Puste siodło tureckie

Formacja w postaci wgłębienia utworzonego w ciele kości sferycznej ludzkiej czaszki nazywana jest siodłem tureckim. Stan, w którym dochodzi do wgłębienia jamy między miękkimi i pajęczymi błonami mózgu w rejon śródszpikowy, a przysadka jest ściśnięta z powodu niewydolności przepony kości sferycznej, nazywa się pustym siodłem tureckim (PTS).

Ta zmiana może być pierwotna, jeśli wynika z procesów fizjologicznych, lub wtórna, gdy zostanie wykryta po napromieniowaniu regionu chiasmosellar lub operacji. Przy wtórnym pustym tureckim siodle mózgu przepona samej wnęki nie może zostać złamana.

Termin PTS został po raz pierwszy zaproponowany przez patologa W. Busha w 1951 r., Kiedy badał materiał z sekcji zwłok 788 osób i stwierdził, że choroby prowadzące do śmierci nie zawsze były związane z patologią przysadki mózgowej.

Patolog ujawnił prawie całkowity brak przepony tureckiego siodła w 40 przypadkach; zamiast tego doszło do erozji przysadki u dołu formacji, przypominającej cienką warstwę tkanki. Następnie Bush zaproponował klasyfikację postaci syndromu w zależności od rodzaju struktury przepony i objętości zbiorników wewnątrzszpikowych znajdujących się między rdzeniem przedłużonym a móżdżkiem, który zmodyfikował dopiero w 1995 r. T. F. Savostyanov.

Przeważnie zespół formującego się pustego siodła tureckiego wykrywa się u kobiet w wieku rozrodczym powyżej 40 lat (w 80% przypadków), prawie 75% pacjentów jest otyłych.

Przyczynami choroby mogą być menopauza, nadczynność i niedoczynność tarczycy, ciąża i zespół mlekotok-brak miesiączki.

Objawy pustego tureckiego siodła

W większości przypadków stan jest bezobjawowy, u 70% pacjentów występuje silny ból głowy, z powodu którego konieczne jest prześwietlenie czaszki, przez które wykrywane jest puste tureckie siodło mózgu.

Możliwym objawem tego zespołu jest zmniejszenie ostrości wzroku, dwudzielna hemianopsja i zwężenie pól obwodowych. W literaturze medycznej coraz częściej znajduje się opis obrzęku wzrokowego w PTS.

U coraz większej liczby pacjentów powstaje puste siodło tureckie w połączeniu z nadmiernym wydzielaniem hormonów zwrotnych i gruczolakiem przysadki.

Pod wpływem pulsacji płynu mózgowo-rdzeniowego w rzadkich przypadkach dno tureckiego siodła pęka, co powoduje rzadkie powikłanie - nieżyt nosa, wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Na tle zespołu pustego tureckiego siodła powstaje połączenie między zatoką sferoidalną a przestrzenią podpajęczynówkową naddziąsłową, co znacznie zwiększa ryzyko zapalenia opon mózgowych.

Objawami pustego siodła tureckiego mogą być zaburzenia endokrynologiczne, których objawami są zmiany funkcji zwrotnych przysadki mózgowej.

Według wcześniejszych badań, w których stosowano metody radioimmunologiczne i testy stymulacji, zidentyfikowano wysoki odsetek pacjentów z subklinicznymi postaciami zaburzeń wydzielania hormonów.

Tak więc u 8 z 13 pacjentów odpowiedź wydzielania hormonu wzrostu na stymulację przez hipoglikemię insulinową była zmniejszona, a u 2 z 16 pacjentów wykryto nieodpowiednie zmiany w hormonie adrenokortykotropowym, który jest stymulatorem kory nadnerczy.

Objawy pustego siodła tureckiego obejmują wzrost hormonu peptydowego prolaktyny, zaburzenia osobowości motywacyjne i emocjonalne, zaburzenia autonomiczne, którym towarzyszą dreszcze, ból głowy, bez wyraźnej lokalizacji, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi i temperatury, kardialgia, omdlenie, ból kończyn i brzucha, duszność i początek pacjent odczuwa strach.

Możliwe, że rozwija się rzeżączka, zaburzenia pamięci, zaburzenia stolca, trudności w oddychaniu, ból serca, zmęczenie i obniżona wydajność.

Diagnostyka pustego tureckiego siodła

Niezwykle ważne dla rozpoznania i późniejszego leczenia pustego tureckiego siodła jest badanie okulistyczne. W przypadku wykrycia zagrożenia całkowitą utratą wzroku pacjent wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.

Nie mniej ważne są testy laboratoryjne, za pomocą których określa się poziom hormonów przysadkowych w osoczu krwi. Ponadto do diagnozy choroby konieczne jest prześwietlenie panoramiczne i ukierunkowane prześwietlenie tureckiego siodła, MRI i CT głowy.

Zapobieganie pustemu siodłu tureckiemu i leczenie go

Środki mające na celu zapobieganie chorobie obejmują:

  • Unikanie traumatycznych sytuacji, zakrzepicy, guzów przysadki i mózgu;
  • Leczenie pełne chorób zapalnych, w tym wewnątrzmacicznych, chorób.

W przypadku wykrycia pierwotnego zespołu PTS u pacjenta leczenie zwykle nie jest przepisywane, głównym zadaniem lekarza jest przekonanie pacjenta, że ​​choroba jest całkowicie bezpieczna. W niektórych przypadkach konieczna jest hormonalna terapia zastępcza, natomiast w przypadku dodatkowego pustego siodła tureckiego jest ona konieczna w każdym przypadku.

Interwencja chirurgiczna pierwotnego zespołu PTS jest wskazana tylko w dwóch przypadkach, a mianowicie:

  • Kiedy wizualne przecięcie zapada się w otwór przepony tureckiego siodła, w wyniku czego dochodzi do naruszenia pól i ucisku nerwów widzenia;
  • Kiedy płyn mózgowo-rdzeniowy przepływa z nosa przez dno źródła tureckiego siodła;

W zespole wtórnym pustego siodła tureckiego neurochirurg, w zależności od wskazań, może zalecić leczenie guza przysadki.

Puste siodło tureckie jest stanem, w którym przysadka jest ściśnięta, a dochodzenie do jamy występuje między miękkimi i pajęczynówkowymi błonami mózgu w regionie śródmiąższowym. Według statystyk choroba rozwija się na tle otyłości, menopauzy, ciąży, nadczynności i niedoczynności tarczycy. Leczenie zespołu pierwotnego i wtórnego jest przepisywane indywidualnie przez neurochirurga, w zależności od wskazań.

Syndrom pustego siodła tureckiego

Bóle głowy, zaburzenia widzenia, lęk i inne objawy często pojawiają się na tle pełnego klinicznego dobrostanu. U wielu pacjentów z takimi dolegliwościami zdiagnozowano przyczynę choroby. Często ujawnia to patologię tureckiego siodła i przysadki mózgowej związaną z naruszeniem anatomii mózgu.

Zwykle tureckie siodło jest naturalnym pogłębieniem kości sferycznej czaszki, tworząc łóżko dla przysadki mózgowej. Część opony twardej oddziela przysadkę od przestrzeni podpajęczynówkowej mózgu (zdjęcie poniżej). W przypadku naruszenia struktury przepony tureckiego siodła przestrzeń podpajęczynówkowa zaczyna ściskać struktury przysadki mózgowej. Zespół pustego siodła tureckiego może powodować niebezpieczne uszkodzenia neurologiczne. Spójrzmy, co to oznacza dla osoby, jakie objawy i metody leczenia są skuteczne..

Zespół pustego siodła tureckiego: co to jest?

Puste tureckie siodło to symboliczna nazwa zwiotczenia przysadki przysadkowej. Zakrywa wejście do przysadki - tureckie siodło. Normalnie rozciągnięty w swoich procesach i ma otwór do przejścia nóg. Aby mógł penetrować przysadkę mózgową, konieczne są dwa warunki - niska wytrzymałość twardej skorupy mózgu, której jest częścią, i zwiększone ciśnienie w jamie czaszki.

Tureckie siodło w rzeczywistości nie jest puste, ma płyn mózgowo-rdzeniowy (mózgowo-rdzeniowy), tkankę przysadki mózgowej i często zwisają nerwy wzrokowe.

Ta patologia jest wrodzona i w około 50% przypadków nie wykazuje objawów aż do pewnego czasu lub życia. Najczęściej nabyte formy są wynikiem leczenia guzów przysadki..

Przyczyny SPTS

Z pochodzenia SPTS jest pierwotny i wtórny. Zespół pierwotny występuje w wyniku wrodzonego i nabytego niedoboru funkcji przepony, a także ze wzrostem wielkości przysadki mózgowej. Drugi wariant patologii jest wywoływany przez operacje usunięcia przysadki mózgowej, radioterapię w obszarze wewnątrzsprzedażnym.

Przyczyny pierwotnego zespołu pustego tureckiego siodła obejmują:

  • Klęska przysadki mózgowej. Zmniejszenie gruczołu jest możliwe przy intensywnym wzroście guzów przysadki, krwotokach w tkance nowotworowej. Zespół rozwija się z powodu naruszenia stosunku objętości przysadki do siodła.
  • Patologia mózgu. Zmiana właściwości przepony występuje podczas krwotoku mózgowego, urazowego uszkodzenia mózgu i powstawania nowotworów. Funkcjonalność i struktura przysadki mózgowej zmienia się nie tylko w związku z procesami traumatycznymi i nowotworowymi, ale także z powodu naruszenia interakcji podwzgórze-przysadka.
  • Infekcje Neuroinfekcje i ciężkie ogólne infekcje wpływają na ośrodkowy układ nerwowy, przyczyniają się do wzrostu ciśnienia płynu mózgowo-rdzeniowego. Zespół nadciśnienia jest uważany za jeden z objawów SPTS.
  • Zmiany hormonalne. Nierównowadze hormonalnej towarzyszy wzrost wielkości przysadki mózgowej, jest czynnikiem ryzyka dla SPTS. Puste siodło tureckie częściej występuje w okresie dojrzewania, ciąży, po menopauzie, u pacjentów z chorobami hormonalnymi, podczas przyjmowania leków hormonalnych (środki antykoncepcyjne, glukokortykoidy).

Rodzaje anomalii

Klasyfikacja tego warunku opiera się na czynnikach, które doprowadziły do ​​jego rozwoju. Lekarze produkują formy pierwotne i wtórne. Pierwszy pojawia się bez przyczyny, czyli dziedziczony. Drugi może być konsekwencją:

  • Różne choroby zakaźne, które w jakiś sposób wpływają na mózg;
  • Krwotok mózgowy lub zapalenie przysadki;
  • Promieniowanie, interwencja chirurgiczna lub medyczna.

Objawy zespołu pustego siodła tureckiego

Zespół pustego siodła tureckiego objawia się uszkodzeniami układu hormonalnego i układu nerwowego, zaburzonym funkcjonowaniem narządów wzroku.

W sytuacjach stresowych objawy neurologiczne pojawiają się wszędzie:

  • narastający ból głowy jest najczęstszym objawem tego zespołu. Ból nie ma określonej lokalizacji, nie zależy od pozycji ciała, występuje o różnych porach dnia;
  • skok ciśnienia krwi wraz z dusznością i dreszczami. Może mu towarzyszyć ból w sercu, biegunka, omdlenia;
  • paniczny strach, nagły brak powietrza, depresja emocjonalna lub odwrotnie, gniew na wszystkich wokół;
  • mogą wystąpić bóle brzucha i skurcze nóg;
  • czasami wzrost temperatury do wskaźników podgorączkowych.

Puste tureckie siodło mózgu może objawiać się naruszeniami w układzie hormonalnym, a mianowicie:

  • osłabienie funkcji seksualnych, wzrost gruczołów sutkowych u mężczyzn;
  • nadwaga - ponad 70% z zespołem cierpi na otyłość;
  • pojawienie się moczówki prostej;
  • redukcja tarczycy: obrzęk twarzy, senność, zaparcia, letarg, obrzęk kończyn, sucha skóra;
  • powiększenie tarczycy: pocenie się, kołatanie serca, drżenie rąk i powiek, pobudliwość emocjonalna;
  • zakłócenia cyklu miesiączkowego, a nawet bezpłodność u płci pięknej;
  • Zespół Itsenko-Cushinga - pogorszenie czynności nadnerczy (hiperkortykalizm). Towarzyszy pigmentacja skóry, zaburzenia psychiczne, nadmierny wzrost na ciele włosów.

Siodło tureckie znajduje się w pobliżu nerwów wzrokowych. W obecności zespołu są one ściskane, co zaburza ich krążenie krwi. Dlatego objawy wizualne występują w prawie absolutnie wszystkich przypadkach choroby. Objawy w tej sytuacji:

  • pogorszenie ostrości wzroku;
  • ciężkie łzawienie;
  • dzielić obiekty;
  • pojawienie się czarnych kropek;
  • ciemnienie w oczach.

W większości przypadków powyższe objawy mają wiele innych chorób. Tureckie siodło można zidentyfikować w mózgu dopiero po konsultacji ze specjalistą i badaniu.

Co jest niebezpieczne dla pacjenta?

Ryzyko powikłań jest większe w przypadku uszkodzenia ponad 90% przysadki mózgowej z powodu ucisku. Na tle stresującej sytuacji pacjenci mogą pojawić się:

  • poważne kryzysy wegetatywne prowadzące do niepełnosprawności;
  • warunki omdlenia;
  • zmiany osobowości;
  • kryzysy niedoczynności tarczycy i tyreotoksyczności;
  • zaburzenia seksualne, bezpłodność;
  • postęp moczówki prostej, choroba Itsenko-Cushinga, akromegalia.

Diagnostyka

Badanie pacjentów jest przeprowadzane przez endokrynologów, neurologów, onkologów. Proces diagnostyczny oparty jest na metodach instrumentalnych, które pozwalają wizualizować obszar siodła tureckiego. Wcześniej aktywnie stosowano radiografię czaszki, radiografię mózgu po zestawieniu zbiorników podpajęczynówkowych z gazem, tomografię komputerową, ale procedury te nie były wystarczająco informatywne i bezpieczne..

Teraz diagnoza pustego tureckiego siodła jest potwierdzona na podstawie wyników skanowania rezonansem magnetycznym. Rezonans magnetyczny mózgu jest bardzo czuły i zapewnia pełną informację o stanie regionu chiasmal-sellar.

Wraz z syndromem pustego tureckiego siodła ujawniają się trzy charakterystyczne objawy:
Alkohol w przysadce mózgowejOkreślono wypełnienie jamy siedzenia płynem mózgowo-rdzeniowym. Tryb T1 wyświetla strefę jednorodnego sygnału o niskiej intensywności, tryb T2 wyświetla strefę sygnału o wysokiej intensywności
Deformacja przysadkiStruktura gruczołu jest zmieniona. Przysadka mózgowa ma kształt podobny do półksiężyca, sierpa, którego grubość wynosi 2-4 mm. Jasność tkanki pokrywa się z jasnością białej rdzenia
Bulging Suprasellar TankRozszerzona przestrzeń podpajęczynówkowa otaczająca lejek przysadki wystaje asymetrycznie w zagłębienie siodła. Lejek jest wyśrodkowany, rozcieńczony i przedłużony

Diagnostyka różnicowa wymaga rozróżnienia między SPTS i formacjami torbielowatymi regionu śródszpikowego: torbiele pajęczynówki, torbiele kieszonkowe Ratke, czaszkowo-gardłowe, torbielowate przysadki mózgowe, najądrza. Według MRI stwierdzono specyficzne objawy torbieli: niedopasowanie w CSF przez gęstość lub właściwości sygnału, przemieszczenie lejka przysadki, wizualizacja ścian nowotworów, wtrącenia stałe, zwapnienia.

Leczenie

Jeśli w trakcie badań laboratoryjnych wykryty zostanie niedobór dowolnego hormonu w organizmie, a nawet całej jego grupy, terapia farmakologiczna będzie ukierunkowana na działanie hormonalne z zewnątrz. Oznacza to, że pacjent będzie musiał przez jakiś czas przejść kurs antykoncepcji.

W przypadku zaburzeń układu autonomicznego pacjent musi pić leki uspokajające, przeciwbólowe, a także leki normalizujące ciśnienie krwi.

Chirurgiczne leczenie zespołu pustego tureckiego siodła

Ten rodzaj terapii stosuje się w rzadkich przypadkach, zwykle tylko z groźbą utraty wzroku. Dzięki operacji możesz nie tylko przywrócić przeponę, ale także usunąć niebezpieczny guz. Ponadto wskazania operacji obejmują:

  • Zwiotczenie nerwów wzrokowych we wnęce przepony.
  • Wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego przez dno jamy podpajęczynówkowej. Aby wyeliminować płyn mózgowo-rdzeniowy za pomocą mięśnia, wytwarzana jest tamponada siodła w kształcie klina.

Okazało się, że leczenie patologii tradycyjną medycyną nie przynosi żadnej poprawy. W podobny sposób możesz działać tylko na oznaki anomalii. Eksperci doradzają, aby prowadzić zdrowy tryb życia: uprawiać sport, jeść tylko zdrowe jedzenie i stosować się do najwygodniejszych codziennych zajęć. W ten sposób można nie tylko zapobiegać powikłaniom zespołu, ale także pozbyć się towarzyszących objawów zespołu pustego tureckiego siodła..

Czym jest puste tureckie siodło w mózgu?

Puste siodło tureckie - termin ten często można usłyszeć, rozważając syndrom związany z przenikaniem tkanek miękkich mózgu do formacji kości czaszki. W tym przypadku przysadka jest ściśnięta, w wyniku czego jej funkcjonowanie jest zakłócone.

Szereg powodów może przyczynić się do rozwoju takiej patologii. Manifestacje choroby mogą się również różnić. W niektórych przypadkach pacjent nie odczuwa żadnych szczególnych objawów, podczas gdy inni mogą mieć poważne zaburzenia w układzie hormonalnym, nerwowym i autonomicznym organizmu.

Czym jest puste tureckie siodło w mózgu?

W medycynie tureckie siodło mózgu to wgłębienie w kości sferycznej u podstawy czaszki. Oto przysadka mózgowa, która syntetyzuje hormony i jest odpowiedzialna za neuroendokrynną pracę organizmu. Hormony wytwarzane przez ten narząd stymulują pracę nadnerczy, tarczycy, narządów płciowych i innych gruczołów wydzielania wewnętrznego. Produkcja tych hormonów jest kontrolowana przez podwzgórze, które łączy się przysadką z nogą, przechodząc przez otwór przepony siodła.

Więcej o zespole:

Czasami taki otwór może być zbyt szeroki, wtedy miękkie skorupy mózgu mogą przeniknąć do jamy tureckiego siodła i zacząć wywierać nacisk na przysadkę mózgową. To samo może się zdarzyć, jeśli przepona siodła jest słabo rozwinięta lub zbyt cienka. Ponieważ ciśnienie to jest stałe, z czasem przysadka mózgowa staje się spłaszczona i może zmniejszać się. Ten stan nazywa się zespołem pustego tureckiego siodła..

Patologia może wystąpić zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn. Według statystyk mniej więcej co 10 osób ma niedorozwiniętą przeponę. Jednak aby ten zespół zaczął się rozwijać, osoba musi mieć nadciśnienie wewnątrzczaszkowe, które staje się czynnikiem wyzwalającym ściskanie przysadki mózgowej.

Przyczyny

Aby rozwinąć zespół pustego siodła tureckiego, musi istnieć wysokie ciśnienie wewnątrzczaszkowe i patologia przepony siodła (wrodzone lub utworzone pod wpływem czynników negatywnych). Nadciśnienie wewnątrzczaszkowe może wystąpić w wyniku:

  1. Wysokie ciśnienie krwi.
  2. Guzy w mózgu (oponiak).
  3. Poważny uraz mózgu.
  4. Przeszłe zakaźne patologie mózgu (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych).
  1. W przypadku nieprawidłowego działania narządów wewnętrznych, w którym występuje niewydolność serca lub układu oddechowego.
  2. Procesy autoimmunologiczne.
  3. Zmiany hormonalne w ciele.

Uważa się, że z powodu początkowej redukcji przysadki mózgowej i późniejszego wypełnienia przestrzeni płynem mózgowo-rdzeniowym może powstać puste siodło tureckie.

Klasyfikacja patologii

W zależności od przyczyny tego stanu wyemituj:

  • Zespół pierwotny - związany z manifestacją objawów bez zaburzeń w funkcjonowaniu lub stanie przysadki mózgowej.
  • Zespołowi wtórnemu towarzyszy zmniejszenie objętości przysadki mózgowej lub jej częściowe zniszczenie. Może się to zdarzyć w wyniku procesów nowotworowych w mózgu, z krwotokiem, po napromieniowaniu, błędem medycznym po operacji itp..

Objawy

Objawy pojawienia się zespołu pustego tureckiego siodła są różnorodne i mogą się wzajemnie zastępować.

W takim przypadku objawiają się zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego:

  1. Bół głowy. Ten objaw jest uważany za najczęstszy. W takich przypadkach lokalizacja, charakter i dotkliwość mogą być różne.
  2. Zaburzenia wegetatywne. Najczęściej pacjenci skarżą się na:
  • Zwiększony niepokój.
  • Ostra zmiana ciśnienia krwi.
  • Duszność lub duszność.
  • Zawroty głowy.
  • Utrata przytomności.

Jednym z objawów pustego tureckiego siodła w mózgu są zawroty głowy.

  • Dreszcze, które pojawiają się nagle.
  • Wzrost temperatury ciała do 37,5 stopni.
  • Spastyczny ból brzucha.
  • Drętwienie kończyn.
  1. Niestabilność psychiki, drażliwość.

Ze względu na to, że dochodzi do naruszenia syntezy hormonów wytwarzanych przez przysadkę mózgową, pacjent ma zaburzenia endokrynologiczne:

  • Hiperprolaktynemia - patologia jest możliwa zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. W tym przypadku nadmiar prolaktyny jest syntetyzowany, co powoduje różne zaburzenia seksualne.
  • Akromegalia to nadmierna produkcja hormonu wzrostu. W takim przypadku osoba zaczyna nierówny wzrost kości.
  • Moczyca cukrzycowa - zaburzenie związane z niedoborem wazopresyny.
  • Choroba Itsenko-Cushinga - nadmierna synteza hormonu adrenokortykotropowego.
  • Niedoczynność przysadki - naruszenie produkcji (zmniejszenie lub odwrotnie nadmiernego syntezy) hormonów przysadki.

Więcej informacji o chorobie Itsenko-Cushinga zaprezentują wiodące programy „Żyj zdrowo!”:

Nerw wzrokowy przechodzi przez mózg w pobliżu siodła tureckiego. Po ściśnięciu osoba doświadcza różnych zaburzeń widzenia:

  1. Ból gałki ocznej, zwiększone łzawienie, niewyraźne widzenie.
  2. Zmiana pola widzenia w dowolnym kierunku.
  3. Zmniejszona ostrość wzroku.
  4. Obrzęk tarczy optycznej.

Diagnostyka

Aby postawić diagnozę, lekarz potrzebuje:

  • Zbierz najbardziej kompletną historię.
  • Przeprowadzić testy laboratoryjne.
  • Użyj diagnostyki instrumentalnej.

Lekarz może podejrzewać pierwotną patologię w mózgu, jeśli pacjent ma w przeszłości urazowe uszkodzenia mózgu, leki hormonalne (zwłaszcza środki antykoncepcyjne) przez długi okres czasu i bez konsultacji z lekarzem trzy lub więcej ciąż u kobiety. Mogą mówić o wtórnym pustym siodle tureckim, jeśli dana osoba przeszła radioterapię, są guzy w mózgu lub przeprowadzono na nim operacje.

Na zdjęciu skan MRI mózgu

Ważna jest diagnostyka laboratoryjna. Lekarz przepisze badanie krwi, podczas którego zostanie określony poziom wielu hormonów (hormonu wzrostu, prolaktyny itp.). Ważne jest, aby pamiętać, że zespołowi nie zawsze towarzyszą zaburzenia hormonalne. Dlatego badanie to ma charakter pomocniczy.

Najbardziej skuteczny w diagnozie jest MRI. Na zdjęciach lekarz będzie mógł zobaczyć płyn mózgowo-rdzeniowy w jamie tureckiego siodła, zmniejszając rozmiar przysadki, zmieniając jej kształt lub lokalizację. Ponadto badanie to umożliwia określenie zwiększonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego, co przyczynia się do zespołu pustego siodła tureckiego.

Konsekwencje pustego tureckiego siodła

Kiedy pojawia się puste tureckie siodło, przysadka zostaje przemieszczona lub zdeformowana, co może negatywnie wpłynąć na stan pacjenta. W tym przypadku są:

  1. Zaburzenia endokrynologiczne (patologia tarczycy, upośledzone funkcjonowanie narządów płciowych).
  2. Problemy neurologiczne (regularne bóle głowy, mikro udary).
  3. Upośledzenie wzroku, które jest niebezpieczne dla rozwoju ślepoty.

O przyczynach i konsekwencjach choroby zobacz poniższy film:

Według statystyk około 10% noworodków ma objawy zespołu pustego tureckiego siodła, jednak poważne konsekwencje, ten stan powoduje tylko 3% z nich. Z reguły przyczynia się do tego obecność innych niekorzystnych czynników. Co do reszty, mogą nawet nie podejrzewać obecności pustego tureckiego siodła przez całe życie.

W przypadkach, gdy dana osoba ma predyspozycje do wystąpienia patologii lub wystąpienia jej objawów, ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem i rozpocząć właściwe leczenie. W przeciwnym razie zespół może powodować niepełnosprawność..

Leczenie

Neurolog, endokrynolog i okulista powinni leczyć zespół pustego tureckiego siodła w oparciu o dostępne objawy kliniczne choroby.

Identyfikując pierwotny zespół, pacjent powinien okresowo poddawać się badaniu z lekarzem, przestrzegać określonej diety i ćwiczyć. W niektórych przypadkach wymagana jest terapia lekowa, która jest zalecana dla:

  • Nagłe zmiany odczytów ciśnienia krwi.
  • Migrena.
  • Obniżenie odporności.
  • Nieprawidłowości menstruacyjne.

Jeśli testy laboratoryjne wykazały brak hormonu we krwi pacjenta, przepisano mu terapię zastępczą, która polega na wprowadzeniu brakujących substancji. W przypadku zaburzeń autonomicznych przepisuj leki, które mogą obniżać ciśnienie krwi, środki przeciwbólowe, uspokajające itp..

Jeśli lekarz zdiagnozuje zespół wtórny, pacjent wymaga terapii hormonalnej mającej na celu regulację układu hormonalnego. Interwencja chirurgiczna jest niezwykle rzadka i tylko w przypadku zagrożenia ślepotą lub wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego ujawnia się w jamie tureckiego siodła. Podczas operacji chirurg przywraca przeponę, a jeśli w mózgu jest guz, usuwa go. Zwykle operacja odbywa się przez przecięcie przegrody nosowej. Jeśli jednak lekarz zdecyduje, że taka interwencja nie przyniesie pożądanego rezultatu, zastosowana zostanie bardziej traumatyczna metoda - przez kość czołową. Po operacji pacjent otrzymuje kurs terapii hormonalnej.

Jeśli chodzi o tradycyjne metody leczenia zespołu pustego siodła tureckiego, nie przeprowadza się go, ponieważ jest nieskuteczny.

Konkretne środki zapobiegania patologii nie istnieją. Ludzie, którzy są do tego predysponowani, powinni monitorować swoją wagę, nie dopuszczając do jej przekroczenia, odmawiać częstego stosowania leków hormonalnych (w tym tabletek antykoncepcyjnych), prowadzić zdrowy i aktywny tryb życia itp..

Prognoza

Nie ma jasnych prognoz dla pacjentów ze zdiagnozowanym pustym siodłem tureckim. Ponieważ wszystko będzie zależeć od stanu przysadki mózgowej i innych czynników.

Powikłaniem choroby jest wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego. Ten stan wymaga interwencji chirurgicznej. Istnieje prawdopodobieństwo uszkodzenia nerwu wzrokowego, co prowadzi do różnych zaburzeń, w tym ślepoty.

Jeśli nie ma żadnych objawów choroby, rokowanie dla pacjenta jest pozytywne. Wystarczy, aby regularnie przechodził badania profilaktyczne przez specjalistów, aby na czas zidentyfikować i rozpocząć leczenie ewentualnych powikłań. Jeśli jakiekolwiek objawy zespołu zaczną niepokoić osobę, ważne jest, aby natychmiast szukać pomocy medycznej.

Jeśli pojawią się objawy zespołu PTS, skonsultuj się z lekarzem i przeprowadź badanie.

Według statystyk co dziesiąty mieszkaniec planety jest w stanie stawić czoła syndromowi pustego tureckiego siodła. Jednak większość z nich nie jest nawet świadoma jego obecności. W takim przypadku patologia jest wykrywana całkowicie przypadkowo, podczas badania krewnego jakiejś innej choroby, lub w ogóle nie zostanie wykryta.

Ale dla niektórych nadal powoduje poważne zaburzenia w ciele. Najbardziej optymalną metodą diagnozowania zespołu pustego siodła tureckiego jest rezonans magnetyczny..

Leczenie zawsze będzie oparte na objawach i dynamice choroby. Jednoznaczne rokowanie dla pacjentów nie istnieje, ponieważ niektórzy nie będą mieli jednego objawu przez całe życie, podczas gdy inni spowodują naruszenie jakości życia, niepełnosprawność i potrzebę ciągłego stosowania niektórych leków.

Syndrom pustego siodła tureckiego

Rozwój postępu technologicznego doprowadził do ulepszenia instrumentalnych metod diagnostycznych w medycynie. A jeśli wcześniej nie było możliwości jasnej wizualizacji struktur anatomicznych ludzkiego ciała, to wraz z pojawieniem się rezonansu magnetycznego (MRI) i tomografii komputerowej (CT) stało się to rzeczywistością. Metody te są szeroko stosowane w badaniu mózgu i dlatego często powodują nieoczekiwane odkrycia, takie jak brak przysadki mózgowej w jej zwykłym położeniu - siodle tureckim. Zjawisko to nazywa się zespołem pustego siodła tureckiego (SPTS), którego występowanie wynosi od 2 do 20% wśród zdrowej populacji.

Opis choroby - co to jest

Przysadka mózgowa (lub przysadka mózgowa) to gruczoł dokrewny w kształcie grochu o wadze mniejszej niż 1 gram. Znajduje się na podstawie mózgu i syntetyzuje wiele hormonów, które realizują swoją funkcję w różnych narządach ludzkiego ciała. Będąc centralnym gruczołem układu hormonalnego, przysadka mózgowa wraz ze podwzgórzem kontroluje aktywność obwodowych gruczołów dokrewnych.

Przysadka mózgowa składa się z dwóch płatów: gruczolakowłókniaka i neurohipofizy, które różnią się pochodzeniem. Adenohypofiza syntetyzuje hormony somatotropowe, adenokortykotropowe, tyreotropowe, gonadotropowe i prolaktynę. Gruczolaki rozwijają się z przedniego płata przysadki mózgowej. Głównymi hormonami neurohypofizy są oksytocyna i wazopresyna. Rozróżnia się także średni udział hormonów stymulujących melanocyty..

Topograficznie przysadka mózgowa znajduje się w strukturze kości - siodle tureckim, które reprezentuje formowanie się siodła w kości sferycznej czaszki. Tureckie siodło pokryte jest oponą twardą - przeponą. Pośrodku przepony znajduje się mały otwór, przez który przysadka mózgowa łączy się ze podwzgórzem. U niektórych osób przepona jest całkowicie nieobecna przy urodzeniu. Średni rozmiar podłużny siodła tureckiego u osoby dorosłej wynosi 10-15 mm. Tureckie siodło i przysadka mózgowa są dobrze wizualizowane podczas skanów MRI i CT mózgu..

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Po raz pierwszy dane na temat zespołu pustego tureckiego siodła (czyli braku przysadki w „znanym” miejscu) pojawiły się w 1951 r., Kiedy badanie neuroradiologiczne ujawniło płyn mózgowo-rdzeniowy (CSF) w projekcji siodła tureckiego, a przysadka została wygładzona. W takim przypadku nie powinieneś rozumieć nazwy tego zespołu dosłownie, ponieważ niewielka ilość przysadki w dole przysadki jest nadal obecna, a zwykła wizualizacja narządu nie jest dostępna, na przykład z powodu jego deformacji.

Patologia znajduje się na międzynarodowej liście chorób, a jej kod dla ICD-10: E23.6 - Inne choroby przysadki mózgowej.

Istnieje kilka przyczyn rozwoju SPTS, z których głównym jest inwazja (wprowadzenie) przestrzeni podpajęczynówkowej do jamy tureckiego siodła, co prowadzi do kompresji przysadki mózgowej. Wrodzona niewydolność przepony siodła tureckiego jest rzadka, ale jest również przyczyną rozwoju zespołu (ryc. 1). Choroby nowotworowe przysadki, wodogłowia i wiele innych chorób również prowadzą do patologii..

Ryc. 2. Wynik MRI: a - normalna lokalizacja przysadki w tureckim siodle, b - brak przysadki w zwykłej lokalizacji dla zespołu pustego tureckiego siodła.

Uważa się, że syndrom ten nie jest związany z dziedzicznością, ale obecnie brakuje przekonujących danych. Opisany jest przypadek zespołu w rodzinie ojca i jego dwojga dzieci..

Częstość występowania pierwotnego SPTS wynosi 6-20% zgodnie z autopsją.

Większość pacjentów to kobiety z otyłością, nadciśnieniem, bólami głowy i / lub zaburzeniami widzenia. Wszyscy pacjenci, u których SPTS stał się przypadkowym odkryciem podczas badania mózgu, potrzebują dodatkowych testów hormonalnych. Forma podstawowa występuje cztery razy częściej u kobiet niż u mężczyzn.

Czynniki ryzyka obejmują:

  1. Średni wiek 35-40 lat.
  2. Otyłość.
  3. Wysokie ciśnienie krwi.

W literaturze dostępne są dane dotyczące SPTS podczas ciąży.

Rodzaje patologii: formy pierwotne i wtórne

Lekarze muszą ustalić formę choroby. Objawy i leczenie będą się różnić w zależności od formy patologii. Rozróżnij pierwotne i wtórne formy zespołu. Przyczyną podstawowej formy jest:

  • Badanie przestrzeni podpajęczynówkowej we wnęce tureckiego siodła;
  • Wrodzona niewydolność przepony siodła.

Istnieją dwie opcje dla podstawowej formy SPTS, w zależności od wypełnienia tureckiego siodła alkoholem:

  1. Pierwsza opcja - przy napełnianiu tureckiego siodła CSF mniej niż 50%.
  2. Druga opcja - przy napełnianiu tureckiego siodła CSF ponad 50%.

Wtórna postać zespołu jest rozumiana jako stan, który spowodował uszkodzenie przysadki mózgowej. Przyczyny wtórnego SPTS są następujące:

  • guzy przysadki - mikro- i macroadenoma;
  • wysokie ciśnienie śródczaszkowe związane z wodogłowiem lub niejasna etiologia;
  • Zespół Sheehana - rzadka patologia spowodowana masywnym krwawieniem podczas porodu i prowadząca do niedociśnienia tętniczego. Straszne powikłanie - zawał serca i późniejsza martwica przysadki z powodu gwałtownego zmniejszenia jej dopływu krwi;
  • Poważny uraz mózgu;
  • powikłania radioterapii u chorych na raka.

Wiarygodne nieznane są przyczyny prowadzące do nadmiernego gromadzenia się PMR i zaniku przysadki mózgowej w pierwotnej postaci zespołu. Wtórna postać SPTS jest związana z operacją, na przykład usunięciem guza przysadki.

Objawy

Według badań mniej niż 1% pacjentów z SPTS ma jakiekolwiek objawy. Objawy kliniczne SPTS są różne u różnych pacjentów i zależą od przyczyny, która je spowodowała. W większości przypadków, szczególnie w pierwotnej postaci zespołu, obserwuje się przebieg bezobjawowy. Podczas wykonywania CT lub MRI z innego powodu, SPTS przypadkowo ujawnia syndrom pojawiającego się pustego tureckiego siodła.

Najczęstszym objawem związanym z zespołem jest przewlekły ból głowy. Jednak nie ma dokładnych informacji, odczuwa się ból z powodu pustego tureckiego siodła lub jest to po prostu nieoczekiwane znalezisko. Inne objawy to:

  • Łagodny wzrost ciśnienia śródczaszkowego;
  • Nadciśnienie tętnicze, które wywołuje silny ból głowy;
  • Nieżyt nosa mózgowo-rdzeniowy - przepływ płynu mózgowo-rdzeniowego z jamy nosowej;
  • Obrzęk tarczy nerwu wzrokowego spowodowany wzrostem ciśnienia śródczaszkowego - obrzęk brodawki;
  • Wysokie zmęczenie;
  • Zmniejszona ostrość wzroku;
  • Nieregularny cykl miesiączkowy;
  • Zmniejszone libido;
  • Rzadziej - impotencja u mężczyzn i bezpłodność u kobiet.

Ciekawym faktem jest to, że przy SPTS przysadka mózgowa z reguły nie ulega poważnym zmianom strukturalnym. Jest słabo wizualizowany podczas skanowania, ale pełni funkcję hormonalną w wystarczającej objętości. Jednak w niektórych przypadkach występuje spadek aktywności produkującej hormony w przypadku SPTS, co prowadzi do niedoczynności przysadki.

Potwierdzeniem dysfunkcji przysadki jest izolowany niedobór hormonu wzrostu - hormonu wzrostu, który często objawia się u dzieci poprzez opóźnienie tempa rozwoju fizycznego.

U pacjentów z wtórną postacią zespołu objawy patologiczne rozwijają się znacznie częściej i objawiają się głównie uszkodzeniem narządu wzroku i przysadki mózgowej. Te objawy są charakterystyczne dla gruczolaka lub uszkodzenia przysadki..

Rozpoznanie SPTS opiera się na wynikach instrumentalnych metod badawczych - CT lub MRI, szczegółowej analizie skarg pacjentów i wynikach badania klinicznego. Często brak wyraźnej kliniki choroby utrudnia jej zdiagnozowanie, z powodu którego pacjent nie otrzymuje niezbędnego leczenia.

Leczenie

Zalecenia kliniczne mają przede wszystkim na celu monitorowanie stanu pacjenta. Jeśli nie ma objawów zespołu, nie ma potrzeby leczenia. Jeśli pacjent ma dolegliwości, zaleca się określenie funkcji wydzielniczej przysadki i korekcji hormonalnej, jeśli występuje niedobór.

Hiperprolaktynemia w pierwotnej postaci zespołu wymaga korekty bromokryptyną.

Leczenie chirurgiczne rozważa się tylko w jednym przypadku - z nieżytu nosa mózgowo-rdzeniowego.

Powikłania

Poważne powikłania i konsekwencje obejmują niedoczynność przysadki, wypadanie przecięcia wzrokowego, utratę wzroku, bezpłodność.

W przypadku niewydolności przysadki dochodzi do naruszenia produkcji hormonów w nadnerczach, jajnikach, gruczołach nasiennych i tarczycy. Wszystkie powyższe powikłania występują niezwykle rzadko i, głównie, z wtórną postacią zespołu.

Prognoza życia

Podstawowa forma SPTS nie stanowi zagrożenia dla zdrowia ani życia. Dlatego prognozy w większości przypadków są korzystne. Prognozy dla wtórnej postaci zespołu i tego, dlaczego jest on niebezpieczny dla zdrowia, zależą od choroby podstawowej, która spowodowała SPTS.

O czym należy pamiętać?

  1. Zespół pustego siodła tureckiego jest rzadkim zjawiskiem i charakteryzuje się brakiem przysadki mózgowej w typowym miejscu, które często staje się przypadkowym znaleziskiem podczas badania;
  2. Przyczyny zespołu pustego siodła tureckiego wymagają dalszych badań. Głównymi są przepuklinowe wystawanie przestrzeni podpajęczynówkowej do jamy tureckiego siodła, wrodzona niewydolność przepony i choroby nowotworowe przysadki mózgowej;
  3. Rozróżnia się pierwotne i wtórne postacie zespołu. Wtórna postać jest związana z chorobami przysadki mózgowej, urazami mózgu i wodogłowiem;
  4. Jak leczyć patologię - zależy od przebiegu i objawów klinicznych;
  5. Poważne powikłania obejmują wypadnięcie wzrokowe, pogorszenie widzenia (do ślepoty), zanik przysadki i bezpłodność;
  6. Rokowanie w postaci pierwotnej jest korzystne, ponieważ zachowana jest funkcja wydzielnicza przysadki mózgowej. Często pacjenci nie narzekają.

Literatura

  • Podstawowa pusta sella. De Marinis L, Bonadonna S, Bianchi A, Maira G, Giustina A J Clin Endocrinol Metab. Wrz 2005; 90 (9): 5471–7.
  • Zespół pustego sella. Lenz AM, Root AW Pediatr Endocrinol Rev. Sierpień 2012; 9 (4): 710–5.
  • McLachlan MSF, Williams ED, Doyle FH. Zastosowana anatomia przysadki i dołu: badanie aradiologiczne i histopatologiczne na podstawie 50 sekcji zwłok. Br J Radiol. 1968; 41: 782–788.
  • „Pusty sella” w rutynowych badaniach MRI: przypadkowe odkrycie lub w inny sposób?
  • Debnath J, Ravikumar R, Sharma V, Senger KP, Maurya V, Singh G, Sharma P, Khera A, Singh A Med J Armed Forces India. Styczeń 2016; 72 (1): 33–7.
  • Morfologia Sellaturcica i jej związek z przysadką mózgową. BUSCH W Virchows Arch PatholAnatPhysiolKlin Med. Wrz 1951; 320 (5): 437–58.
  • Dowody na nadużywanie usług medycznych na całym świecie. Brownlee S, Chalkidou K, Doust J, Elshaug AG, Glasziou P, Heath I, Nagpal S, Saini V, Srivastava D, Chalmers K, Korenstein D1Lancet. 8 lipca 2017 r.; 390 (10090): 156–168.
  • Greenberg MS, Ed. Podręcznik neurochirurgii. Wydanie 6 Thieme. Nowy Jork, NY; 2006: 499.
  • Colleran K. Pierwotny pusty zespół Selli. Przewodnik NORD po rzadkich zaburzeniach. LippincottWilliams & Wilkins. Filadelfia, Pensylwania. 2003: 530–531.
  • Becker KL, Ed. Zasady i praktyka endokrynologii i metabolizmu. Wydanie trzecie Lippincott, Williams & Wilkins. Filadelfia, Pensylwania; 2001: 107.
  • ARTYKUŁY PRASOWE
    Guitelman M, Basavilbaso NG, Vitale M, Chervin A i in. PrimaryEmptySella (PES): przegląd 175 przypadków. Przysadka 2013; 16; 270-274.
  • Komada H, Yamamoto M, Okubo S i in. Przypadek niedoczynności przysadki podwzgórzowej z zespołem pustego sella: opis przypadku i przegląd literatury. Endocr J. 2009; 56: 585-589.
  • Woodworth BA, Prince A, Chiu AG, i in. Spontaniczne wycieki płynu mózgowo-rdzeniowego: paradygmat ostatecznej naprawy i leczenia nadciśnienia śródczaszkowego. Otolaryngol Head Neck Surg. 2008; 138: 715–720.
  • Colliot S, Heim M, Vincentelli JM, Jaquet P, Simonin R. [Rodzinny pierwotny pusty sellaturcica. Apropos rodziny z 3 przypadkami]. Ann Endocrinol (Paryż). 1990; 51 (1): 39–42. Dostęp 3/6/2014.

Puste tureckie siodło w mózgu: co to jest i jak go leczyć, oznaki i cechy diagnozy odchyleń, konsekwencje choroby

Czym jest puste tureckie siodło w mózgu

Choroba ma tę nazwę ze względu na swój kształt, wygląda jak wgłębienie w kości sferycznej z rodzajem grzbietu podobnym do siodła. Obszar ten znajduje się pod podwzgórzem, nerwy wzrokowe przechodzą z dwóch jego stron. Przez to miejsce tętnice szyjne idą do podstawy pudełka i jest żyła zatokowa.

  • neurologiczny;
  • neuroendokrynny;
  • neurooftalmologiczny.

Definicja

Siodło tureckie to taka formacja w strukturze kości czaszki, która zawiera najważniejszą część mózgu odpowiedzialną za wytwarzanie hormonów (prolaktyna, hormon wzrostu, lipotropina, luteinizowanie, stymulowanie pęcherzyków, hormony stymulujące tarczycę), która determinuje jego wiodącą rolę w układzie hormonalnym.

Objawy pustego tureckiego siodła

Zwiotczenie przepony z kruszeniem zawartości przysadki ułatwia:

  • niższość genetyczna tkanki łącznej;
  • wysokie ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego z powodu serca, niewydolności płuc, nadciśnienia tętniczego, uszkodzenia czaszki, nowotworu wewnątrz czaszki, zakrzepicy zatok;
  • krwotok lub zawał przysadki (udar krwotoczny lub udar niedokrwienny);
  • zniszczenie gruczolaka;
  • infekcja - zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, ropienie torbieli, zapalenie pajęczynówki (zapalenie błony pajęczej mózgu);
  • Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy Hashimoto, przysadka mózgowa (zapalenie przysadki mózgowej);
  • długotrwałe stosowanie hormonów w antykoncepcji, prednizon i podobne leki;
  • ciąża, zwłaszcza mnoga, menopauza, powtarzane porody, aborcja;
  • operacja gruczolaka przysadki, radioterapia.

W pierwotnej niewydolności tarczycy, nadnerczy, a także we wszystkich przypadkach, gdy istnieje większe niż zwykle zapotrzebowanie na hormony przysadkowe (młodzież, kobiety w ciąży, z menopauzą), tkanka narządów wzrasta. Taki rozrost funkcjonalny (proliferacja) płatów i nóg prowadzi do wysunięcia i rozciągnięcia przepony, jej otwarcia, błony jest przerzedzona.

Jeśli na tle leczenia lub po naturalnej normalizacji tła hormonalnego przysadka wraca do normy, wówczas przepona zwisa w jamie. Wysokie ciśnienie śródczaszkowe powoduje kruszenie tkanki narządu, ponieważ rozprzestrzenia się wzdłuż ścian i dna tureckiego siodła. Podczas wizualizacji w tym okresie siodło wygląda na puste.

Syndrom pustego siodła tureckiego

Funkcjonujące komórki nawet w tym stanie kontynuują syntezę hormonów, ale kontrola ich aktywności przez podwzgórze jest zakłócona. Staje się to przyczyną rozwoju objawów hormonalnych. Objawy oka są spowodowane napięciem nerwów, naruszeniem ich odżywiania.

Obraz kliniczny charakteryzuje się naprzemiennością objawów, okresami względnej remisji i postępem objawów.

U pacjentów ujawniają się następujące zaburzenia:

  • ból głowy, różny w sile i okolicznościach, nie ma stałej lokalizacji, napadowy lub monotonny ból;
  • wahania ciśnienia krwi;
  • nagłe epizody drżenia mięśni;
  • duszność, uczucie braku powietrza;
  • lęk, niewytłumaczalny strach, drażliwość, fluktuacje tła emocjonalnego;
  • utrata zainteresowania środowiskiem, depresja;
  • okresowy wzrost temperatury ciała do 37,3-37,5 stopni;
  • skurcze mięśni kończyn;
  • drżenie podczas chodzenia, zaburzona koordynacja ruchów;
  • upośledzenie pamięci, zmęczenie;
  • zawroty głowy, omdlenia.

Druga grupa objawów dotyczy zaburzeń hormonalnych:

  • nadmierna alokacja prolaktyny z zaburzeniami funkcji seksualnych u kobiet i mężczyzn;
  • zwiększone tworzenie hormonu wzrostu z objawami akromegalii (przyspieszony wzrost ciała, deformacja szkieletu);
  • Choroba Itsenko-Cushinga z powodu zwiększonego wydzielania hormonu adrenokortykotropowego (otyłość, twarz w kształcie księżyca, wzrost włosów na twarzy i ciele, rozciągnięcia koloru fioletowo-fioletowego);
  • moczówka prosta - zwiększone pragnienie i oddawanie moczu. Pojawia się z niedoborem wazopresyny wytwarzanej przez przysadkę mózgową lub z powodu zmiany jej wydalania z tylnej przysadki mózgowej do krwi;
  • zespół metaboliczny - konsekwencja dysfunkcji podwzgórza. Przejawia się to w otyłości, nadciśnieniu tętniczym i spadku odpowiedzi tkanek na insulinę, cukrzycy;
  • zmniejszona produkcja zwrotnych hormonów przysadki mózgowej - częściowa lub całkowita niewydolność przysadki mózgowej (niedoczynność przysadki).

Objawy wizualne

Ich intensywność zależy od nasilenia zaburzeń krążenia w obszarze przejścia nerwów wzrokowych, krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego w przestrzeni podpajęczynówkowej. Pacjenci mogą pojawić się:

  • ból oka,
  • łza,
  • podwojenie konturów obiektów,
  • mgła przed oczami,
  • błyski lekkich iskier,
  • ciemne miejsca,
  • pola opadowe,
  • rozmazany obraz.

Możliwe połączenie zespołu pustego tureckiego siodła i jaskry

Choroba objawia się całą „wiązką” objawów, które są podzielone na trzy główne grupy: hormonalne, neurologiczne i oftalmiczne. Często obserwuje się mieszane objawy, gdy zaburzeniom neurologicznym towarzyszy wzrost tarczycy lub są one połączone z zaburzeniami widzenia.

Najczęściej zespół pustego tureckiego siodła odczuwa ciągłe dolegliwości. Rozważ bardziej szczegółowo każdą grupę objawów..

Objawami ocznymi są różne zaburzenia widzenia. Pacjenci mogą „podwoić się” w oczach, zrzucić część pola widzenia, okresowo zamazać „obraz”, który widzą, migotać czarne kropki lub iskry przed oczami (zjawisko to nazywa się fotopsją). Kiedy gałki oczne poruszają się, może wystąpić ból, aż do migreny, łzawych oczu. W oczach występuje również chwilowe ciemnienie, obrzęk spojówki oka.

Choroby związane z anomalną strukturą anatomiczną tureckiego siodła wpływają na układ hormonalny i wzrokowy. Pusty obszar siodła tureckiego jest patologią, gdy do jamy kostnej wystaje nadsprzedaniowa cysterna podpajęczynówkowa. Występuje z częstotliwością około 80% przypadków.

Niewydolność przepony i nadciśnienie śródczaszkowe prowadzą do efektu pustego siodła. Niedorozwój lub całkowity brak przepony wykryto u 50% ludzi. Jeśli powiedzą, że tureckie siodło jest puste, mówimy o zmianach patologicznych w lokalizacji przysadki mózgowej. W tym przypadku przysadka jest praktycznie nie do odróżnienia na promieniach rentgenowskich, ponieważ jest rozłożona cienką warstwą we wnęce czaszki.

Gdy zmienia się lokalizacja przysadki mózgowej, lokalizacja nerwów wzrokowych zostaje zaburzona, co prowadzi do zaburzeń widzenia. Wrodzona lub nabyta anomalia budowy anatomicznej występuje u 10% populacji. W większości przypadków patologia jest bezobjawowa, bez powodowania dyskomfortu u pacjentów. Odchylenia są wykrywane podczas badania instrumentalnego, przypisane z innego powodu.

Konieczność leczenia patologii tureckiego siodła powstaje, gdy funkcje przysadki są zaburzone z powodu nieregularnej struktury. Zespół tureckiego siodła objawia się dysfunkcją mózgu, w tym bólem głowy, zaburzeniami widzenia i neuroendokrynnymi. Częściej choroba wywołująca objawy patologiczne występuje u kobiet (około 80%) w wieku 35–55 lat. W 75% przypadków nadwaga jest wykrywana u pacjentów.

Rozróżnij pierwotne i wtórne postacie choroby. W pierwszym przypadku patologia jest konsekwencją wrodzonej anomalii w strukturze przepony w ludzkiej czaszce, gdy płyn mózgowo-rdzeniowy łatwo wchodzi w rejon siodła tureckiego. Przedostanie się do jamy płynu mózgowo-rdzeniowego powoduje spadki ciśnienia, co prowadzi do deformacji i rozszerzenia objętości formowania się kości. Czynniki wpływające na postęp procesu patologicznego:

  • Historia nadciśnienia tętniczego.
  • Diagnoza niewydolności serca.
  • Zaburzenia układu oddechowego.
  • Powtarzające się ciąże.
  • Przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych przez długi czas.

Wtórna postać rozwija się z powodu występowania formacji objętościowych w przysadce mózgowej, po interwencji neurochirurgicznej radioterapia guzów z lokalizacją w mózgu. Zespół pustego siodła tureckiego jest kombinacją objawów neurologicznych i zaburzeń endokrynologicznych, które odzwierciedlają dysfunkcję przysadki mózgowej. Główne objawy to:

  1. Ból w okolicy głowy (obserwowany w 80-90% przypadków). Bolesne odczucia są umiarkowane, nie mają jasno określonej lokalizacji.
  2. Osłabienie, osłabienie.
  3. Zmęczenie, zmniejszona wydajność.
  4. Zaburzenia widzenia.
  5. Brak menstruacji. Brak miesiączki.
  6. Hiperprolaktynemia Nieprawidłowości menstruacyjne, bezpłodność, spontaniczny odpływ mleka z gruczołów mlecznych, niezwiązany z okresem karmienia piersią.
  7. Hipotrioza. Letarg, spowolnienie, senność, zdenerwowanie, uczucie chłodu, zimna nietolerancja, zaparcia.
  8. Moczówka prosta.
  9. Hiperkortykalizm (choroba Itsenko-Cushinga). Otyłość związana ze zwiększonym apetytem i zaburzeniami metabolicznymi. Nadmierny wzrost włosów na twarzy i ciele kobiet, podwyższone ciśnienie krwi.

Obraz kliniczny charakteryzuje się dynamicznym rozwojem, objawy wzajemnie się zastępują, zaostrzenia występują naprzemiennie z okresami spontanicznej remisji. Gruczolak przysadki - częsty (7-18% w całkowitej objętości pierwotnych guzów OUN) guz łagodny w okolicy siodła tureckiego objawia się takimi samymi objawami hormonalnymi jak w przypadku zespołu pustego siodła.

Gruczolaki o dużej średnicy mogą ściskać nerwy czaszkowe, czemu towarzyszą zaburzenia układu wzrokowego (oczopląs, opadanie powiek, podwójne widzenie), zespół konwulsyjny i rozwój demencji. Oponiak w okolicy guzka tureckiego siodła jest łagodnym nowotworem, który rozwija się z kosmków pajęczaków zatoki między ciałami. Podobne nowotwory tej lokalizacji występują z częstością 4-10% w całkowitej masie oponiaków wewnątrzczaszkowych.

Rosnące przemieszczają chiasm (krzyż) nerwów wzrokowych w górę i do tyłu, a nerwy wzrokowe - w kierunku poprzecznym. W 70% przypadków oponiak rośnie do światła - kanału wiązki wzrokowej. Objawy choroby obejmują ból w okolicy głowy i powoli (zwykle w ciągu 3-4 lat) postępujący spadek ostrości wzroku.

Siodło tureckie to anatomiczna formacja w kości sferycznej, osobliwa forma podobna do nazwy. W jego centrum znajduje się pogłębienie - dół przysadki, w którym znajduje się ważny narząd hormonalny - przysadka mózgowa.

Tak zwana przepona tureckiego siodła, reprezentowana przez oponę twardą, oddziela dołu przysadki od przestrzeni podpajęczynówkowej.

Ma otwór, który umożliwia przejście nogi przysadki, która łączy tę strukturę mózgu z inną, podwzgórzem..

Struktura anatomiczna

Anatomia czaszki noworodków sugeruje tureckie siodło w kształcie miseczki z szerokim wlotem, jak widać na zdjęciach. Górna część tylnej części siodła jest reprezentowana przez chrząstkową strukturę, więc nie jest widoczna na zdjęciach. Kości tkanki chrzęstnej do roku życia dziecka. Przestrzeń podpajęczynówkowa (pod pajęczakiem) jest oddzielona od regionu tureckiego siodła twardą membraną.

Część sąsiedniej twardej skorupy jest znana jako przepona. Przysadka mózgowa łączy się ze podwzgórzem za pomocą nogi. Stopa przechodzi przez przeponę. W okresie dojrzewania siodło nabiera indywidualnego kształtu, który, podobnie jak odciski palców, umożliwia identyfikację osobnika na podstawie kości czaszki za pomocą dożylnych kranogramów (prześwietlenia).

Zazwyczaj podobna metoda identyfikacji jest stosowana w kryminalistycznych badaniach lekarskich. Na szczycie formacji w czaszce jest ograniczona przeponą, po bokach - przepastne zatoki. Nad obszarem siodła tureckiego - pogłębieniem kości czaszki znajduje się krzyż (chiasm) nerwów wzrokowych. W wieku 3 lat formacja w czaszce staje się okrągła.

W okresie dojrzewania (rozwój płciowy) okrągły kształt zmienia się na podłużny. Rozmiar siodła tureckiego jest normalny u dorosłych w kierunku strzałkowym - około 9-15 mm. Wymiary siodła tureckiego w kierunku pionowym wynoszą około 7-13 mm. Jeśli po okresie dojrzewania siodło pozostaje okrągłe, oznacza to infantylizm (niedojrzałość rozwoju).

Symptomatologia

  • regularne bóle głowy;
  • podwójne widzenie;
  • rozmycie, mgła przed oczami;
  • częsta duszność;
  • Zawroty głowy
  • wzrost temperatury ciała;
  • szybka zmęczenie;
  • zmniejszona wydajność, wytrzymałość fizyczna;
  • ból w klatce piersiowej;
  • wysokie ciśnienie krwi;
  • sucha skóra;
  • kruchość paznokci.

W zależności od charakteru objawów objawowych osoba może zwrócić się do konkretnego specjalisty. Podstawą do skontaktowania się z okulistą są następujące objawy:

  • podwójne widzenie;
  • zwyrodnienie plamki żółtej - utrata pól widzenia;
  • bóle pozagałkowe - bolesnym odczuciom podczas ruchu gałek ocznych często towarzyszy łzawienie, migrena;
  • fotopsja - czarne kropki przed oczami;
  • zamazane spojrzenie;
  • chemoza - obrzęk spojówek.

Neurologiczne

Następujące objawy odnoszą się do objawów neurologicznych:

  • stała niska gorączka;
  • ataki tachykardii, duszności, dreszczy, omdlenia;
  • drażliwość, depresja emocjonalna, bezprzyczynowy strach;
  • regularne nie zlokalizowane bóle głowy;
  • nagły ból spastyczny, skurcze kończyn;
  • spada ciśnienie krwi.

Do przejawów rozwoju patologii układu hormonalnego mogą pojawić się takie znaki, które są wynikiem nadmiaru hormonów przysadki:

  • nieprawidłowe działanie cykli menstruacyjnych (u kobiet);
  • powiększona tarczyca;
  • seksualna dysfunkcja;
  • akromegalia - ekspansja części ciała;
  • moczówka prosta;
  • problemy metaboliczne.

Diagnostyka pustego tureckiego siodła

Z reguły osoba zwraca się do lekarza profilowego zgodnie z objawionymi objawami. Jeśli masz problemy ze wzrokiem, powinieneś udać się do okulisty, z zaburzeniami hormonalnymi - do endokrynologa. Każdy z nich może przepisać dodatkowe testy, które mogą zidentyfikować pierwotną przyczynę problemów. Rezonans magnetyczny pomaga zidentyfikować puste tureckie siodło w mózgu..

Rentgen jest niezwykle rzadki, ponieważ nie daje 100% wyraźnego obrazu, zgodnie z którym lekarz może z pewnością postawić diagnozę. Z reguły badanie radiograficzne czaszki, które zostało przepisane w celu diagnozy urazowego uszkodzenia mózgu lub zapalenia zatok, może ujawnić patologię. W takim przypadku lekarz przepisuje MRI w celu potwierdzenia diagnozy.

W tej chwili najdokładniejszym sposobem postawienia dokładnej diagnozy, jeśli podejrzewasz tureckie siodło mózgu, jest obrazowanie za pomocą rezonansu magnetycznego. Obrazy uzyskane tą metodą diagnostyczną mają wysoką jakość, dokładność, co pozwala badać wszystkie nawet najmniejsze szczegóły. W trudnych przypadkach można zastosować środek kontrastowy, który podaje się dożylnie przed rozpoczęciem procedury. Jest całkowicie nieszkodliwy dla ludzkiego ciała i stanowi kontrast, który „podkreśla” miejsce patologii..

Jeśli poczujesz objawy choroby, powinieneś skontaktować się ze swoim lekarzem rodzinnym. Jeśli przeważa natura objawów jednego z trzech opisanych powyżej typów, warto natychmiast udać się do wąskich specjalistów: okulisty, neurologa lub endokrynologa.

Ponieważ choroba nie ma wyraźnych, jednoznacznych objawów, jej obraz kliniczny jest raczej niewyraźny, a diagnoza trudna. SPTS można łatwo pomylić z innymi chorobami. Tylko specjalista może odróżnić jedno od drugiego i postawić prawidłową diagnozę..

Najdokładniejszą metodą diagnostyczną jest rezonans magnetyczny (MRI), który ujawnia stan przepony tureckiego siodła. Drugą najbardziej pouczającą metodą jest tomografia komputerowa (CT). Obie metody badania pozwalają ustalić zmianę kształtu i wielkości przysadki mózgowej, która jest kamieniem węgielnym w różnicowaniu choroby.

Często pacjentowi, który skarżył się na dolegliwości, CT i MRI, przepisuje się podejrzenie innych patologii w ciele, ale podczas badania wykrywa się zespół tureckiego siodła. Ale zdarzają się przypadki, w których dana osoba ma zdiagnozowane moczówki prostej, upośledzenie wzroku w połączeniu z powiększoną tarczycą - w tych przypadkach celowo przypisuje się badanie mózgu.

Przeprowadzane jest również prześwietlenie tureckiego siodła. Ponadto lekarz przepisze badanie krwi z pełnym badaniem hormonów.

Metody leczenia zależą od charakteru choroby (pierwotnej lub wtórnej), a także od nasilenia i rodzaju objawów. Najczęściej operacja nie jest wymagana, ale czasami konieczne jest zapobieganie konsekwencjom.

W przypadku wrodzonego zespołu siodła tureckiego często nie zaleca się leczenia innego niż objawowe. Pacjent pozostaje zarejestrowany u lekarza, zaleca mu się dietę, umiarkowaną aktywność fizyczną i okresowe wizyty w klinice w celu monitorowania stanu. Skoki ciśnienia krwi, bóle głowy, zaburzenia miesiączkowania i inne objawy są leczone zgodnie z zaleceniami lekarza.

Jeśli SPTS ma charakter wtórny (tj. Nabyty), najczęściej występuje patologia endokrynologiczna, a pacjent wymaga terapii hormonalnej.

Lekarze rzadko uciekają się do operacji. Zwykle są to przypadki, gdy deformacja przysadki ma tak niszczący wpływ na narządy wzroku, że tylko umiejętności chirurga mogą zapobiec ślepocie pacjenta. Za pomocą plastiku przywracana jest tylna ściana tureckiego siodła, aby zmniejszyć obciążenie przysadki mózgowej.

Czasami powstawaniu SPTS towarzyszy guz przysadki mózgowej lub pobliski obszar mózgu. Guz jest usuwany podczas operacji..

Oddzielne leczenie nadciśnienia śródczaszkowego nie istnieje. Ciśnienie wewnątrz czaszki normalizuje się samo po wyeliminowaniu przyczyn, które ją spowodowały (obrzęk, obrzęk itp.).

Niezwykle ważne dla rozpoznania i późniejszego leczenia pustego tureckiego siodła jest badanie okulistyczne. W przypadku wykrycia zagrożenia całkowitą utratą wzroku pacjent wymaga pilnej interwencji chirurgicznej.

Nie mniej ważne są testy laboratoryjne, za pomocą których określa się poziom hormonów przysadkowych w osoczu krwi. Ponadto do diagnozy choroby konieczne jest prześwietlenie panoramiczne i ukierunkowane prześwietlenie tureckiego siodła, MRI i CT głowy.

Podejrzenie możliwej obecności zespołu pustego siodła występuje u pacjentów, którzy doznali powtarzających się urazów czaszki, operacji lub napromieniania przysadki mózgowej, a dla kobiet ciąża mnoga i długotrwałe leczenie antykoncepcyjne są czynnikami obciążającymi..

Najczęściej w pierwszym etapie pacjenci są wysyłani do diagnostyki laboratoryjnej hormonów przysadki (wzrost, tyreotropowa, adrenokortykotropowa, prolaktyna, wazopresyna), a także narządy docelowe - kortyzol nadnerczy, tyroksyna tarczycy, testosteron i estrogen. Na tym etapie nie zawsze można potwierdzić patologię, ponieważ u wielu pacjentów tło hormonalne jest prawidłowe.

Metoda MRI jest uznawana za najbardziej pouczającą. Za jej pomocą można znaleźć:

  • płyn mózgowo-rdzeniowy w siodle tureckim;
  • zmniejszona i spłaszczona przysadka mózgowa podobna do półksiężyca;
  • przemieszczenie tkanki przysadki do dolnej, tylnej ściany;
  • oznaki nadciśnienia śródczaszkowego - rozszerzone zatoki, komory mózgu;
  • asymetryczne ugięcie zbiornika nad siodłem;
  • przemieszczenie lejka przysadki na bok, do przodu lub do tyłu, jego przerzedzenie i wydłużenie.
MRI przysadki

Badanie siodła tureckiego obejmuje neuroobrazowanie części mózgu, które znajdują się wewnątrz lub w pobliżu - przepony, przysadki, podwzgórza, nogi przysadki, nerwów wzrokowych. Diagnostyka instrumentalna w formacie MRI daje wyobrażenie o lokalizacji i strukturze morfologicznej wymienionych struktur mózgu. Inne metody:

  • Badanie okulistyczne (w obecności zespołu chiasmal). Obejmuje wizometrię, oftalmoskopię, perymetrię. Diagnozę różnicową zespołu pustego siodła wykonuje się w przypadku jaskry.
  • Angiografia (badanie układu krążenia w sąsiednim obszarze).
  • tomografia komputerowa.

Aby potwierdzić zaburzenia endokrynologiczne, wykonuje się badanie krwi i określa stężenie hormonów przysadkowych. Jeśli to konieczne, przeprowadza się dodatkowe prześwietlenie struktur kostnych czaszki.

Zespół pustego siodła tureckiego: przyczyny, objawy, leczenie

Możliwym objawem tego zespołu jest zmniejszenie ostrości wzroku, dwudzielna hemianopsja i zwężenie pól obwodowych. W literaturze medycznej coraz częściej znajduje się opis obrzęku wzrokowego w PTS.

U coraz większej liczby pacjentów powstaje puste siodło tureckie w połączeniu z nadmiernym wydzielaniem hormonów zwrotnych i gruczolakiem przysadki.

Pod wpływem pulsacji płynu mózgowo-rdzeniowego w rzadkich przypadkach dno tureckiego siodła pęka, co powoduje rzadkie powikłanie - nieżyt nosa, wymagający natychmiastowej interwencji chirurgicznej. Na tle zespołu pustego tureckiego siodła powstaje połączenie między zatoką sferoidalną a przestrzenią podpajęczynówkową naddziąsłową, co znacznie zwiększa ryzyko zapalenia opon mózgowych.

Objawami pustego siodła tureckiego mogą być zaburzenia endokrynologiczne, których objawami są zmiany funkcji zwrotnych przysadki mózgowej.

Według wcześniejszych badań, w których stosowano metody radioimmunologiczne i testy stymulacji, zidentyfikowano wysoki odsetek pacjentów z subklinicznymi postaciami zaburzeń wydzielania hormonów.

Tak więc u 8 z 13 pacjentów odpowiedź wydzielania hormonu wzrostu na stymulację przez hipoglikemię insulinową była zmniejszona, a u 2 z 16 pacjentów wykryto nieodpowiednie zmiany w hormonie adrenokortykotropowym, który jest stymulatorem kory nadnerczy.

Objawy pustego siodła tureckiego obejmują wzrost hormonu peptydowego prolaktyny, zaburzenia osobowości motywacyjne i emocjonalne, zaburzenia autonomiczne, którym towarzyszą dreszcze, ból głowy, bez wyraźnej lokalizacji, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi i temperatury, kardialgia, omdlenie, ból kończyn i brzucha, duszność i początek pacjent odczuwa strach.

Możliwe, że rozwija się rzeżączka, zaburzenia pamięci, zaburzenia stolca, trudności w oddychaniu, ból serca, zmęczenie i obniżona wydajność.

Syndrom pustego tureckiego siodła... Wielu czytelników jest zapewne zakłopotanych tajemniczą nazwą tej patologii. Ale wszystko jest dość proste.

Termin ten został zaproponowany w połowie ubiegłego wieku. Patolog V. Bush zbadał materiał ponad 700 zgonów z powodu różnych chorób niezwiązanych z przysadką mózgową i nagle odkrył interesujący fakt.

W 40 zwłokach (34 z nich okazały się żeńskie) przepona tureckiego siodła była prawie całkowicie nieobecna, a przysadka mózgowa była rozłożona cienką warstwą wzdłuż jej dna. Na pierwszy rzut oka wydawało się, że jest pusta.

Objawy związane z tą patologią pojawiły się prawie 20 lat później - w 1968 roku. Nawet później naukowcy zaproponowali rozróżnienie między 2 postaciami tego zespołu, które omówimy w odpowiedniej sekcji.

Według statystyk prawie co dziesiąty mieszkaniec naszej planety ma taką anomalię i częściej występuje u kobiet.

Z reguły nie przejawia się w żaden sposób i jest wykrywany przypadkowo - podczas badania na jakąkolwiek inną chorobę.

Jednak u niektórych osób zespół pustego tureckiego siodła nadal powoduje szereg pewnych objawów, które w pewnym stopniu pogarszają jakość życia takich pacjentów.

Rodzaje patologii

Ten stan patologiczny jest klasyfikowany w zależności od czynników, które go spowodowały. Rozróżnia się formy pierwotne i wtórne. Pierwotny występuje sam, bez poprzedzających go chorób przysadki mózgowej. Drugorzędny może być wynik:

  • krwotok w guzie przysadki;
  • leczenie chirurgiczne, radiacyjne lub farmakologiczne niektórych chorób przysadki mózgowej;
  • procesy zakaźne w ośrodkowym układzie nerwowym.

Zespół pustego siodła tureckiego powstaje, jeśli jego przepona jest niewystarczająca. Te ostatnie mogą być pierwotne (odbywające się już w chwili urodzenia) lub wtórne (nabyte).

W okresie dojrzewania, w czasie ciąży lub menopauzy, a także w innych stanach, którym towarzyszy endokrynologiczna restrukturyzacja organizmu, występuje przemijająca hiperplazja (wzrost wielkości) przysadki mózgowej i jej nóg. Można to również zaobserwować na tle długotrwałego stosowania złożonych hormonalnych środków antykoncepcyjnych przez kobietę i podczas hormonalnej terapii zastępczej z powodu pierwotnej niewydolności funkcji tego narządu.

Powiększona przysadka naciska na przeponę, co prowadzi do jej przerzedzenia i zwiększenia średnicy otworu. Następnie rozmiar przysadki wraca do normy, a niewydolność przepony nigdzie nie znika, ta struktura nie przywraca jej funkcji.

Niedobór przepony powoduje rozprzestrzenianie się opon mózgowych do jamy tureckiego siodła. Ściskają przysadkę, zmniejszając jej pionowy rozmiar, dociskają ją do ścian i dna siodła.

Komórki przysadki mózgowej, nawet przy wyraźnym wpływie zewnętrznym, nadal funkcjonują w granicach normy fizjologicznej. Objawy charakterystyczne dla tej patologii powstają w wyniku naruszenia kontroli podwzgórza nad przysadką mózgową z powodu zmiany anatomii tych struktur mózgu.

W bezpośrednim sąsiedztwie tureckiego siodła znajduje się skrzyżowanie nerwów wzrokowych - chazm wzrokowy. Zmiany patologiczne w tym obszarze anatomicznym prowadzą do napięcia nerwów wzrokowych lub zaburzają ich krążenie krwi. Klinicznie objawia się to upośledzeniem wzroku u pacjenta.

Objawy

Objawy kliniczne zespołu pustego tureckiego siodła są zmienne - niektóre objawy są okresowo zastępowane innymi.

Ze strony układu nerwowego możliwe są takie naruszenia:

  1. Bół głowy. Jest to najczęstszy objaw tej patologii. Jednak niestety nie ma pewnych cech. Jego intensywność waha się od łagodnego do ciężkiego, czas trwania - od napadowego do prawie stałego. Brak jest również wyraźnej lokalizacji bólu.
  2. Zaburzenia wegetatywne. Pacjenci mogą narzekać na:
  • różnice ciśnienia krwi;
  • nagły dreszcze;
  • uczucie braku powietrza i duszności;
  • lęk i strach;
  • niezwiązany z żadną patologią somatyczną lub zakaźną, wzrost temperatury ciała do wartości podgorączkowych (zwykle nie więcej niż 37,5-37,6 ° C);
  • ból o charakterze spastycznym w jamie brzusznej lub kończynach;
  • zawroty głowy do krótkotrwałej utraty przytomności.

3. Drażliwość, labilność psychiki, zmniejszone zainteresowanie życiem.

Zaburzenia układu hormonalnego są związane z naruszeniem (wzrostem lub spadkiem) produkcji jakichkolwiek hormonów przysadkowych. Mogłoby być:

  • hiperprolaktynemia (uwalnianie dużej ilości prolaktyny prowadzi do zaburzeń narządów płciowych zarówno u kobiet, jak i mężczyzn);
  • akromegalia (związana ze zwiększoną syntezą hormonu wzrostu);
  • Choroba Itsenko-Cushinga (konsekwencja nadmiernego wydzielania przez komórki przysadki hormonu adrenokortykotropowego);
  • moczówka prosta (występuje z niedoborem wazopresyny wydzielanej przez komórki podwzgórza lub jest konsekwencją naruszenia procesu jej izolacji z przysadki mózgowej do krwi);
  • syndrom metabliczny;
  • niedoczynność przysadki - częściowe lub całkowite (zmniejszone wydzielanie jednego lub kilku hormonów przysadki jednocześnie).

Zaburzenia od strony narządu wzroku zależą od stopnia naruszenia dopływu krwi do nerwów wzrokowych i krążenia płynu mózgowo-rdzeniowego w przestrzeniach pajęczaka. Pacjent może doświadczyć:

  • ból za gałką oczną o różnym natężeniu, któremu towarzyszy podwójne widzenie, łzawienie, niewyraźne pole widzenia, błyski na nim (fotopsje);
  • patologia pól wzrokowych (czarne plamy w nich (scotomas), wypadnięcie połowy (hemianopsja));
  • zmniejszona ostrość wzroku (pacjent po prostu zauważa, że ​​nagle zaczął widzieć gorzej);
  • obrzęk i zaczerwienienie tarczy wzrokowej wykryte przez okulistę podczas oftalmoskopii.

Proces diagnozy obejmuje 3 etapy:

  • gromadzenie przez lekarza skarg pacjentów, danych historycznych i obiektywnego badania (na tym etapie z reguły dokonuje się wstępnej diagnozy);
  • badania laboratoryjne;
  • diagnostyka instrumentalna.

Rozważmy każdy z nich bardziej szczegółowo..

  • Pierwotny zespół pustego siodła tureckiego można podejrzewać, jeśli u pacjenta występowały w przeszłości urazowe uszkodzenia mózgu, zwłaszcza powtarzające się, u kobiet - duża liczba ciąż, długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych.
  • Informacje o wcześniej występującym guzie przysadki, o którym przeprowadzono neurochirurgię lub zalecono radioterapię, pomogą lekarzowi pomyśleć o tej patologii o charakterze wtórnym..
  • Obiektywnie można wykryć oznaki stanów i chorób opisanych w poprzedniej sekcji..

W tym przypadku badanie krwi jest ważne dla poziomu określonego hormonu przysadki, którego oznaki naruszenia występują u konkretnego pacjenta (prolaktyna, ACTH, hormon wzrostu i inne).

Zwracamy uwagę czytelnika na fakt, że zaburzenia hormonalne towarzyszą tej patologii nie zawsze, dlatego normalny poziom we krwi nawet każdego z hormonów wydzielanych przez przysadkę mózgową nie wyklucza diagnozy tego zespołu.

MRI zapewnia lekarzowi ważne informacje na temat stanu tureckiego siodła.

  1. Największe znaczenie mają metody obrazowania - obrazowanie komputerowe lub rezonans magnetyczny, a druga z tych metod ma znaczącą przewagę nad pierwszą.
  2. Na zdjęciach pokazano następujący obraz: w jamie siodła tureckiego znajduje się płyn mózgowo-rdzeniowy; przysadka mózgowa ma znacznie zmniejszony rozmiar pionowy (3 mm lub mniej), ma nieregularny kształt (spłaszczony), przesunięty do tylnej ściany lub dna siodła.
  3. Rezonans magnetyczny pozwala również wykryć pośrednie oznaki podwyższonego ciśnienia wewnątrzczaszkowego: ekspansja komór mózgu i innych przestrzeni zawierających płyn mózgowo-rdzeniowy.

Wśród bardziej dostępnych metod diagnostycznych dla populacji można zauważyć ukierunkowaną radiografię siodła tureckiego. Przysadka mózgowa jest zmniejszona, a jama siodełka wydaje się odpowiednio pusta. Jednak możliwości tej metody badawczej nie pozwalają wiarygodnie stwierdzić obecności lub braku zespołu pustego tureckiego siodła.

Taktyki leczenia

Co oznacza termin „puste tureckie siodło”?

Nazwa tej patologii wprowadza w błąd pacjentów, u których zdiagnozowano to. Błędnie wierzą, że mają pustkę w mózgu. W rzeczywistości jest to symboliczna nazwa zwiotczenia przepony przysadki mózgowej. Zakrywa wejście do przysadki - tureckie siodło. Normalnie rozciągnięty w swoich procesach i ma otwór do przejścia nóg.

Mocowanie przepony, jej gęstość i parametry otworu mogą mieć różnice anatomiczne. Aby mógł penetrować przysadkę mózgową, konieczne są dwa warunki - niska wytrzymałość twardej skorupy mózgu, której jest częścią, i zwiększone ciśnienie w jamie czaszki.

Tureckie siodło w rzeczywistości nie jest puste, ponieważ ma płyn mózgowo-rdzeniowy (mózgowo-rdzeniowy), tkankę przysadki mózgowej i często nerwy wzrokowe zwisają. Ta patologia jest wrodzona i około 50% przypadków nie wykazuje objawów aż do pewnego czasu lub życia. Nabyte formy są najczęściej wynikiem leczenia guzów przysadki mózgowej..

Co jest niebezpieczne dla pacjenta

Termin „puste tureckie siodło” został zaproponowany przez patologa W. Busha w 1951 r. Ze względu na zewnętrzny kształt kości sferycznej przypominającej jeździeckie rekwizyty.

Ta choroba oznacza naruszenie w obszarze mózgu, a dokładniej w miejscu, w którym znajduje się przysadka mózgowa, uniemożliwiając jej funkcjonowanie. Ostatnio diagnoza stała się bardzo powszechna ze względu na zdobycie dużej popularności obrazowania rezonansu magnetycznego..

Wiele osób, po wysłuchaniu diagnozy, całkowicie się zagubiło: czym jest tureckie siodło i dlaczego jest niebezpieczne?

Co to jest?

Tureckie siodło jest pustą formacją wewnątrz ludzkiej czaszki. Wewnątrz formacji znajduje się przysadka mózgowa - gruczoł, który wykonuje neuroendokrynną regulację zdrowia całego ciała poprzez produkcję hormonów. Siodło ma zaokrąglony kształt o wielkości 8-12 mm. Jednak produkcja hormonów jest kontrolowana przez inną istotną formację - podwzgórze.

Przysadka mózgowa i podwzgórze połączone są nogą, która opuszcza się w siodło. Przysadka mózgowa chroni tak zwaną przeponę tureckiego siodła - płytkę oddzielającą jamę od przestrzeni podpajęczynówkowej. Ta przestrzeń to obszar wokół mózgu wypełniony płynem mózgowo-rdzeniowym (płynem mózgowo-rdzeniowym). Celem tureckiego siodła jest ochrona przysadki przed obciążeniami mechanicznymi..

Podczas normalnej pracy przysadka mózgowa wypełnia całą przestrzeń siodła. A jeśli wystąpiły jakiekolwiek awarie, wówczas opadająca wyściółka mózgu zaczyna wywierać nacisk na zawartość jamy.

Na przykład, jeśli z jakiegoś powodu przepona jest słabo rozwinięta lub przerzedzona lub ma zbyt dużą średnicę otworu na nogę, wówczas płyn mózgowo-rdzeniowy i placek swobodnie wchodzą do jamy siodła tureckiego i wywierają nacisk bezpośrednio na przysadkę mózgową.

W rezultacie rozciąga się wzdłuż dna siodła, tworząc puste tureckie siodło.

Czasami w praktyce medycznej stwierdza się, że przepona tureckiego siodła jest słabo rozwinięta, ale nie ma zespołu tureckiego siodła.

Dlatego naukowcy doszli do wniosku, że nadciśnienie śródczaszkowe jest konieczne do wystąpienia zespołu..

W tym przypadku płyn mózgowo-rdzeniowy wypełnia nie tylko całą przestrzeń siodła, wywierając nacisk na przysadkę mózgową, ale także na nogę. Wszystko to powoduje nieprawidłowe działanie w regulacji podwzgórza i powoduje problemy z układem hormonalnym..

Rodzaje patologii

Według statystyk u jednego na dziesięciu zdiagnozowano zespół pustego tureckiego siodła. Najczęściej choroba ta dotyka kobiety po 35 latach nadwagi. Wynika to z bardziej aktywnego funkcjonowania przysadki mózgowej w niektórych okresach życia (ciąża, menopauza).

Zespół pustego tureckiego siodła dzieli się na dwa typy:

  • Zespół pierwotny. Zaczyna się od wrodzonej niewydolności przepony. Anomalia jest bezobjawowa i jest wykrywana za pomocą MRI tureckiego siodła, przypadkowo badając inną chorobę.
  • Zespół wtórny Pojawia się po bezpośrednim wpływie na przysadkę mózgową: po napromieniowaniu, operacji, chorobie zakaźnej.

Predyspozycje do tej choroby mogą być zarówno dziedziczne, jak i z wielu innych powodów..

Umów się na wizytę w MRI, umów się na wizytę i uzyskaj wysokiej jakości badanie głowy w naszym centrum

Lekarze szczególnie podkreślają kilka głównych przyczyn, które znacznie zwiększają ryzyko zespołu tureckiego siodła:

  1. Genetyczne predyspozycje.
  2. W ciele występują bolesne procesy. Wśród nich są:
    • Zaburzenia hormonalne: menopauza, ciąża, aborcja, dojrzewanie, przyjmowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, operacja jajników.
    • Problemy sercowo-naczyniowe: niewydolność serca, nadciśnienie, guz mózgu, zaburzenia krążenia, krwotok mózgowy.
    • Procesy zapalne w ciele.
    • Długotrwałe leczenie chorób wirusowych lub zakaźnych antybiotykami.
    • Nadwaga.
  3. Czynniki zewnętrzne. Należą do nich: wstrząs mózgu, kursy chemioterapii, operacje chirurgiczne w przysadce mózgowej.

Ryzyko powikłań jest większe w przypadku uszkodzenia ponad 90% przysadki mózgowej z powodu ucisku. Na tle stresującej sytuacji pacjenci mogą pojawić się:

  • poważne kryzysy wegetatywne prowadzące do niepełnosprawności;
  • warunki omdlenia;
  • zmiany osobowości;
  • kryzysy niedoczynności tarczycy i tyreotoksyczności;
  • zaburzenia seksualne, bezpłodność;
  • postęp moczówki prostej, choroba Itsenko-Cushinga, akromegalia.

Upośledzenie wzroku i zagrożenie ślepotą są wskazaniem i leczeniem chirurgicznym