Eutiroks - instrukcje użytkowania

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Lek Eutiroks

Eutiroks jest syntetycznym lekiem hormonalnym podobnym do hormonu tarczycy, tyroksyny. Substancją czynną leku jest lewotyroksyna sodowa. W organizmie ludzkim Eutirox wpływa na metabolizm, wzrost i rozwój tkanek. Służy do uzupełnienia niedoboru hormonów tarczycy..

Małe dawki Eutiroxu przyspieszają syntezę tłuszczów i białek. Średnie dawki leku zwiększają rozwój i wzrost tkanek oraz ich zapotrzebowanie na tlen; zwiększyć metabolizm (tłuszcze, białka i węglowodany); stymulować ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy. Duże dawki eutiroksu hamują funkcjonowanie gruczołów dokrewnych (przysadki i podwzgórza).

Efekt terapeutyczny występuje po 7-12 dniach przyjmowania leku. Jeśli pacjent obniżył poziom hormonów tarczycy, działanie leku występuje szybciej (po 3-5 dniach leczenia). W leczeniu wola rozproszonego efekt terapeutyczny obserwuje się dopiero po 3-5-miesięcznym kursie.

Metabolizm eutiroksu jest wydalany z ciałem żółciowym przez jelita i mocz. Po zakończeniu leczenia lek działa przez okres do 2 tygodni..

Formularze wydania

Eutirox jest dostępny w tabletkach zawierających 25, 50, 75 100, 125 i 150 μg lewotyroksyny sodu (głównej substancji czynnej).

Tabletki są pakowane w 25 sztuk w blistrze, 50 i 100 tabletek w opakowaniu.

Instrukcje użytkowania Eutiroks

Wskazania do stosowania

  • Niedoczynność tarczycy (stan, który rozwija się z niedoborem hormonów tarczycy) jest pierwotna lub wtórna; lek jest przepisywany do zamiany.
  • Wole eutyreozy (powiększona tarczyca z brakiem hormonów tarczycy); lek stosuje się w celu uzupełnienia niedoboru hormonu.
  • Rozlany wola toksyczne (Eutirox stosuje się w celu uzyskania stanu eutyreozy, tj. Stanu, w którym nie występuje dysfunkcja tarczycy).
  • Terapia substytucyjna po operacji tarczycy (w tym w przypadku raka).
  • Leczenie lekami tyreostatycznymi (blokowanie funkcji tarczycy).
  • Częściowe lub całkowite usunięcie tarczycy (przepisane w celu zapobiegania nawrotom).
  • Autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (przewlekła choroba spowodowana działaniem na tarczycę przeciwciał wytwarzanych w ciele pacjenta); lek stosuje się w ramach złożonej terapii.
  • Choroba Bazedova (lub wole toksyczne), wole mieszane; Eutirox stosuje się w złożonym leczeniu.
  • Kretynizm (wrodzony niedobór hormonów tarczycy, choroba opóźniająca rozwój umysłowy i fizyczny); lek jest przepisywany w celu zastąpienia.
  • Test supresji tarczycy (Eutirox służy jako narzędzie diagnostyczne).

Przeciwwskazania

  • Nieleczona niewydolność przysadki;
  • nieleczony niedobór hormonu kory nadnerczy;
  • nieleczona tyreotoksykoza (nadmierna produkcja hormonów tarczycy);
  • ostry zawał mięśnia sercowego;
  • ostre zapalenie mięśnia sercowego (zapalenie mięśnia sercowego);
  • ostre zapalenie trzustki (zapalenie wszystkich błon serca);
  • indywidualna nietolerancja któregokolwiek ze składników leku.

Eutiroks należy stosować ostrożnie w przypadku choroby niedokrwiennej serca (miażdżycy, wcześniejszego zawału mięśnia sercowego, dusznicy bolesnej), zaburzeń rytmu serca, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, zespołu złego wchłaniania (złego wchłaniania składników odżywczych).

Należy zachować ostrożność w długim okresie ciężkiej niedoczynności tarczycy, przy braku odpowiedniego leczenia u pacjentów z niewydolnością nadnerczy, w leczeniu tyreostatyki (leki hamujące czynność tarczycy). We wszystkich takich przypadkach konieczne jest staranne dostosowanie dawki..

Skutki uboczne

Przy zwiększonej wrażliwości na jeden lub więcej składników leku mogą wystąpić reakcje alergiczne.

Eutirox nie powoduje innych skutków ubocznych przy odpowiednim doborze dawki..

Jeśli dawka jest niepoprawna (niedoszacowana), może wystąpić niedoczynność tarczycy: zmniejszona zdolność do pracy, spowolnienie, obrzęk twarzy i obrzęk, zwiększenie masy ciała, zaparcia, zmniejszenie pamięci, senność.

Przy zawyżonej dawce pojawiają się objawy tyreotoksykozy: ból serca, arytmia, kołatanie serca, lęk, zaburzenia snu, drżenie w ciele, zmniejszony apetyt, biegunka, wymioty, utrata masy ciała, nadmierne pocenie się, skurcze, zaburzenia miesiączkowania.

Jeśli takie objawy pojawią się podczas leczenia, ponownie zasięgnij porady lekarza.

Leczenie eutiroksem

Jak przyjmować lek Eutirox?
Dzienna dawka powinna być przyjmowana na czczo, 30 minut przed śniadaniem. Tabletkę należy połknąć w całości, bez żucia, i popić 100 ml wody.

Dawkowanie Eutirox
Dzienna dawka leku Eutirox jest dobierana ściśle indywidualnie, w zależności od celu wizyty, charakteru choroby, współistniejącej patologii, wieku pacjenta.

Pacjentom z wolem w eutyreozie przepisuje się dzienną dawkę terapeutyczną od 75 do 200 mcg; dawka profilaktyczna po operacji wynosi również 75-200 mcg dziennie.

W przypadku pacjentów z tyreotoksykozą dzienną dawkę leku Eutirox przepisuje się w ramach kompleksowego leczenia indywidualnie (od 50 do 100 μg). Czas trwania leczenia dobiera się każdorazowo indywidualnie.

Po operacji raka tarczycy przepisuje się 50–300 μg Eutiroxu dziennie, aby zapobiec nawrotowi.

Harmonogram dawkowania leku do testu supresji tarczycy:
1. Pacjent zaczyna codziennie Eutiroks na miesiąc przed badaniem.
2. 4 i 3 tygodnie przed dniem testu Eutirox jest przepisywany w dziennej dawce 75 μg.
3. 2 tygodnie i tydzień przed testem - dzienna dawka jest przepisywana od 150 do 200 mcg.
4. Dawki w leczeniu niedoczynności tarczycy, patrz poniżej (w części „Eutiroki z niedoczynnością tarczycy”).

Przedawkowanie leku Eutirox
Ponieważ Eutirox jest identyczny z naturalnym hormonem tarczycy, przy nadmiernych dawkach leku pojawiają się objawy charakterystyczne dla tyreotoksykozy.

Objawami przedawkowania są: objawy układu sercowo-naczyniowego (przyspieszenie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, ból serca), zmniejszenie apetytu, wymioty, biegunka, utrata masy ciała, zaburzenia snu, zaburzenia miesiączkowania, drżenie kończyn, skurcze, silne pocenie się, niepokój.

Jeśli pojawią się objawy przedawkowania, lekarz może zmniejszyć dzienną dawkę leku Eutirox lub nawet na jakiś czas anulować lek (w zależności od nasilenia objawów przedawkowania). Wznowienie leczenia należy rozpocząć od mniejszych dawek..

Anuluj Eutirox
Eutirox jest lekiem, który należy stosować i anulować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Po zakończeniu leczenia lekiem jego działanie utrzymuje się przez kolejne 7-12 dni. Czy anulować lek w tym samym czasie, czy stopniowo zmniejszać dawkę - decyduje tylko lekarz.

Eutirox dla dzieci

Eutiroks podczas ciąży i laktacji

Jeśli kobieta otrzymała Eutirox przed ciążą w celu leczenia niedoczynności tarczycy, konieczne jest kontynuowanie przyjmowania leku podczas ciąży i karmienia piersią.

Jednak dawka leku Eutirox powinna zostać sprawdzona przez lekarza i zwiększona. Wynika to z faktu, że w czasie ciąży wzrasta poziom globuliny (jednej z frakcji białek osocza krwi), która wiąże tyroksynę.

Ilość leku, który przenika do mleka matki jest znikoma (nawet przy przyjmowaniu dużych dawek leku); nie może powodować zaburzeń w ciele dziecka.

Eutiroks z niedoczynnością tarczycy

Początkowa dzienna dawka leku Eutirox na niedoczynność tarczycy u kobiet poniżej 55 lat wynosi 75-100 mcg, a dla mężczyzn w tej samej kategorii wiekowej 100-150 mcg. Dawkę dobiera się na podstawie 1,6-1,8 mcg / kg masy ciała.

W przypadku pacjentów po 55 roku życia lub z towarzyszącą patologią sercowo-naczyniową początkowa dawka dobowa wynosi 12,5-25 μg (w oparciu o 0,9 μg / kg masy ciała).

W przypadku ciężkiej otyłości dawkę oblicza się przy „idealnej wadze” - tj. normalna waga dla danego wzrostu.

Dawka początkowa jest stopniowo zwiększana o 12,5-25 μg / dobę w odstępach 2 miesięcy, aż do uzyskania prawidłowego poziomu hormonu stymulującego tarczycę we krwi. W przypadku ujemnej dynamiki choroby sercowo-naczyniowej konieczna jest korekta leczenia patologii kardiologicznej.

W ciężkim, przedłużonym niedoczynności tarczycy początkowa dawka dobowa wynosi 12,5 μg. Dawkę należy zwiększyć, biorąc pod uwagę poziom hormonu stymulującego tarczycę we krwi, o 12,5 mcg w odstępie 2 miesięcy.

Eutiroks z niedoczynnością tarczycy jest zwykle przyjmowany przez całe życie..
Więcej o niedoczynności tarczycy

Eutiroks po usunięciu tarczycy

W przypadku usunięcia części tarczycy lub jej całkowitego usunięcia dzienna dawka wynosi zwykle 150–300 mcg. W takich przypadkach pacjenci przyjmują lek Eutyrox przez całe życie..

Eutirox Odchudzanie

Eutiroks w małych dawkach przyspiesza syntezę białek, w średnich dawkach stymuluje metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów. Ten wpływ leku na metabolizm prowadzi do zmniejszenia masy ciała. Ale żadna z instrukcji nie wskazuje, że Eutirox jest przepisywany w celu zmniejszenia masy ciała.

Samodzielne podawanie leku Eutirox w celu zmniejszenia masy ciała może prowadzić do poważnych konsekwencji. Przyjmowanie leku hormonalnego, który nie jest kontrolowany przez lekarza, może powodować nieprawidłowe funkcjonowanie innych gruczołów wydzielania wewnętrznego, a nie tylko tarczycy.

Długotrwała niedoczynność tarczycy prowadzi do przyspieszenia metabolizmu i zwiększenia apetytu. W takim przypadku zamiast oczekiwanej utraty wagi możesz zwiększyć masę ciała. Przy niewłaściwym dawkowaniu może wystąpić szereg działań niepożądanych ze strony układu nerwowego, kości i układu sercowo-naczyniowego.

Eutiroks, jak każdy inny lek hormonalny, należy stosować zgodnie ze ścisłymi wskazaniami i pod nadzorem lekarza. Weź to, ponieważ utrata masy ciała nie jest zalecana!
Więcej o odchudzaniu

Interakcja z lekami Eutirox

  • Eutirox może nasilać działanie pośrednich antykoagulantów (leków zmniejszających krzepnięcie krwi), dlatego lekarz powinien dostosować dawkę antykoagulantu.
  • Lek może również nasilać działanie niektórych leków przeciwdepresyjnych, dlatego lekarze muszą powiedzieć, które leki przyjmujesz regularnie..
  • Eutirox może zmniejszać skuteczność insuliny i tabletek przeciwcukrzycowych.
  • Glikozydy nasercowe przy jednoczesnym stosowaniu z produktem Eutirox zmniejszają ich skuteczność.
  • Cholestipol, cholestyramina, wodorotlenek glinu hamują wchłanianie eutiroksu w jelicie, zmniejszając w ten sposób stężenie leku w osoczu krwi. Z tego powodu Eutirox należy przyjmować 4-5 godzin wcześniej niż powyższe leki.
  • Poziom lewotyroksyny niezwiązanej z białkami wzrasta przy jednoczesnym podawaniu dużych dawek dikumarolu, klofibratu, fenytoiny, furosemidu, salicylanów.
  • Leki zawierające estrogeny (żeńskie hormony płciowe) mogą zwiększać poziom globuliny wiążącej tyroksynę, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki eutiroksu przy jednoczesnym stosowaniu.
  • Konieczne może być również zwiększenie dawki leku podczas stosowania z ryfampicyną, karbamazepiną, fenobarbitalem, ponieważ leki te zwiększają szybkość wydalania lewotyroksyny z organizmu.
  • Hormony anaboliczne, tamoksyfen i asparaginaza mogą wpływać na aktywność lewotyroksyny..
  • Jednoczesne leczenie produktem Eutirox i somatotropiną może prowadzić do przyspieszonego zamykania szyszynki w strefie wzrostu w kościach.

Analogi eutiroksu

Eutiroks lub tyroksyna?

Pomimo faktu, że zarówno Eutirox, jak i tyroksyna mają tę samą substancję czynną - lewotyroksynę, każdy z tych leków nadal ma swoje własne cechy. Substancje pomocnicze, które są ich częścią, są różne.

Istnieje różnica w działaniu leków: działanie terapeutyczne tyroksyny następuje już po 3-5 dniach, a Eutiroks - po 1-2 tygodniach, ale lekarstwo na wola lub zmniejszenie jego objawów występuje po 3-6 miesiącach leczenia zarówno tyroksyną, jak i eutiroksem.

Eutirox, gdy jest stosowany prawidłowo, nie wywołuje żadnych działań niepożądanych. Tyroksyna w rzadkich przypadkach może prowadzić do takich działań niepożądanych, jak zwiększony apetyt i zwiększenie masy ciała; w rzadkich przypadkach alergiczne zapalenie skóry; zaburzona czynność nerek; wypadanie włosów. Działania niepożądane mogą wystąpić nawet przy niewielkich zmianach dawki tyroksyny.

U dziecka z drgawkami lub cierpiącego na padaczkę stosowanie tyroksyny może ulec pogorszeniu. W leczeniu produktu Eutirox nie odnotowano takiego pogorszenia..

Lekarz, w zależności od indywidualnych wskaźników zdrowotnych pacjenta, wybiera zarówno lek, jak i dawkę. W żadnym wypadku nie powinieneś samodzielnie zmieniać leku lub przepisanej dawki, ponieważ leki hormonalne mają silny wpływ na organizm i jego tło hormonalne.

Nie zaleca się naprzemiennego przyjmowania leków, ponieważ może to zniekształcać wyniki leczenia.
Więcej informacji o tyroksynie

Recenzje o leku

Część recenzji pacjentów przyjmujących Eutirox wskazuje na występowanie działań niepożądanych leku. Najczęściej wskazują na takie niepożądane skutki, jak przyrost masy ciała, wypadanie włosów, drętwienie kończyn. Chociaż wszystkie te objawy występują przy nieprawidłowo wybranej (niedoszacowanej) dawce leku.

Istnieją również pozytywne recenzje na temat skuteczności leku i braku skutków ubocznych..

W jednej z recenzji pacjent ostrzega przed samorezygnacją z Eutirox. Przestała brać lek bez wiedzy lekarza, w wyniku czego została przyjęta do szpitala w bardzo poważnym stanie.

Instrukcja użytkowania EUTIROX ® (EUTHYROX)

Forma wydania, skład i opakowanie

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 25” po jednej stronie i linią podziału po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa26 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny25 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,975 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

patka. 50 mcg: 100 szt.
Reg. Nr: 369/94/99/03/08/09/13 z dnia 10/07/2013 - wygasła

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 50” po jednej stronie i linią podziału - po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa53 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny50 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,95 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

patka. 75 mcg: 100 szt.
Reg. Nr: 369/94/99/03/08/09/13 z dnia 10/07/2013 - wygasła

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 75” po jednej stronie i linią podziału - po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa79 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny75 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,925 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

patka. 100 mcg: 100 szt.
Reg. Nr: 369/94/99/03/08/09/13 z dnia 10/07/2013 - wygasła

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 100” po jednej stronie i linią podziału po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa105 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny100 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,9 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

patka. 125 mcg: 100 szt.
Reg. Nr: 369/94/99/03/08/09/13 z dnia 10/07/2013 - wygasła

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 125” po jednej stronie i linią podziału - po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa131 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny125 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,875 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

patka. 150 mcg: 100 szt.
Reg. Nr: 369/94/99/03/08/09/13 z dnia 10/07/2013 - wygasła

Białe tabletki, okrągłe, płaskie po obu stronach, ze ściętymi krawędziami, z wytłoczonym napisem „EM 150” po jednej stronie i linią podziału - po obu stronach.

1 zakładka.
lewotyroksyna sodowa158 mcg,
co odpowiada zawartości lewotyroksyny150 mcg

Substancje pomocnicze: skrobia kukurydziana - 25 mg, żelatyna - 5 mg, kroskarmeloza sodowa - 3,5 mg, stearynian magnezu - 0,5 mg, laktoza jednowodna - 65,85 mg.

25 szt. - blistry (4) - opakowania z tektury.

efekt farmakologiczny

Syntetyczny lewoskrętny izomer tyroksyny. Po częściowej konwersji do trijodotyroniny (w wątrobie i nerkach) i przejściu do komórek organizmu, wpływa na rozwój i wzrost tkanek oraz metabolizm. W małych dawkach ma działanie anaboliczne na metabolizm białek i tłuszczów. W średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie na tlen tkanek, stymuluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.

W dużych dawkach hamowane jest wytwarzanie tyreotropiny - uwalnianie hormonu podwzgórza i hormonu tarczycy (TSH) przysadki mózgowej.

Efekt terapeutyczny obserwuje się po 7-12 dniach, w tym samym czasie efekt utrzymuje się po odstawieniu leku. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy objawia się po 3-5 dniach. Wole rozlane zmniejsza się lub znika w ciągu 3-6 miesięcy.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym lewotyroksyna sodowa jest wchłaniana głównie w górnej części jelita cienkiego. Wchłania do 80% przyjętej dawki lewotyroksyny sodowej. Jedzenie zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny sodowej. Cmax w surowicy jest osiągane około 5-6 godzin po spożyciu. Po wchłonięciu ponad 99% leku wiąże się z białkami surowicy (globulina wiążąca tyroksynę, prealbumina wiążąca tyroksynę i albumina). W różnych tkankach około 80% lewotyroksyny sodowej jest monodejodowane z wytworzeniem trijodotyroniny (T 3) i produktów nieaktywnych. Hormony tarczycy są metabolizowane głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Niewielka ilość leku jest poddawana deaminacji i dekarboksylacji, a także sprzęganiu z kwasami siarkowymi i glukuronowymi (w wątrobie). Metabolity są wydalane przez nerki i jelita.

T 1/2 leku wynosi 6-7 dni. W przypadku tyreotoksykozy T 1/2 skraca się do 3-4 dni, a przy niedoczynności tarczycy wydłuża się do 9-10 dni.

Wskazania do stosowania

  • niedoczynność tarczycy;
  • wole eutyreozy;
  • jako terapia zastępcza i zapobieganie nawrotowi wola po interwencjach chirurgicznych tarczycy;
  • rak tarczycy (po leczeniu chirurgicznym);
  • rozlany toksyczny wola: po osiągnięciu stanu eutyreozy za pomocą leków przeciwtarczycowych (w postaci kombinacji lub monoterapii);
  • jako narzędzie diagnostyczne do testu supresji tarczycy.

Schemat dawkowania

Do leczenia każdego pacjenta zgodnie z jego indywidualnymi potrzebami dostępne są tabletki o zawartości lewotyroksyny sodowej w zakresie od 25 do 200 μg. Dlatego pacjenci zwykle muszą przyjmować tylko jedną tabletkę dziennie..

Zalecenia dotyczące dawkowania mają jedynie charakter orientacyjny..

Indywidualną dawkę dobową należy ustalić na podstawie wyników badań laboratoryjnych i badań klinicznych. Ponieważ pacjenci otrzymujący terapię zastępczą mają podwyższone stężenie T4 i fT4, podstawowe stężenie hormonu tarczycy w surowicy stanowi bardziej niezawodną podstawę do wyboru dawki.

Leczenie hormonem tarczycy należy rozpocząć od małej dawki i stopniowo ją zwiększać co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki zastępczej..
W przypadku noworodków i dzieci z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, dla których ważna jest szybka terapia zastępcza, zalecana dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. Następnie dawkę należy indywidualnie dostosować w zależności od danych klinicznych, hormonów
wartości tarczycy i TSH.

U pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, a także u pacjentów z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy należy zachować szczególną ostrożność podczas rozpoczynania leczenia hormonami tarczycy, tzn. Zaleca się rozpoczęcie terapii od małej dawki (na przykład 12,5 μg / dobę), która powinna zwiększać powoli przez długi okres (na przykład stopniowy wzrost o 12,5 μg / dzień co dwa tygodnie) z częstym monitorowaniem poziomu hormonów tarczycy. Zawsze należy rozważyć dawkę niższą niż dawka optymalna, zapewniającą pełną terapię zastępczą, dlatego nie prowadzącą do całkowitej korekty poziomu TSH.

Doświadczenie pokazuje, że niskie dawki są wystarczające dla pacjentów z małą masą ciała i dla pacjentów z dużym wolem guzkowym..

25–50
100–200

12,5–50
100-150 mcg / m 2 powierzchni ciała

WskazaniaRekomendowana dawka
mcg lewotyroksyny sodowej / dzień
Leczenie wola w eutyreozie75–200
Zapobieganie nawrotom wola w eutyreozie po wyrzuceniu wola w eutyreozie75–200
Leczenie substytucyjne niedoczynności tarczycy u dorosłych:
- dawka początkowa;
- dawka podtrzymująca.
Leczenie substytucyjne niedoczynności tarczycy u dzieci:
- dawka początkowa;
- dawka podtrzymująca.
W ramach połączonego leczenia nadczynności tarczycy z czynnością tarczycy50–100
Terapia tłumiąca raka tarczycy150–300
Jako narzędzie diagnostyczne do testu supresji tarczycy4 tygodnie przed testem3 tygodnie przed testem2 tygodnie przed testem1 tydzień przed testem
Eutirox 200 mcg1 karta / dzień1 karta / dzień
Eutirox 100 mcg2 tabletki dziennie2 tabletki dziennie
Eutirox 150 mcg1/2 karty / dzień1/2 karty / dzień1 karta / dzień1 karta / dzień

Dzienna dawka może być przyjmowana w jednym kroku..

Przyjmowanie pokarmu:

  • jako pojedyncza dzienna dawka rano na czczo, pół godziny przed śniadaniem, najlepiej z niewielką ilością płynu (na przykład pół szklanki wody).

Dzieci otrzymują całą dawkę natychmiast, co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem dziennie. Tabletki należy rozcieńczyć niewielką ilością wody, a otrzymaną zawiesinę, którą należy przygotować tuż przed podaniem, należy spłukać niewielką ilością wody.

Czas trwania leczenia z reguły trwa przez całe życie w przypadku wymiany w przypadku niedoczynności tarczycy i po stumektomii lub tyroidektomii oraz w celu zapobiegania nawrotowi po usunięciu wole eutyreozy. Wskazane jest jednoczesne leczenie nadczynności tarczycy po osiągnięciu stanu eutyreozy przez okres, w którym przepisywany jest lek przeciwtarczycowy..

W przypadku wola w eutyreozie czas leczenia wynosi od 6 miesięcy do 2 lat, w razie potrzeby. Jeśli w tym czasie leczenie nie jest wystarczające, należy rozważyć operację lub radioaktywne leczenie jodem..

Jeśli pominięto jedną tabletkę, nie zwiększać dawki kolejnej pigułki..

Skutki uboczne

Jeśli indywidualna granica tolerancji lewotyroksyny sodu zostanie przekroczona lub po przedawkowaniu, mogą wystąpić następujące objawy kliniczne charakterystyczne dla nadczynności tarczycy, szczególnie jeśli dawka zbyt szybko wzrasta na początku leczenia:

  • zaburzenia rytmu serca (np. migotanie przedsionków i skurcze dodatkowe), tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, bóle głowy, osłabienie i skurcze mięśni, uderzenia gorąca, gorączka, wymioty, miesiączka, guz rzekomy mózgu, drżenie, niepokój, bezsenność, pocenie się, utrata masy ciała, biegunka.

Możliwe są reakcje alergiczne ze skóry i układu oddechowego. W takich przypadkach dzienną dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie na kilka dni. Leczenie można wznowić po ustąpieniu działań niepożądanych.

Zgłoszone przypadki obrzęku naczynioruchowego.

W przypadku jakichkolwiek działań niepożądanych, a także reakcji niewymienionych w instrukcji, należy skonsultować się z lekarzem.

Przeciwwskazania

  • zwiększona indywidualna wrażliwość na lek;
  • nieleczona tyreotoksykoza;
  • nieleczona niewydolność przysadki;
  • nieleczona niewydolność nadnerczy;
  • stosować w czasie ciąży w połączeniu z lekami przeciwtarczycowymi.

Nie należy rozpoczynać leczenia lekiem w obecności ostrego zawału mięśnia sercowego, ostrego zapalenia mięśnia sercowego, ostrego zapalenia trzustki.

Lek zawiera laktozę, dlatego nie zaleca się jego stosowania u pacjentów z rzadkimi chorobami dziedzicznymi związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ostrożnie lek należy przepisać na choroby układu sercowo-naczyniowego:

  • IHD (miażdżyca, dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie), nadciśnienie tętnicze, zaburzenia rytmu;
  • z cukrzycą, ciężką, długotrwałą niedoczynnością tarczycy, zespołem złego wchłaniania (może być konieczne dostosowanie dawki).

Ciąża i laktacja

Podczas ciąży i karmienia piersią należy kontynuować leczenie lekiem przepisanym na niedoczynność tarczycy. Podczas ciąży może być konieczne zwiększenie dawki leku ze względu na wzrost zawartości globuliny wiążącej tyroksynę. Podczas karmienia piersią lek należy przyjmować wyłącznie w zalecanych dawkach, pod nadzorem lekarza. Podczas przyjmowania zalecanych dawek terapeutycznych stężenie hormonu tarczycy wydzielanego z mlekiem matki podczas laktacji jest niewystarczające, aby spowodować nadczynność tarczycy i zahamowanie wydzielania TSH u dziecka. Brak danych dotyczących występowania działania teratogennego i toksycznego dla płodu podczas przyjmowania leku w zalecanych dawkach terapeutycznych. Nadmiernie wysokie dawki leku w czasie ciąży mogą niekorzystnie wpływać na rozwój płodu i pourodzeniowy..

Stosowanie leku podczas ciąży w połączeniu z lekami przeciwtarczycowymi jest przeciwwskazane, ponieważ przyjmowanie lewotyroksyny sodowej może wymagać zwiększenia dawek leków przeciwtarczycowych. Ponieważ leki przeciwtarczycowe, w przeciwieństwie do lewotyroksyny sodowej, mogą przenikać przez łożysko, płód może rozwinąć niedoczynność tarczycy.

Testy diagnostyczne supresji tarczycy nie powinny być wykonywane podczas ciąży, ponieważ stosowanie substancji radioaktywnych u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane.

Specjalne instrukcje

Przed rozpoczęciem terapii zastępczej hormonem tarczycy lub przed wykonaniem testu supresji tarczycy należy wykluczyć lub leczyć następujące choroby lub stany patologiczne:

  • ostra niewydolność wieńcowa, dusznica bolesna, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niewydolność przysadki lub niewydolność kory nadnerczy. Ponadto przed rozpoczęciem terapii hormonem tarczycy należy wykluczyć lub leczyć autonomię czynnościową tarczycy.

Konieczne jest wykluczenie możliwości wystąpienia nawet niewielkiej nadczynności tarczycy indukowanej lekami u pacjentów z niewydolnością wieńcową, niewydolnością serca lub tachyarytmią. Dlatego w tych przypadkach konieczne jest regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy..

Przed terapią zastępczą hormonem tarczycy konieczne jest ustalenie etiologii wtórnej niedoczynności tarczycy. W razie potrzeby rozpocznij terapię zastępczą, aby zrekompensować niewydolność nadnerczy.

Jeśli podejrzewasz rozwój autonomii czynnościowej tarczycy przed rozpoczęciem leczenia, zaleca się wykonanie testu TRG lub supresyjnej scyntygrafii.

Podczas leczenia niedoczynności tarczycy lewotyroksyną u kobiet po menopauzie, które mają zwiększone ryzyko rozwoju osteoporozy, aby uniknąć bardzo wysokich poziomów lewotyroksyny we krwi, należy ściśle monitorować czynność tarczycy. Stosowanie lewotyroksyny sodowej nie jest zalecane w przypadku zaburzeń metabolicznych, którym towarzyszy nadczynność tarczycy. Wyjątkiem jest jednoczesne stosowanie w leczeniu nadczynności tarczycy lekami przeciwtarczycowymi..

Od momentu rozpoczęcia leczenia lewotyroksyną sodową, w przypadku przejścia z jednego leku na inny, zaleca się dostosowanie dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta na leczenie i wyników badań laboratoryjnych.

Hormony tarczycy nie nadają się do odchudzania. Dawki fizjologiczne nie powodują utraty masy ciała u pacjentów z eutyreozą. Dawki znacznie przekraczające fizjologiczne mogą prowadzić do rozwoju poważnych, a nawet zagrażających życiu działań niepożądanych.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów. Ponieważ jednak lewotyroksyna sodowa jest identyczna z naturalnym hormonem tarczycy, nie oczekuje się żadnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i mechanizmów.

Przedawkować

Wzrost TK jest wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania, wyraźniej niż wzrost T4 lub fT4.

Po przedawkowaniu leku obserwuje się znaczny wzrost tempa metabolizmu. Objawy kliniczne nadczynności tarczycy mogą wystąpić w przypadku przedawkowania, przekroczenia indywidualnego progu tolerancji lewotyroksyny sodowej lub zbyt szybkiego wzrostu dawki leku od momentu rozpoczęcia leczenia. Objawy charakterystyczne dla nadczynności tarczycy:

  • zaburzenia rytmu serca, tachykardia, kołatanie serca, dusznica bolesna, ból głowy, osłabienie mięśni i drganie mięśni, przekrwienie (szczególnie twarzy), gorączka, wymioty, nieregularne miesiączki, łagodne nadciśnienie śródczaszkowe, drżenie, lęk, bezsenność, nadmierne pocenie się, utrata masy ciała, di.

W zależności od nasilenia objawów lekarz może zalecić zmniejszenie dziennej dawki leku, przerwę w leczeniu na kilka dni, wyznaczenie beta-blokerów. Podczas przyjmowania bardzo dużych dawek można przepisać plazmaferezę. Po ustąpieniu działań niepożądanych należy ostrożnie rozpocząć leczenie od mniejszej dawki. Zgłaszano przypadki nagłego zatrzymania akcji serca u pacjentów, którzy przyjmowali zbyt duże dawki lewotyroksyny sodowej od wielu lat. U predysponowanych pacjentów odnotowano pojedyncze przypadki napadów, gdy indywidualny próg tolerancji został przekroczony.

Interakcje pomiędzy lekami

Stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z lewotyroksyną sodową może prowadzić do zwiększonego działania leków przeciwdepresyjnych.

Lewotyroksyna sodowa zmniejsza działanie glikozydów nasercowych.

Przy jednoczesnym stosowaniu kolestyraminy i kolestypolu (żywice jonowymienne), a także wodorotlenku glinu, zmniejszają stężenie lewotyroksyny sodu w osoczu z powodu zahamowania jej wchłaniania w jelicie. W związku z tym lewotyroksynę sodową należy stosować 4-5 godzin przed przyjęciem tych leków.

Przy jednoczesnym stosowaniu ze sterydami anabolicznymi możliwa jest asparaginaza, tamoksyfen, interakcje farmakokinetyczne na poziomie wiązania z białkami osocza.

Inhibitory proteazy (np. Rytonawir, indynawir, lopinawir) mogą wpływać na skuteczność lewotyroksyny sodowej. Zalecane jest dokładne monitorowanie stężeń hormonów tarczycy. W razie potrzeby należy dostosować dawkę lewotyroksyny sodowej. Fenytoina może wpływać na skuteczność lewotyroksyny sodu z powodu wypierania lewotyroksyny sodu z białka osocza, co może prowadzić do wzrostu stężenia wolnego T4 i TK. Z drugiej strony fenytoina zwiększa tempo metabolizmu lewotyroksyny sodowej w wątrobie. Zalecane jest dokładne monitorowanie stężeń hormonów tarczycy..

Lewotyroksyna sodowa może pomóc zmniejszyć skuteczność leków hipoglikemicznych. Dlatego konieczne jest częste monitorowanie stężenia glukozy we krwi od momentu rozpoczęcia terapii zastępczej hormonem tarczycy. W razie potrzeby należy dostosować dawkę leku hipoglikemicznego..

Lewotyroksyna sodowa może nasilać działanie antykoagulantów (pochodnych kumaryny) poprzez wypieranie ich z białek osocza, co może zwiększać ryzyko krwawienia, na przykład krwotoku w ośrodkowym układzie nerwowym lub krwawienia z przewodu pokarmowego, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia zarówno na początku, jak i na początku terapii skojarzonej ze wskazanymi lekami. W razie potrzeby należy dostosować dawkę antykoagulantu..

Wysokie dawki salicylanów, dikumarolu, furosemidu (250 mg), klofibratu i innych leków mogą wyprzeć lewotyroksynę sodową z białka osocza, co prowadzi do wzrostu stężenia wolnej frakcji T4.

Sewelamer może zmniejszać wchłanianie lewotyroksyny sodowej. Inhibitory kinazy tyrozynowej (np. Imatynib, sunitynib) mogą zmniejszać skuteczność lewotyroksyny sodowej. Dlatego na początku lub na końcu terapii skojarzonej z tymi lekami zaleca się monitorowanie zmian czynności tarczycy u pacjentów. W razie potrzeby dostosuj dawkę lewotyroksyny sodowej.

Leki zawierające glin (leki zobojętniające kwas, sukralfat), leki zawierające żelazo, węglan wapnia opisano w literaturze jako potencjalnie zmniejszające skuteczność lewotyroksyny sodu. Dlatego zaleca się przyjmowanie lewotyroksyny sodowej co najmniej 2 godziny przed użyciem takich leków.

Somatropina przy jednoczesnym stosowaniu z lewotyroksyną sodową może przyspieszyć zamykanie stref wzrostu nasady.

Amiodaron, propylotiouracyl, glukokortykosteroidy, beta-sympatykolityki i środki kontrastowe zawierające jod, hamują obwodową konwersję T4 do TK. Ze względu na wysoką zawartość jodu stosowanie amiodaronu może towarzyszyć zarówno rozwojowi nadczynności tarczycy, jak i niedoczynności tarczycy. Szczególną uwagę należy zwrócić na wola guzkowe z możliwym rozwojem nierozpoznanej autonomii funkcjonalnej..

Sertralina, chlorochina / proguanil zmniejszają skuteczność lewotyroksyny sodowej i zwiększają stężenie TSH w surowicy.

Leki, które promują indukcję enzymów wątrobowych (np. Barbiturany, karbamazepina) mogą promować klirens wątrobowy lewotyroksyny sodu.

U kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny lub u kobiet po menopauzie otrzymujących hormonalną terapię zastępczą zapotrzebowanie na lewotyroksynę sodową może wzrosnąć.

Stosowanie żywności zawierającej może pomóc zmniejszyć wchłanianie lewotyroksyny sodu w jelitach. Dlatego może być konieczne dostosowanie dawki, zwłaszcza na początku lub po zaprzestaniu stosowania produktów zawierających soję.

Euthyrox

- leki wymienne wchodzące w skład jednej grupy gospodarstw.

  • Bagothyrox - tabletki
  • Lewotyroksyna sodowa - substancja w proszku 0,1 kg; 0,2 kg; 0,3 kg; 0,5 kg; 1 kg

- są to leki należące do tej samej grupy farmaceutycznej, które zawierają różne substancje czynne (INN), różnią się nazwą, ale są stosowane w leczeniu tych samych chorób.

  • Novothiral - tabletki

Wskazania do stosowania leku Eutiroks

jako terapia zastępcza i zapobieganie nawrotowi wola po resekcji tarczycy;

rak tarczycy (po leczeniu chirurgicznym);

rozlany toksyczny wola po osiągnięciu stanu eutyreozy na tle terapii tyreostatycznej (w postaci kombinacji lub monoterapii);

jako narzędzie diagnostyczne do testu supresji tarczycy.

Formularz uwalniania leku Eutirox

Tabletki 100 mcg; blister 25, karton 2;

Tabletki 100 mcg; blister 25, opakowanie tektury 4;

50 mcg tabletek; blister 25, karton 2;

50 mcg tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

75 mcg tabletek; blister 25, karton 2;

75 mcg tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

125 mcg tabletek; blister 25, karton 2;

125 mcg tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

tabletki 150 mcg; blister 25, karton 2;

tabletki 150 mcg; blister 25, opakowanie tektury 4;

25 mcg tabletek; blister 25, karton 2;

25 mcg tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

88 mcg tabletek; blister 25, karton 2;

88 mcg tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

112 mikrogramów tabletek; blister 25, karton 2;

112 mikrogramów tabletek; blister 25, opakowanie tektury 4;

tabletki 137 mcg; blister 25, karton 2;

tabletki 137 mcg; blister 25, opakowanie tektury 4;

Skład i forma wydania
Tablety 1 tabletka.
lewotyroksyna sodowa 25 mcg, 50 mcg, 75 mcg, 100 mcg, 125 mcg, 150 mcg
substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; skrobia kukurydziana; żelatyna; kroskarmeloza sodowa; stearynian magnezu
w blistrze 25 szt.; w opakowaniu kartonowym 2 lub 4 blistry.

Farmakodynamika leku Eutiroks

Syntetyczny lewoskrętny izomer tyroksyny. Po częściowej konwersji do trijodotyroniny (w wątrobie i nerkach) i przejściu do komórek ciała, wpływa na rozwój i wzrost tkanek, metabolizm. W małych dawkach ma działanie anaboliczne na metabolizm białek i tłuszczów, w średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie na tkankę w tlenie, stymuluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, aw dużych dawkach hamuje produkcję tyreotropiny - uwalnianie hormonu podwzgórza i hormonu stymulującego tarczycę przysadki mózgowej.

Efekt terapeutyczny rozwija się po 7-12 dniach i utrzymuje się przez ten sam czas po odstawieniu leku. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy objawia się po 3-5 dniach. Wole rozlane zmniejsza się lub znika w ciągu 3–6 miesięcy.

Farmakokinetyka leku Eutiroks

Po podaniu doustnym wchłania się w górnej części jelita cienkiego (do 80% przyjętej dawki). Jedzenie zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny. Cmax jest osiągane około 5-6 godzin po podaniu. Po wchłonięciu ponad 99% leku wiąże się z białkami surowicy (globulina wiążąca tyroksynę, prealbumina wiążąca tyroksynę i albumina). W różnych tkankach około 80% lewotyroksyny jest monodiodinowane z wytworzeniem trijodotyroniny (T3) i produktów nieaktywnych. Hormony tarczycy są metabolizowane głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Niewielka ilość leku jest poddawana deaminacji i dekarboksylacji, a także sprzęganiu z kwasami siarkowymi i glukuronowymi (w wątrobie). Metabolity są wydalane przez nerki i jelita.

T1 / 2 - 6-7 dni, z tyreotoksykozą - 3-4 dni, z niedoczynnością tarczycy - 9-10 dni.

Stosowanie leku Eutirox podczas ciąży

W czasie ciąży i karmienia piersią kontynuuje się terapię produktem Eutirox®. W czasie ciąży konieczne jest zwiększenie dawki leku ze względu na wzrost poziomu globuliny wiążącej tyroksynę.

Stosowanie w czasie ciąży jest przeciwwskazane w skojarzeniu z lekami tyreostatycznymi (ponieważ przyjmowanie lewotyroksyny może wymagać zwiększenia dawek tyreostatyków). Ponieważ tyreostatyki, w przeciwieństwie do lewotyroksyny, mogą przenikać przez łożysko, płód może rozwinąć niedoczynność tarczycy.

Podczas karmienia piersią należy zachować ostrożność, ściśle w zalecanych dawkach, pod nadzorem lekarza. Ilość hormonu tarczycy wydzielanego z mlekiem matki podczas karmienia piersią (nawet podczas leczenia dużymi dawkami leku) nie jest wystarczająca, aby spowodować jakiekolwiek zaburzenia u dziecka.

Przeciwwskazania do stosowania leku Eutiroks

zwiększona indywidualna wrażliwość na lek;

nieleczona niewydolność przysadki;

nieleczona niewydolność nadnerczy.

Nie należy rozpoczynać leczenia lekiem w obecności ostrego zawału mięśnia sercowego, ostrego zapalenia mięśnia sercowego i ostrego zapalenia trzustki.

IHD (miażdżyca, dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego w wywiadzie);

ciężka, uporczywa niedoczynność tarczycy;

zespół złego wchłaniania (może być konieczne dostosowanie dawki).

Skutki uboczne leku Eutiroks

Przy prawidłowym stosowaniu leku nie obserwuje się skutków ubocznych Eutiroks®. Przy zwiększonej wrażliwości na lek mogą wystąpić reakcje alergiczne.

Rozwój działań niepożądanych może być związany z przedawkowaniem leku (patrz punkt „Przedawkowanie”).

Dawkowanie i podawanie leku Eutiroks

Przedawkowanie leku Eutirox

Objawy: (charakterystyczne dla tyreotoksykozy) - kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca, ból serca, lęk, drżenie, zaburzenia snu, zwiększone pocenie się, zmniejszenie apetytu, biegunka, utrata masy ciała.

Leczenie: zmniejszenie dawki dobowej, przerwa w leczeniu na kilka dni, wyznaczenie beta-blokerów.

Po ustąpieniu działań niepożądanych leczenie należy rozpocząć ostrożnie, stosując mniejszą dawkę.

Interakcje leku Eutirox z innymi lekami

Lewotyroksyna nasila działanie pośrednich antykoagulantów, które mogą wymagać zmniejszenia ich dawki.

Stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z lewotyroksyną może prowadzić do zwiększonego działania leków przeciwdepresyjnych.

Hormony tarczycy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki hipoglikemiczne. Częstsze monitorowanie poziomu glukozy we krwi jest zalecane w okresach leczenia lewotyroksyną, a także podczas zmiany schematu dawkowania.

Lewotyroksyna zmniejsza działanie glikozydów nasercowych.

Przy jednoczesnym stosowaniu kolestyraminy, kolestypolu i wodorotlenku glinu zmniejszają stężenie lewotyroksyny w osoczu z powodu hamowania jej wchłaniania w jelicie. W związku z tym lewotyroksynę należy stosować 4-5 godzin przed przyjęciem tych leków.

Przy jednoczesnym stosowaniu ze sterydami anabolicznymi możliwa jest asparaginaza, tamoksyfen, interakcje farmakokinetyczne na poziomie wiązania z białkami.

Przy równoczesnym stosowaniu fenytoiny, dikumarolu, salicylanów, klofibratu, furosemidu w dużych dawkach wzrasta zawartość lewotyroksyny niezwiązanej z białkami osocza.

Przyjmowanie leków zawierających estrogeny zwiększa zawartość globuliny wiążącej tyroksynę, co może zwiększać zapotrzebowanie na lewotyroksynę u niektórych pacjentów.

Hormon wzrostu przy równoczesnym stosowaniu z lewotyroksyną może przyspieszać zamykanie stref wzrostu nasady.

Przyjmowanie fenobarbitalu, karbamazepiny i ryfampicyny może zwiększać klirens lewotyroksyny i wymagać zwiększenia dawki.

Specjalne instrukcje dotyczące przyjmowania leku Eutiroks

W przypadku niedoczynności tarczycy z powodu uszkodzenia przysadki konieczne jest sprawdzenie, czy pacjent ma jednocześnie niewydolność kory nadnerczy. W takim przypadku należy rozpocząć terapię zastępczą GCS przed rozpoczęciem leczenia niedoczynności tarczycy hormonami tarczycy, aby uniknąć rozwoju ostrej niewydolności nadnerczy.

Lek nie wpływa na czynności zawodowe związane z prowadzeniem pojazdów i obsługiwaniem maszyn.

Warunki przechowywania leku Eutiroks

Data ważności leku Eutiroks

Eutirox należy do klasyfikacji ATX:

H Hormony do stosowania ogólnego (z wyłączeniem hormonów płciowych)

H03 Leki stosowane w leczeniu chorób tarczycy

H03A Leki na tarczycę