzo zmienna, co wiąże się nie tylko z różnymi indywidualnymi cechami ludzkiego ciała, ale także z powodu zmienności składu krwi w różnych stanach fizjologicznych. Krew może się zmieniać pod wpływem stresu, niedawnych chorób, a nawet pod wpływem złych nawyków, pozostając w normalnym zakresie.

Norma OZHSS jest taka sama dla mężczyzn i kobiet i praktycznie nie zmienia się dla osób w różnym wieku. Jego wskaźniki są doskonałe tylko u dzieci poniżej 1 miesiąca: współczynnik powinien mieścić się w przedziale od 17,9 do 71,6. U dorosłych wskaźnik ten jest dopuszczalny w zakresie od 44,8 do 80,6 jednostek..

Patologiczna zmiana w OZHSS może mieć różne przyczyny. Wysoką wartość zdolności wiązania surowicy można zaobserwować przy niedoborze żelaza w organizmie, gdy konieczne jest zwiększenie ilości transferyny w celu wychwycenia niewielkiej liczby cząsteczek żelaza. W innych sytuacjach wręcz przeciwnie, OZHSS można zwiększyć wraz z rozpadem czerwonych krwinek, gdy we krwi jest za dużo wolnego żelaza. Jeśli wraz z OZHSS wzrasta również zawartość ferrytyny, istnieją wszelkie powody, aby podejrzewać obecność zapalenia wątroby u pacjenta. Prowadzi również do wzrostu poziomu ferrytyny:

  1. nadmiar żelaza z hemochromatozą;
  2. ostra białaczka;
  3. ostre i przewlekłe choroby zakaźne i zapalne (zapalenie kości i szpiku, infekcje płuc, oparzenia, toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów);
  4. limfogranulomatoza;
  5. rak sutka;
  6. głód;
  7. Doustne środki antykoncepcyjne.


Wskaźniki całkowitej zdolności wiązania żelaza w surowicy krwi można zmniejszyć za pomocą pewnych cech genetycznych organizmu (na przykład atransferrynemia, hemochromatoza, hemosyderoza). Ponadto liczba transferyny we krwi może się zmniejszyć z powodu ostrych infekcji lub chorób przewlekłych. Na przykład typowy spadek OZHSS w różnych nowotworach. To samo dotyczy chorób, którym towarzyszy znaczna utrata białka - na przykład infekcje, patologie nerek, rozległe oparzenia.

Wskaźniki OZHSS mogą czasami spadać z powodu braku odżywiania, a w szczególności - braku witaminy B12 i spożycia kwasu foliowego. Takie sytuacje często występują u osób stosujących ekstremalne diety - z jadłowstrętem psychicznym, prano-jedzeniem, twardym weganizmem lub z złym wchłanianiem składników odżywczych w chorobach jelit. Możliwe zmniejszenie OZHSS we krwi przy nadmiernym stosowaniu preparatów żelaza lub częstych transfuzji krwi.

Przygotowanie do testu

Badanie będzie wymagało krwi żylnej. Należy go przyjmować rano i wyłącznie na pusty żołądek. Czas trwania badania wynosi 3 godziny. Aby uzyskać wiarygodne wyniki, pożądane jest przeprowadzenie analizy w jednym laboratorium. Aby uzyskać dokładne wyniki, musisz przygotować się do oddania krwi i zrobić to dobrze. Istnieją następujące zalecenia:

  • ostatni posiłek jest dozwolony 8 godzin przed wizytą w laboratorium. Ale wolno pić czystą, niegazowaną wodę;
  • w przeddzień badania należy wykluczyć stres fizyczny i emocjonalny, ponieważ mogą powodować zmiany w składzie krwi;
  • zabronione jest palenie rano w trakcie analizy do momentu pobrania krwi.

Aby spowodować zmiany w składzie krwi i zniekształcić ostateczne wyniki, można:

  • przyjmowanie estrogenu i doustnych środków antykoncepcyjnych. Narkotyki powodują wzrost OZHSS;
  • przyjmowanie kortykosteroidów i leków testosteronowych, a także ACTH może zmniejszyć OZHSS.

Wiązanie transferyny nie zostanie prawidłowo wykryte podczas hemolizy surowicy. Warunkiem jest zniszczenie komórek krwi, a następnie odpływ zawartości do osocza lub surowicy krwi. Na hemolizę wskazuje czerwony kolor surowicy / osocza. Zwykle powinien być lekko żółtawy..

Ważne jest, aby wiedzieć, że zawartość żelaza w surowicy krwi jest zmienna i może zmieniać się nie tylko w ciągu dnia, ale także w ciągu dnia. Ale jednocześnie wskaźnik OZHSS jest stosunkowo stabilny..

Przyczyny

Zwiększ OZHSS.

Jeśli podniesiono OZHSS, co to oznacza? Takie odchylenia od normy wskazują na obecność jakichkolwiek patologicznych procesów w ciele. Teraz rozważymy je.
Zwiększone wartości mogą wskazywać na obecność niedokrwistości hipochromicznej - patologii, w której ocenia się wskaźnik koloru krwi. Dzieje się tak z brakiem żelaza w ciele. Możesz łatwo pozbyć się tej patologii..
W późniejszej ciąży można również zaobserwować zwiększone wskaźniki tej analizy..
W przewlekłej utracie krwi zmienia się zawartość OZHSS we krwi. Ważne jest, aby zatrzymać ten proces tak szybko, jak to możliwe, aby osoba nie straciła witalności.
Ostre zapalenie wątroby wpływa również na oczekiwaną długość życia. Wynika to z związku wskaźnika z ilością bilirubiny i z funkcjonowaniem wątroby.
Przy prawdziwej policytemii OJSS można również zwiększyć. Jest to złośliwa formacja, choroba krwi, w której wzrasta jej lepkość. Wynika to ze wzrostu liczby czerwonych krwinek we krwi. Ale jednocześnie liczba płytek krwi i białych krwinek również rośnie. Ze względu na wzrost lepkości i ilości krwi w komórkach obserwuje się stagnację, która prowadzi do tworzenia się skrzepów krwi, a także niedotlenienia. W takim przypadku cierpi przepływ krwi, niezbędne substancje w odpowiedniej ilości nie docierają do tkanki ciała.
OZHSS można również zwiększyć przy braku żelaza w żywności lub jego niewłaściwym wchłanianiu przez organizm. W pierwszym przypadku potrzebujesz specjalnej diety, która może zrównoważyć wszystkie procesy. W drugim przypadku konieczna jest specjalistyczna konsultacja, ponieważ kilka organów wraz z hormonami i enzymami odpowiada za wchłanianie składników odżywczych.

Kiedy analiza jest zaplanowana

Następujący specjaliści mogą wyznaczyć osobę do biochemicznego badania krwi z oznaczeniem OZHSS:

  • terapeuta;
  • lekarz ogólny;
  • gastroenterolog;
  • hematolog;
  • nefrolog;
  • reumatolog;
  • chirurg.

W takich przypadkach można wyznaczyć badanie krwi na OZHSS:

  • przy diagnozowaniu odchyleń w wynikach ogólnego badania krwi, hemoglobiny, liczby krwinek czerwonych i hematokrytu;
  • w przypadku podejrzenia o nadmiar / brak żelaza. Na wczesnym etapie niedokrwistość nie ma typowych objawów i najczęściej objawia się jedynie zmniejszeniem stężenia hemoglobiny poniżej 100 g / l. Później pojawiają się takie dolegliwości, jak osłabienie, zmęczenie, bóle głowy i zawroty głowy;
  • w obecności skarg na duszność, ból za mostkiem, osłabienie mięśni. W niektórych przypadkach pojawiają się nietypowe preferencje smakowe - chęć jedzenia kredy lub gliny. Palenie czubka języka i długie gojenie bolesnych pęknięć w kącikach ust są również powodem wyznaczenia analizy;
  • jeśli podejrzewasz wysoką zawartość żelaza we krwi - hemochromatozę;
  • jako monitorowanie trwającej terapii niedoboru / nadmiaru żelaza.

Jednocześnie z testem na definicję wyznaczoną przez OZHSS:

  • ilość żelaza w surowicy (poziom hemoglobiny);
  • analiza zdolności wiązania żelaza utajonego w surowicy;
  • transferyna.

Testy te są przepisywane w celu wykrycia nadmiaru / niedoboru żelaza i przepisania odpowiedniego leczenia.

Konieczne jest pozostawienie czegoś innym...

Jednocześnie transferyna nie może przejąć całego żelaza w ciele (zwykle od 30 do 40% jego maksymalnej pojemności), a jeśli białko transportowe jest nasycone w ponad 50%, wówczas pozostała ilość Fe zawarta w surowicy pozostawia inne białka (na przykład albuminę). W tym przypadku jasne jest, że po nasyceniu elementu przez około jedną trzecią, transferyna pozostawiła dużo wolnej przestrzeni (60 - 70%). Te niewykorzystane możliwości „nośnika” nazywane są nienasyconą lub utajoną zdolnością wiązania żelaza w surowicy lub po prostu - LHSS. Ten wskaźnik laboratoryjny można łatwo obliczyć za pomocą wzoru:

  • VLSS = OZHSS - surowica Fe

VLSS stanowi ≈ 2/3 (lub około 70%) całkowitej pojemności LSS. Średnia normalna zdolność wiązania żelaza utajonego w surowicy wynosi ≈ 50,2 mmol / l.

Na podstawie wyników uzyskanych w oznaczeniu żelaza w surowicy i całkowitej zdolności wiązania żelaza w surowicy możemy znaleźć wartości KNT - współczynnik nasycenia transferyny żelazem (procent Fe w OZHSS):

  • CST = (surowica Fe: OZHSS) x 100%

Norma współczynnika nasycenia wyrażona procentowo wynosi od 16 do 47 (średnia wartość normy wynosi 31,5).

Aby pomóc czytelnikowi szybko zrozumieć wartości niektórych wskaźników, które odzwierciedlają wymianę tak ważnego pierwiastka chemicznego dla organizmu, wskazane byłoby umieszczenie ich w tabeli:

Metabolizm Fe
Serwatka (SG)14 - 25 μmol / l
OZHSS:
mężczyźni
kobiety (nieciężarne)
kobiety w ciąży:
I trymestr
II trymestr
III trymestr

40,6 - 62,5 μmol / l
40,8 - 76,7 μmol / l

42 - 73 μmol / l
54 - 93 μmol / l
68 - 107 μmol / L

Lhss47 - 57%
CST16 - 47%

Należy zauważyć, że WHO zaleca nieco inne (bardziej rozszerzone) granice wartości normalnych, na przykład: OZHSS - od 50 do 84 mikromoli / l, LVSS - od 46 do 54 mikromoli / l, CST - od 16 do 50%. Jednak uwaga czytelnika była już skoncentrowana na tych kwestiach na początku tego artykułu..

Utajona zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi

Utajona (nienasycona) zdolność wiązania żelaza w surowicy krwi (LVSS) odzwierciedla zdolność surowicy krwi do wiązania żelaza.

Całe żelazo w ludzkim ciele można podzielić na zapasy pozakomórkowe, komórkowe i żelazne. Pozakomórkowe jest wolne od surowicy żelazo i białka wiążące żelazo (transferyna), komórka jest częścią hemoglobiny, mioglobiny, enzymów (peroksydazy, katalazy, cytochromów), a żelazem rezerwowym jest hemosyderyna i ferrytyna, które gromadzą się w wątrobie, śledzionie.

Transferyna, która przenosi żelazo, ma dwie przestrzenie do wiązania żelaza w jednej cząsteczce, to znaczy jedna cząsteczka białka nośnikowego może jednocześnie przenosić dwa jony żelaza. Jednak w normalnym stanie transferyna jest „wypełniona” żelazem tylko o 30%. Zdolność wiązania żelaza utajonego w surowicy:

  • odzwierciedla zdolność rezerwową transferyny,
  • pokazuje, ile transferyny jest wolne do wiązania żelaza,
  • charakteryzuje, w jaki sposób transferyna „nie jest nasycona” żelazem.

Wskaźnik oblicza się na podstawie dwóch parametrów: żelaza w surowicy i całkowitej zdolności wiązania żelaza w surowicy krwi (OGSS), która charakteryzuje maksymalne możliwe wypełnienie transferyną żelazem. Wzór obliczeniowy:

LVSS = OZHSS - żelazo w surowicy.

Zdolność wiązania żelaza w surowicy zmienia się w zależności od zawartości żelaza w organizmie. W przypadku niedokrwistości z niedoboru żelaza, gdy poziom żelaza spada, wzrasta zawartość transferyny. „Nie zajęty” żelazem transferynowym - jest to LZHSS, dlatego wzrost LZHSS i OZHSS.

Przy nadmiernym spożyciu żelaza w ciele obie przestrzenie wiążące metal w transferynie są wypełnione żelazem, nie może on dołączyć jeszcze więcej jonów żelaza, dlatego LVSS zmniejsza się.

Niski poziom żelaza w surowicy i niski LVSS są charakterystyczne dla niedokrwistości wynikającej z nowotworów złośliwych na tle chorób przewlekłych.

Nazwy

Nosi tyle, ile może podnieść

Zwykle (jeśli wszystko w ciele jest normalne) około 35% białka transportującego wiąże się z Fe. Oznacza to, że to białko zabiera do transferu, a następnie transportuje 30 - 40% całkowitej ilości pierwiastka, co odpowiada temu samemu procentowi (do 40%) zdolności wiązania transferyny (zdolność wiązania żelaza w surowicy - LSS).

Innymi słowy: OZHSS (całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy) w przypadku laboratoryjnym jest analizą, która wskazuje nie stężenie białka transportowego, ale ilość żelaza, którą można „załadować” na transferynę i wysłać do szpiku kostnego w celu erytropoezy (tworzenia czerwonych krwinek) lub miejsc gdzie są zapasy przedmiotu. Lub może (również w połączeniu z tronferryną) udać się w podróż powrotną: z „magazynu” lub z miejsc rozpadu (fagocytujące makrofagi).

Ogólnie, żelazo przenika przez ciało i dociera tam, gdzie musi, dzięki białku transferyny, które dla tego pierwiastka jest rodzajem nośnika.

Dodatkowe fakty

Żelazo (żelazo, Fe) jest jednym z najważniejszych elementów dla organizmu. Prawie całe żelazo dostarczane z pożywieniem wiąże się z białkami, a następnie jest zawarte w ich składzie. Każdy zna takie białko zawierające żelazo jak hemoglobina, które składa się z części niebiałkowej - białka hemowego i globinowego. Ale w ciele są białka, które zawierają żelazo, ale nie mają grupy hemowej, na przykład ferrytyna, która zapewnia element rezerwowy, lub transferyna, która przenosi ją zgodnie z przeznaczeniem. Wskaźnikiem funkcjonalności tego ostatniego jest całkowita transferyna lub całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy (OZHSS, TIBC) - ta analiza zostanie omówiona w tym artykule.
Białko transportowe (transferyna - TF, Tf) w ciele zdrowych ludzi nie może „jechać pusto”, to znaczy nasycenie żelazem nie powinno być mniejsze niż 25–30%.
Żelazo działa jako jeden z głównych składników krwi, które muszą być obecne w ściśle określonej ilości. To ten pierwiastek jest zdolny do wytwarzania hemoglobiny znajdującej się w czerwonych krwinkach. Z tego powodu tlen z płuc może krążyć we wszystkich układach i tkankach ludzkiego ciała.
Zwykle (jeśli w organizmie wszystko jest normalne) około 35% białka transportującego wiąże się z Fe. Oznacza to, że białko to zabiera do transportu, a następnie transportuje 30 - 40% całkowitej ilości pierwiastka, co odpowiada temu samemu procentowi (do 40%) zdolności wiązania transferyna (zdolność wiązania żelaza w surowicy - LSS).
Innymi słowy: OZHSS (całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy) w przypadku laboratoryjnym jest analizą, która wskazuje nie stężenie białka transportowego, ale ilość żelaza, którą można „załadować” na transferynę i wysłać do szpiku kostnego w celu erytropoezy (tworzenia czerwonych krwinek) lub miejsc gdzie są zapasy przedmiotu. Lub może (również w połączeniu z tronferryną) udać się w podróż powrotną: z „magazynu” lub z miejsc rozpadu (fagocytujące makrofagi).
Ogólnie, żelazo przenika przez ciało i dociera tam, gdzie musi, dzięki białku transferyny, które dla tego pierwiastka jest rodzajem nośnika.
Jednocześnie transferyna nie może przejąć całego żelaza w ciele (zwykle od 30 do 40% jego maksymalnej pojemności), a jeśli białko transportowe jest nasycone w ponad 50%, wówczas pozostała ilość Fe zawarta w surowicy pozostawia inne białka (na przykład albuminę). W tym przypadku jasne jest, że po nasyceniu elementu przez około jedną trzecią, transferyna pozostawiła dużo wolnej przestrzeni (60 - 70%). Te niewykorzystane możliwości „nośnika” nazywane są nienasyconą lub utajoną zdolnością wiązania żelaza w surowicy lub po prostu - LHSS.

Całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy (OZHSS) i utajonym (LZHSS): koncepcja, normy, wzrost i spadek

Żelazo (żelazo, Fe) jest jednym z najważniejszych elementów dla organizmu. Prawie całe żelazo dostarczane z pożywieniem wiąże się z białkami, a następnie jest zawarte w ich składzie. Każdy zna takie białko zawierające żelazo jak hemoglobina, które składa się z części niebiałkowej - białka hemowego i globinowego. Ale w ciele są białka, które zawierają żelazo, ale nie mają grupy hemowej, na przykład ferrytyna, która zapewnia element rezerwowy, lub transferyna, która przenosi ją zgodnie z przeznaczeniem. Wskaźnikiem funkcjonalności tego ostatniego jest całkowita transferyna lub całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy (OZHSS, TIBC) - ta analiza zostanie omówiona w tym artykule.

Białko transportowe (transferyna - TF, Tf) w ciele zdrowych ludzi nie może „jechać pusto”, to znaczy nasycenie żelazem nie powinno być mniejsze niż 25–30%.

Norma OZHSS wynosi 40,6 - 62,5 μmol / L. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące normalnych wartości czytelnik może znaleźć w poniższej tabeli, jednak jak zawsze należy pamiętać, że normy w różnych źródłach i różnych laboratoriach mogą się różnić.

Wskazania do analizy

Rozpoznanie niedokrwistości z niedoboru żelaza.

Dieta uboga w żelazo.

Ocena ryzyka niedokrwistości w chorobach przewodu pokarmowego.

Układowe choroby tkanki łącznej.

Niski / wysoki poziom Fe → wartości innych wskaźników (ОЖСС, ТФ, КНТ)

Niski poziom pierwiastka (Fe) we krwi z reguły sugeruje niskie wartości całkowitej zdolności wiązania żelaza w surowicy (w tym utajonego LSS). Podobny obraz krwi rozwija się w wielu stanach patologicznych, którym towarzyszy brak żelaza:

  • Niedokrwistość (w celu diagnostyki różnicowej i wyjaśnienia postaci choroby przydatne jest przeprowadzenie analizy, która oblicza poziom ferrytyny we krwi);
  • Przewlekłe procesy patologiczne, w których często obniża się poziom żelaza (nowotwory złośliwe, reakcje zapalne, infekcje).

etapy rozwoju stanów niedoboru żelaza

Nawiasem mówiąc, taką analizę, jak zdolność wiązania żelaza w surowicy, można łatwo zastąpić badaniem stężenia transportera Fe-transferyny (Tf) w osoczu krwi (surowicy), chociaż często dzieje się to na odwrót, ponieważ laboratorium może nie mieć zestawów odczynników i sprzętu do tego testu.

Norma Tf dla mężczyzn wynosi 23 - 43 μmol / L (2,0 - 3,8 g / l), dla kobiet, ze względu na ich szczególny związek z żelazem, normalne wartości białka transportowego nieznacznie rozszerzają ich granice: 21 - 46 μmol / L (1, 85 - 4,05 g / l). Następnie, interpretując wyniki analizy, należy wziąć pod uwagę zmianę transferyny dla tej lub innej patologii (patrz transferyna), na przykład przy niedoborze żelaza w ciele, poziom jego transportera zostanie zwiększony.

Jeśli poziom żelaza w ciele jest wysoki, można również oczekiwać wzrostu CST (czy ten pierwiastek chemiczny należy gdzieś określić?). Szybkość nasycenia ferrytu transportującego białko jest zwiększona w innych chorobach:

  • Warunki patologiczne, wśród których laboratoryjnych objawów występuje zwiększony rozpad czerwonych krwinek - czerwonych krwinek (hemoliza);
  • Hemoglobinopatie (choroba Cooleya - talasemia);
  • Hemochromatoza (dziedziczne zaburzenie metabolizmu żelaza, w wyniku którego Fe zaczyna aktywnie gromadzić się w tkankach, powodując żywe objawy kliniczne, w których przebarwienie skóry jest jednym z najbardziej zauważalnych objawów);
  • Niedobór witaminy B6;
  • Zatrucie żelazem (stosowanie preparatów zawierających Fe);
  • Zespół nerczycowy;
  • W niektórych przypadkach z lokalizacją procesu zapalnego w miąższu wątroby (zapalenie wątroby).

Podsumowując, jeszcze raz chcę przypomnieć odchylenia fizjologiczne OZHSS i wskaźników żelaza:

Podczas ciąży (normalny przebieg) wartości OZHSS mogą wzrosnąć 1,5 - 2 razy (i to nie jest przerażające), podczas gdy żelazo w tym okresie będzie wykazywać tendencję do zmniejszania się.

U dzieci, które właśnie powiadomiły świat o swoim wyglądzie (zdrowe), całkowita moc surowicy daje niskie wartości, które następnie stopniowo zaczynają rosnąć i zbliżają się do poziomu osoby dorosłej. Ale stężenie Fe we krwi natychmiast po urodzeniu wykazuje raczej wysoką liczbę, jednak wkrótce wszystko się zmienia.

Norma OZhSS i dlaczego przeprowadzana jest analiza?

Jak już wspomniano, taka analiza jest przeprowadzana w celu ustalenia współczynnika nasycenia transferyny żelazem. Ponadto istnieje kilka głównych powodów, dla których można wysłać pacjenta w celu przeprowadzenia takiej analizy:

  • Objawia się objawy nieodłącznie związane z niedoborem żelaza w ciele..
  • Analizy pokazują znaczny spadek poziomu hemoglobiny lub hematokrytu.
  • Istnieją podejrzenia niedokrwistości. W takim przypadku analiza ustali, dlaczego wystąpiła niedokrwistość - w wyniku niedoboru witamin Fe lub B..
  • Podejrzewa się poważne choroby, w szczególności hemochromatozę.

Jeśli chodzi o normalny wskaźnik OZHSS, różni się w zależności od wieku pacjenta. Warto zauważyć, że dla kobiet w ciąży wzrost tego wskaźnika jest naturalnym procesem fizjologicznym. Wskaźnik OZHSS jest prezentowany w mikrogramach na decylitr, a także w mikromolach na litr:

  • Norma OZHSS u dzieci nie starszych niż 2 lata jest utrzymywana w zakresie 100-400 mcg / dl.
  • Dla dzieci w wieku powyżej dwóch lat norma wynosi 250-425 mcg / dl.
  • Norma OZHSS u kobiet i mężczyzn pozostaje w zakresie 250–425 μg / dl. Warto również zauważyć, że u kobiet w ciąży OZHSS zostanie zwiększony, ale będzie również uważany za normę OZHSS we krwi kobiet.

Kiedy przypisuje się oznaczenia Fe

Jeden lub więcej testów może być zalecanych, gdy wyniki ogólnego badania krwi są poza normalnym zakresem. Często dzieje się tak przy niższych wartościach hematokrytu lub hemoglobiny. Ponadto lekarz może skierować pacjenta na testy Fe w obecności następujących objawów:

  • Przewlekłe zmęczenie i zmęczenie.
  • Zawroty głowy.
  • Słabość.
  • Bóle głowy.
  • Blada skóra.

Oznaczanie żelaza, OZHSS i ferrytyny można przepisać, jeśli pacjent ma objawy nadmiaru Fe lub zatrucia. Może to objawiać się bólem stawów, brakiem energii, bólem brzucha, problemami z sercem. Jeśli podejrzewa się, że dziecko je zbyt dużo tabletek żelaza, testy te pomagają określić stopień zatrucia..

Lekarz może przepisać test żelaza, jeśli pacjent sugeruje przewlekły nadmiar żelaza w ciele (hemochromatoza). W takim przypadku zalecane są dodatkowe badania genu HFE w celu potwierdzenia diagnozy tej dziedzicznej choroby. Przypadki hemochromatozy u krewnych pacjenta mogą przemawiać za takim podejrzeniem..

Niedokrwistość z niedoboru żelaza

Choroby ICD-10 ICD-9DB MedlinePlus eMedicine MeSH

Niedokrwistość z niedoboru żelaza

Niedokrwistość z niedoboru żelaza (IDA) jest zespołem hematologicznym charakteryzującym się upośledzoną syntezą hemoglobiny z powodu niedoboru żelaza i objawiającą się niedokrwistością i sideropenią. Głównymi przyczynami IDA są utrata krwi i brak żywności i napojów bogatych w hem.

Klasyfikacja

  • Normoblastic
  • Hiporegeneracyjny

Etiologia

Przyczyną niedoboru żelaza jest naruszenie jego równowagi w kierunku przewagi wydatku żelaza nad spożyciem, obserwowane w różnych stanach fizjologicznych lub chorobach:

  • utrata krwi różnego pochodzenia;
  • zwiększone zapotrzebowanie na żelazo;
  • upośledzone wchłanianie żelaza;
  • wrodzony niedobór żelaza;
  • upośledzony transport żelaza z powodu niedoboru transferyny [1].

Utrata krwi różnego pochodzenia

Zwiększone zużycie żelaza, powodujące rozwój hiposideropenii, najczęściej wiąże się z utratą krwi lub jej zwiększonym wykorzystaniem w niektórych warunkach fizjologicznych (ciąża, okres szybkiego wzrostu). U dorosłych rozwija się niedobór żelaza, zwykle z powodu utraty krwi. Najczęściej stała niewielka utrata krwi i przewlekłe ukryte krwawienie (5–10 ml / dzień) prowadzą do ujemnego bilansu żelaza. Czasami niedobór żelaza może rozwinąć się po pojedynczej ogromnej utracie krwi przekraczającej zapasy żelaza w ciele, a także z powodu powtarzającego się znacznego krwawienia, po którym zapasy żelaza nie mają czasu na odzyskanie.

Różne rodzaje utraty krwi prowadzące do rozwoju niedokrwistości po krwotocznym niedoborze żelaza są rozdzielane według częstotliwości w następujący sposób: w pierwszej kolejności są krwawienia z macicy, a następnie krwawienie z przewodu pokarmowego. Sideropenia rzadko rozwija się po powtarzającym się krwawieniu z nosa, płuc, nerek, urazowym, krwawieniu po ekstrakcji zęba i innych rodzajach utraty krwi. W niektórych przypadkach niedobór żelaza, szczególnie u kobiet, może prowadzić do częstego oddawania krwi od dawców, terapeutycznego upuszczania krwi z nadciśnieniem i erytremii. Niedokrwistość z niedoboru żelaza występuje z powodu krwawienia w zamkniętych jamach przy braku późniejszego ponownego użycia żelaza (hemosyderoza płuc, ektopowa endometrioza, guzy kłębuszkowe).

Według statystyk 20-30% kobiet w wieku rozrodczym ma utajony niedobór żelaza, niedokrwistość z niedoboru żelaza występuje u 8-10%. Główną przyczyną hiposyderozy u kobiet, oprócz ciąży, jest patologiczna miesiączka i krwawienie z macicy. Polimenorrhea może powodować zmniejszenie zapasów żelaza w organizmie i rozwój utajonego niedoboru żelaza, a następnie niedokrwistości z niedoboru żelaza. Krwawienie z macicy w największym stopniu zwiększa utratę krwi u kobiet i przyczynia się do występowania stanów niedoboru żelaza. Istnieje opinia, że ​​mięśniaki macicy, nawet przy braku krwawienia miesiączkowego, mogą prowadzić do rozwoju niedoboru żelaza. Ale częściej przyczyną anemii w mięśniakach jest zwiększona utrata krwi.

Drugą najczęstszą przyczyną niedokrwistości po krwotocznym niedoborze żelaza jest utrata krwi z przewodu pokarmowego, który często jest ukryty i trudny do zdiagnozowania. U mężczyzn jest to na ogół główna przyczyna sideropenii. Taka utrata krwi może być spowodowana chorobami układu pokarmowego i chorobami innych narządów. Brak równowagi w równowadze żelaza może towarzyszyć powtarzającym się ostrym erozyjnym lub krwotocznym zapaleniu przełyku i zapaleniu żołądka, wrzodom żołądka i dwunastnicy z powtarzającymi się krwawieniami oraz przewlekłym chorobom zakaźnym i zapalnym przewodu pokarmowego. W przypadku gigantycznego przerostowego zapalenia błony śluzowej żołądka (choroba Menetrie) i polipowatego zapalenia błony śluzowej żołądka błona śluzowa jest łatwo podatna i często krwawi. Częstą przyczyną ukrytej, trudnej do zdiagnozowania utraty krwi jest przepuklina otworu pokarmowego przepony, żylaków przełyku i odbytnicy z nadciśnieniem wrotnym, hemoroidami, uchyłkami przełyku, żołądka, jelit, przewodu Meckela, guza. Krwawienie płucne jest rzadką przyczyną niedoboru żelaza. Krwawienie z nerek i dróg moczowych może czasami prowadzić do niedoboru żelaza. Bardzo często towarzyszy krwiomocz nadnercza.

W niektórych przypadkach utrata krwi o różnej lokalizacji, która jest przyczyną niedokrwistości z niedoboru żelaza, jest związana z chorobami hematologicznymi (koagulopatią, małopłytkowością i trombocytopatią), a także uszkodzeniem naczyń w zapaleniu naczyń, kolagenozie, chorobie Randu-Webera-Oslera, krwiakami.

Czasami niedokrwistość z niedoboru żelaza z powodu utraty krwi rozwija się u noworodków i niemowląt. Dzieci są znacznie bardziej wrażliwe na utratę krwi niż dorośli. U noworodków utrata krwi może być konsekwencją krwawienia obserwowanego w przypadku łożyska przedwczesnego, jego uszkodzenia podczas cięcia cesarskiego. Inne trudne do zdiagnozowania przyczyny krwotoku w okresie noworodkowym i niemowlęcym: krwawienie z przewodu pokarmowego z chorobami zakaźnymi jelit, wgłobienie, z uchyłka Meckela. Znacznie rzadziej niedobór żelaza może wystąpić przy niewystarczającym jego spożyciu.

Niezrównoważona dieta

Niedobór żelaza pochodzenia żywieniowego może rozwinąć się u dzieci i dorosłych z jego niewystarczającą zawartością w diecie, co obserwuje się przy przewlekłym niedożywieniu i głodzeniu, przy ograniczonym żywieniu w celach terapeutycznych, z jednolitą dietą z przewagą tłuszczów i cukrów. U dzieci może wystąpić niewystarczające spożycie żelaza z organizmu matki w wyniku niedokrwistości z niedoboru żelaza w czasie ciąży, przedwczesnego porodu, ciąży mnogiej i wcześniactwa, przedwczesnego opatrunku na pępowinę do ustania pulsacji.

Upośledzone pobieranie żelaza

Przez długi czas brak kwasu solnego w soku żołądkowym był uważany za główną przyczynę rozwoju niedoboru żelaza. W związku z tym wyizolowano niedokrwistość z niedoboru żelaza lub kwasu chlorowodorowego. Obecnie ustalono, że achilia może mieć tylko dodatkową wartość w zaburzeniu wchłaniania żelaza w warunkach zwiększonego zapotrzebowania organizmu. Zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka z achilią występuje z powodu niedoboru żelaza z powodu zmniejszenia aktywności enzymu i oddychania komórkowego w błonie śluzowej żołądka.

Zapalenie, bliznowacenie lub zanikowe procesy w jelicie cienkim, resekcja jelita cienkiego może prowadzić do upośledzonego wchłaniania żelaza. Istnieje szereg warunków fizjologicznych, w których zapotrzebowanie na żelazo gwałtownie wzrasta. Obejmują one ciążę i laktację, a także okresy zwiększonego wzrostu u dzieci. W czasie ciąży zużycie żelaza gwałtownie wzrasta w zależności od potrzeb płodu i łożyska, utraty krwi podczas porodu i laktacji. Bilans żelaza w tym okresie jest na skraju niedoboru, a różne czynniki, które zmniejszają spożycie lub zwiększają zużycie żelaza, mogą prowadzić do rozwoju niedokrwistości z niedoboru żelaza.

W życiu dziecka istnieją dwa okresy, w których występuje zwiększone zapotrzebowanie na żelazo. Pierwszy okres to pierwszy - drugi rok życia, kiedy dziecko szybko rośnie. Drugi okres to okres dojrzewania, kiedy szybki rozwój ciała zaczyna się od nowa, dziewczęta mają dodatkowe zużycie żelaza z powodu krwawienia miesiączkowego.

Niedokrwistość z niedoboru żelaza czasami, szczególnie w okresie niemowlęcym i starszym, rozwija się z chorobami zakaźnymi i zapalnymi, oparzeniami, nowotworami, z powodu upośledzonego metabolizmu żelaza z zachowaną całkowitą ilością.

Patogeneza

Niedokrwistość z niedoboru żelaza jest związana z fizjologiczną rolą żelaza w ciele i jego udziałem w procesach oddychania tkanek. Jest częścią hemu - związku, który może odwracalnie wiązać tlen. Haem jest protetyczną częścią cząsteczek hemoglobiny i mioglobiny. W osadzaniu się żelaza w ciele pierwszorzędne znaczenie mają ferrytyna i hemosyderyna. Transport żelaza w organizmie odbywa się za pomocą białka transferyny (siderofiliny).

Ciało może jedynie nieznacznie regulować spożycie żelaza z pożywienia i nie kontroluje jego zużycia. Przy ujemnym bilansie metabolizmu żelaza żelazo jest najpierw spożywane z magazynu (utajony niedobór żelaza), następnie pojawia się niedobór żelaza w tkankach, co objawia się naruszeniem aktywności enzymatycznej i funkcji oddechowych w tkankach, a dopiero później rozwija się niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Obraz kliniczny i stadia choroby

IDA jest ostatnim etapem niedoboru żelaza w organizmie. Nie ma klinicznych objawów niedoboru żelaza na początkowych etapach, a rozpoznanie przedklinicznych stadiów niedoboru żelaza stało się możliwe tylko dzięki opracowaniu laboratoryjnych metod diagnostycznych. W zależności od nasilenia niedoboru żelaza w ciele istnieją trzy etapy:

  • preferencyjny niedobór żelaza w ciele;
  • utajony niedobór żelaza w ciele;
  • Niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Preferencyjny niedobór żelaza w ciele

Na tym etapie dochodzi do wyczerpania zapasów w organizmie. Główną formą odkładania żelaza jest ferrytyna - rozpuszczalny w wodzie kompleks glikoproteinowy, który znajduje się w makrofagach wątroby, śledziony, szpiku kostnego, w czerwonych krwinkach i surowicy krwi. Laboratoryjnym objawem niedoboru żelaza w organizmie jest obniżenie poziomu ferrytyny w surowicy. Jednocześnie poziom żelaza w surowicy pozostaje w granicach normalnych wartości. Na tym etapie nie ma żadnych objawów klinicznych, diagnozę można ustalić tylko na podstawie określenia poziomu ferrytyny w surowicy.

Utajony niedobór żelaza w ciele

Jeśli nie ma wystarczającego uzupełnienia niedoboru żelaza w pierwszym etapie, następuje drugi etap stanu niedoboru żelaza - utajony niedobór żelaza. Na tym etapie, w wyniku naruszenia podaży wymaganej ilości metalu w tkance, obserwuje się spadek aktywności enzymów tkankowych (cytochromów, katalazy, dehydrogenazy bursztynianowej itp.), Co objawia się rozwojem zespołu sidepenicznego. Objawy kliniczne zespołu sideropenicznego obejmują perwersję smaku, uzależnienie od pikantnych, słonych, pikantnych potraw, osłabienie mięśni, dystroficzne zmiany w skórze i przydatkach itp..

Na etapie utajonego niedoboru żelaza zmiany parametrów laboratoryjnych są bardziej widoczne w ciele. Rejestruje się nie tylko wyczerpywanie zapasów żelaza w składzie - spadek stężenia ferrytyny w surowicy, ale także spadek zawartości żelaza w surowicy i białkach nośnikowych.

Żelazo w surowicy jest ważnym wskaźnikiem laboratoryjnym, na podstawie którego można przeprowadzić diagnostykę różnicową niedokrwistości i ustalić taktykę leczenia. Należy jednak pamiętać, że nie można wyciągać wniosków na temat zawartości żelaza w ciele tylko na podstawie poziomu żelaza w surowicy. Po pierwsze, ponieważ poziom żelaza w surowicy podlega znacznym fluktuacjom w ciągu dnia, zależy od płci, wieku itp. Po drugie, niedokrwistość hipochromiczna może mieć różne etiologie i mechanizmy rozwoju patogenetycznego, a określenie tylko poziomu żelaza w surowicy nie odpowiada na pytania patogeneza. Tak więc, jeśli w przypadku niedokrwistości występuje spadek poziomu żelaza w surowicy wraz ze spadkiem ferrytyny w surowicy, oznacza to etiologię niedokrwistości z niedoboru żelaza, a główną taktyką leczenia jest wyeliminowanie przyczyn utraty żelaza i zrekompensowanie jego niedoboru. W innym przypadku obniżony poziom żelaza w surowicy łączy się z normalnym poziomem ferrytyny. Dzieje się tak w przypadku niedokrwistości redystrybucyjnej żelaza, w której rozwój niedokrwistości hipochromicznej jest związany z naruszeniem procesu uwalniania żelaza z magazynu. Taktyka leczenia niedokrwistości redystrybucyjnej będzie zupełnie inna - mianowanie preparatów żelaza na tę niedokrwistość jest nie tylko niepraktyczne, ale może zaszkodzić pacjentowi.

Całkowita zdolność wiązania żelaza w surowicy (OZHSS) jest testem laboratoryjnym, który umożliwia określenie stopnia tak zwanego „głodu Fe” w surowicy. Podczas oznaczania OZHSS do surowicy testowej dodaje się pewną ilość żelaza. Część dodanego żelaza w surowicy wiąże się z białkami nośnikowymi, a żelazo, które nie wiązało się z białkami, jest usuwane z surowicy i określana jest jej ilość. W przypadku niedokrwistości z niedoboru żelaza surowica pacjenta wiąże więcej żelaza niż normalnie, rejestruje się wzrost OZHSS.

Nasycenie transferyny żelazem,%. Głównym białkowym nośnikiem żelaza w surowicy krwi jest transferyna. Synteza transferyny zachodzi w wątrobie. Jedna cząsteczka transferyny może wiązać dwa atomy żelaza. Normalne nasycenie transferyny żelazem wynosi około 30%. Na etapie utajonego niedoboru żelaza w ciele nasycenie transferyny zmniejsza się wraz z żelazem (mniej niż 20%).

Niedokrwistość z niedoboru żelaza

Niedobór żelaza zależy od stopnia niedoboru żelaza i tempa jego rozwoju i obejmuje objawy niedokrwistości i niedoboru żelaza w tkankach (sideropenia). Zjawiska niedoboru żelaza w tkankach są nieobecne tylko z pewną niedokrwistością z niedoboru żelaza spowodowaną upośledzonym zużyciem żelaza, gdy magazyn jest pełen żelaza. Zatem niedokrwistość z niedoboru żelaza przebiega przez dwa okresy: okres utajonego niedoboru żelaza i okres jawnej anemii spowodowanej niedoborem żelaza. W okresie utajonego niedoboru żelaza pojawia się wiele subiektywnych dolegliwości i objawów klinicznych charakterystycznych dla niedokrwistości z niedoboru żelaza, tylko mniej wyraźnych. Pacjenci zauważają ogólne osłabienie, złe samopoczucie, zmniejszoną wydajność. Już w tym okresie można zaobserwować perwersję smaku, suchość i szczypanie języka, naruszenie połykania z uczuciem obcego ciała w gardle (zespół Plummera-Winsona), kołatanie serca, duszność..

Obiektywne badanie pacjentów ujawnia „małe objawy niedoboru żelaza”: zanik brodawki języka, zapalenie warg („zacięcia”), suchą skórę i włosy, łamliwe paznokcie, pieczenie i swędzenie sromu. Wszystkie te objawy zaburzeń troficznych w tkankach nabłonkowych są związane z sideropenią tkankową i niedotlenieniem..

Utajony niedobór żelaza może być jedyną oznaką niedoboru żelaza. Takie przypadki obejmują często wyrażaną sideropenię, która rozwija się przez długi czas u kobiet w wieku dojrzałym z powodu powtarzających się ciąż, porodów i aborcji, u kobiet-dawców, u osób obu płci w okresie zwiększonego wzrostu. Większość pacjentów z utrzymującym się niedoborem żelaza po wyczerpaniu zapasów tkankowych rozwija niedokrwistość z niedoboru żelaza, co jest oznaką poważnego niedoboru żelaza w organizmie. Zmiany funkcji różnych narządów i układów w przypadku niedokrwistości z niedoboru żelaza są nie tyle konsekwencją niedokrwistości, co niedoborem żelaza w tkankach. Dowodem na to jest niedopasowanie między nasileniem objawów klinicznych choroby a stopniem niedokrwistości i ich pojawieniem się już na etapie utajonego niedoboru żelaza.

Pacjenci z niedokrwistością z niedoboru żelaza zauważają ogólne osłabienie, zmęczenie, trudności z koncentracją, a czasem senność. Ból głowy po przepracowaniu, pojawiają się zawroty głowy. W ciężkiej niedokrwistości możliwe jest omdlenie. Te dolegliwości z reguły nie zależą od stopnia niedokrwistości, ale od czasu trwania choroby i wieku pacjentów.

Niedokrwistość z niedoboru żelaza charakteryzuje się zmianami na skórze, paznokciach i włosach. Skóra jest zwykle blada, czasem z lekkim zielonkawym odcieniem (chloroza), a przy łatwo występującym rumieńcu policzków staje się sucha, zwiotczała, łuszcząca się i łatwo pęka. Włosy tracą połysk, stają się szare, stają się cieńsze, łatwo łamią się, przerzedzają i siwieją wcześnie. Zmiany paznokci są specyficzne: stają się cienkie, matowe, spłaszczone, łatwo złuszczają się i łamią, pojawia się prążkowanie. Przy wyraźnych zmianach paznokcie zyskują wklęsłą formę w kształcie łyżki (koilonychia).

Diagnostyka

Kliniczne badanie krwi

W ogólnym badaniu krwi z użyciem IDA zostanie odnotowany spadek poziomu hemoglobiny i czerwonych krwinek. U pacjentów z Hb 12 / L może wystąpić umiarkowana erytrocytopenia, ponieważ IDA nie jest typowa. W przypadku IDA rejestrowane będą zmiany cech morfologicznych erytrocytów i wskaźników erytrocytów, co ilościowo odzwierciedla cechy morfologiczne czerwonych krwinek.

Charakterystyka morfologiczna czerwonych krwinek Wielkość czerwonych krwinek jest normalna, zwiększona (makrocytoza) lub zmniejszona (mikrocytoza). IDA charakteryzuje się obecnością mikrocytozy. Anizocytoza - różnice w wielkości czerwonych krwinek u tej samej osoby. IDA charakteryzuje się ciężką anizocytozą. Poikilocytoza - obecność we krwi tej samej osoby czerwonych krwinek różnych form. W przypadku IDA może wystąpić wyraźna poikilocytoza. Wskaźnik barwy czerwonych krwinek (CP) zależy od zawartości w nich hemoglobiny. Następujące opcje barwienia czerwonych krwinek:

  • normochromiczne czerwone krwinki (CP = 0,85-1,05) - normalna zawartość hemoglobiny w czerwonych krwinkach. Czerwone krwinki w rozmazie krwi mają jednolity różowy kolor o umiarkowanej intensywności z lekkim oświeceniem pośrodku;
  • hipochromiczne czerwone krwinki (CP)
  • hiperchromiczne czerwone krwinki (procesor> 1,05) - zwiększa się zawartość hemoglobiny w czerwonych krwinkach. W rozmazie krwi te czerwone krwinki mają bardziej intensywny kolor, światło w środku jest znacznie zmniejszone lub nieobecne. Hiperchromia jest związana ze wzrostem grubości czerwonych krwinek i często łączy się ją z makrocytozą;
  • polichromatofile - czerwone krwinki zabarwione rozmazem krwi w jasnofioletowym, liliowym kolorze. Dzięki specjalnemu barwieniu narządów płciowych są to retikulocyty. Zwykle może być pojedynczy w rozmazie..

Anisochromia czerwonych krwinek - inny kolor poszczególnych czerwonych krwinek w rozmazie krwi.

Chemia krwi

Wraz z rozwojem IDA w biochemicznej analizie krwi zostaną zarejestrowane:

  • spadek stężenia ferrytyny w surowicy;
  • spadek stężenia żelaza w surowicy;
  • wzrost OZHSS;
  • zmniejszenie nasycenia transferyny żelazem.

Diagnostyka różnicowa

Podczas diagnozowania IDA konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki różnicowej z inną niedokrwistością hipochromiczną. Niedokrwistość redystrybucyjna żelaza jest dość powszechną patologią i pod względem częstotliwości rozwoju zajmuje drugie miejsce wśród wszystkich anemii (po IDA). Rozwija się w ostrych i przewlekłych chorobach zakaźnych i zapalnych, posocznicy, gruźlicy, reumatoidalnym zapaleniu stawów, chorobach wątroby, chorobach onkologicznych, chorobie niedokrwiennej serca itp. Mechanizm rozwoju niedokrwistości hipochromicznej w tych stanach jest związany z redystrybucją żelaza w organizmie (głównie w depot) i zaburzony mechanizm recyklingu żelaza z magazynu. W powyższych chorobach układ makrofagów jest aktywowany, gdy makrofagi w warunkach aktywacji mocno zatrzymują żelazo, zakłócając w ten sposób proces jego recyklingu. W ogólnym badaniu krwi obserwuje się umiarkowane zmniejszenie stężenia hemoglobiny (

  • podwyższone stężenie ferrytyny w surowicy, co wskazuje na zwiększoną zawartość żelaza w składzie;
  • poziom żelaza w surowicy może pozostawać w granicach normalnych lub być umiarkowanie obniżony;
  • OZHSS pozostaje w granicach wartości normalnych lub spada, co wskazuje na brak głodu Fe w surowicy.

Anemia nasycona żelazem rozwija się w wyniku naruszenia syntezy hemu, co wynika z dziedziczności lub może zostać nabyte. Hem powstaje z protoporfiryny i żelaza w czerwonych krwinkach. W przypadku anemii nasyconej żelazem dochodzi do naruszenia aktywności enzymów biorących udział w syntezie protoporfiryny. Konsekwencją tego jest naruszenie syntezy hemu. Żelazo, które nie było wykorzystywane do syntezy hemu, osadza się w postaci ferrytyny w makrofagach szpiku kostnego, a także w postaci hemosyderyny w skórze, wątrobie, trzustce, mięśniu sercowym, w wyniku czego rozwija się wtórna hemosyderoza. W ogólnym badaniu krwi zostanie odnotowana niedokrwistość, erytropenia i spadek wskaźnika barwy. Wskaźniki metabolizmu żelaza w ciele charakteryzują się wzrostem stężenia ferrytyny i żelaza w surowicy, prawidłowymi wskaźnikami OZHSS, wzrostem nasycenia transferyny żelazem (w niektórych przypadkach osiąga 100%). Tak więc głównymi wskaźnikami biochemicznymi, które umożliwiają ocenę stanu metabolizmu żelaza w ciele, są ferrytyna, żelazo w surowicy, OZHSS i% nasycenia transferyny żelazem. Zastosowanie wskaźników metabolizmu żelaza w ciele umożliwia lekarzowi:

  • zidentyfikować obecność i charakter zaburzeń metabolizmu żelaza w ciele;
  • zidentyfikować obecność niedoboru żelaza w ciele na etapie przedklinicznym;
  • przeprowadzić diagnostykę różnicową niedokrwistości hipochromicznej;
  • ocenić skuteczność terapii.

Leczenie

Zobacz także: preparaty żelaza

Leczenie odbywa się tylko przez długotrwałe podawanie preparatów żelaza żelazowego w umiarkowanych dawkach, a znaczny wzrost hemoglobiny, w przeciwieństwie do poprawy samopoczucia, nie będzie szybki - po 4-6 tygodniach.

Zwykle przepisuje się każdy preparat żelaza żelaznego - częściej jest to siarczan żelazawy - jego przedłużona postać dawkowania jest lepsza, w średniej dawce terapeutycznej przez kilka miesięcy, następnie dawka jest zmniejszana do minimum na kilka kolejnych miesięcy, a następnie (jeśli przyczyna niedokrwistości nie zostanie wyeliminowana), podawanie nadal utrzymuje minimum dawki przez tydzień, co miesiąc, przez wiele lat. Tak więc ta praktyka sprawdziła się w leczeniu kobiet z przewlekłą niedokrwistością po krwotocznym niedoborze żelaza za pomocą tardiferonu z powodu długotrwałego hiperpolimenorrhei - jedna tabletka rano i wieczorem przez 6 miesięcy bez przerwy, następnie jedna tabletka dziennie przez kolejne 6 miesięcy, a następnie przez kilka lat każdego dnia przez tydzień w dni menstruacyjne. Zapewnia to ładunek żelaza z pojawieniem się przedłużonej obfitej miesiączki podczas menopauzy. Bezsensownym anachronizmem jest oznaczanie poziomu hemoglobiny przed i po menstruacji.

W przypadku niedokrwistości agastral (gastrektomia w przypadku nowotworu) minimalna dawka leku jest stała przez wiele lat, a podawanie witaminy B12 w dawce 200 mikrogramów dziennie domięśniowo lub podskórnie przez cztery kolejne tygodnie każdego roku do końca życia.

Kobiety w ciąży z niedoborem żelaza i niedokrwistością (niewielki spadek poziomu hemoglobiny i erytrocytów jest fizjologiczny z powodu umiarkowanej hydremii i nie wymaga leczenia) przepisuje się średnią dawkę siarczanu żelaza doustnie przed porodem i podczas karmienia piersią, jeśli dziecko nie ma biegunki, co zwykle rzadko się zdarza.


Czerwone krwinki