Co oznacza badanie krwi dla CA 125?

8 minut Autor: Lyubov Dobretsova 1060

Wykrywanie nowotworów złośliwych w organizmie odbywa się za pomocą laboratoryjnej mikroskopii krwi i moczu oraz przy użyciu metod badania sprzętu (MRI, CT itp.) W praktyce klinicznej prowadzone są specjalne badania nad zawartością wskaźników procesów nowotworowych - markerów nowotworowych.

Jest to zbiór cząsteczek, których stężenie w płynach biologicznych (krwi lub moczu) wzrasta wraz z rozwojem patologii onkologicznych. Badanie krwi CA 125 to pouczająca metoda diagnostyki laboratoryjnej raka kobiecego układu rozrodczego i zmian patologicznych w innych narządach.

Wartością diagnostyczną markerów nowotworowych jest zdolność do identyfikowania (lub sugerowania) procesów złośliwych i łagodnych w organizmie przed wystąpieniem objawów. Mikroskopia kliniczna identyfikuje 15–20 głównych bardzo wrażliwych wskaźników raka, które są łatwo wykrywalne we krwi lub moczu dzięki specjalnej analizie..

Krótka informacja o markerze guza

Antygen związany z nowotworem CA 125, w przeciwnym razie antygen rakowy (antygen rakowy) jest dwuskładnikowym białkiem glikoproteinowym składającym się z małych elementów cząsteczek białka (peptydów) i hetero-oligosacharydów (heterogennych reszt monosacharydowych). Znajduje się w komórkach endometrium (wewnętrzna powierzchnia macicy), międzybłonka wyściełające błony surowicze.

Obecność onkomarkera we krwi jest dozwolona w minimalnej ilości u kobiet w fazie pęcherzykowej cyklu miesiączkowego i w pierwszym trymestrze okresu okołoporodowego. Wysokie stężenie substancji jest klinicznym objawem postępu procesów nowotworowych. To z powodu rozwoju raka wzrasta produkcja glikoprotein i bariery organiczne się rozpadają..

Tak więc poziom antygenu nowotworowego we krwi wzrasta. Głównym celem laboratoryjnego badania krwi na obecność antygenu nowotworowego jest terminowe rozpoznanie raka żeńskich narządów płciowych (jajników, szyjki macicy i trzonu macicy, jajowodów), a także guzów piersi, odbytnicy.

YHLA w sprawie CA 125

Krew na CA 125 bada się metodą IHLA (analiza immunochemiluminescencyjna) w oparciu o badanie odpowiedzi immunologicznej antygen-przeciwciało. Analizowany biofluid jest surowicą krwi pacjenta izolowaną w warunkach laboratoryjnych. Technika mikroskopii immunochemiluminescencyjnej jest podobna do enzymatycznego testu immunosorbcyjnego (ELISA), ale ma wyższą wrażliwość na wydzielane środki i nie wymaga długich nakładów czasowych.

IHLA nie wykrywa określonej choroby, ale wskazuje na obecność:

  • onkopatologia;
  • dziedziczne choroby układu odpornościowego;
  • bezpłodność
  • choroby autoimmunologiczne;
  • łagodne nowotwory;
  • patologie hematologiczne (choroby krwi);
  • procesy zakaźne i różnorodne czynniki chorobotwórcze;
  • dysfunkcja tarczycy;
  • reakcje alergiczne i specyficzny alergen;
  • niestabilny poziom hCG (ludzka gonadotropina kosmówkowa) i AFP (alfa-fetoproteina) podczas ciąży;
  • problemy urologiczne.

W zależności od wskazań do badania kompleks immunologiczny jest określany we krwi moczu, ekskrementach pacjenta. Antygen raka CA 125 jest wskaźnikiem glikoproteinowym, do którego dodaje się przeciwciała zawierające surowicę krwi. Kiedy antygen wchodzi w interakcję z cząsteczkami przeciwciał, tworzy się kompleks immunologiczny.

Specjalna substancja posiadająca właściwość zimnej luminescencji (luminescencji) „zasiada” w utworzonych kompleksach. Ocenę natężenia luminescencji i zliczania otrzymanych cząstek przeprowadza się na urządzeniu laboratoryjnym. Poziom SA zależy od jasności i liczby utworzonych kompleksów immunologicznych. Jeśli początkowo kompleks nie zostanie utworzony, oznacza to wynik ujemny.

Wskazania do badania krwi

Krew IHLA na markerze nowotworu CA 125 jest przepisywana do wczesnego diagnozowania nowotworów złośliwych (w szczególności raka jajnika i endometrium u kobiet), jako kontrola leczenia wcześniej zidentyfikowanych onkopatologii (obecność przerzutów i stopień ich rozprzestrzeniania się), w celu zapobiegania (z nieudaną dziedziczną lub potencjalną onkologią) zagrożenie związane z niekorzystnymi warunkami pracy).

Objawy i objawy kliniczne, w których konieczne jest przeprowadzenie badania krwi u kobiet pod kątem markera nowotworowego CA 125:

  • wcześniej zdiagnozowane torbiele jajników, endometrioza (przerost wewnętrznej warstwy ściany macicy), STI (infekcje przenoszone drogą płciową);
  • przewlekły NOMC (naruszenie cyklu jajnikowo-menstruacyjnego);
  • ból w intymności;
  • krew lub plamienie w fazie owulacyjnej cyklu miesiączkowego;
  • ból w dolnej części brzucha na tle niezadowalających wyników ogólnego klinicznego badania krwi, wskazujący na obecność procesu zapalnego (zwiększenie liczby białych krwinek, wysokie ESR).

Inne alarmy obejmują kombinację objawów:

  • CFS (zespół przewlekłego zmęczenia);
  • naruszenie termoregulacji (niestabilna temperatura ciała);
  • intensywny gaz i zaparcia (zaparcia);
  • fałszywa potrzeba opróżnienia pęcherza;
  • utrata apetytu i utrata masy ciała (bez zmiany diety);
  • disania (zaburzenie snu).

W okresie przedmenopauzalnym i podczas menopauzy zaleca się analizę jako procedurę zapobiegawczą. Konieczne jest oddanie krwi do markera nowotworowego, nawet przy braku wyraźnych zmian w samopoczuciu i dziedzicznej predyspozycji. Skierowanie na badanie krwi CA można uzyskać od lekarza lub zbadać niezależnie w płatnej klinice.

W ramach profesjonalnego badania i planowanego badania lekarskiego pod kątem predyspozycji nie przeprowadza się testów na obecność markerów nowotworowych. Ponadto nie należy mylić testu krwi na CA 125 i testu na Ca, który określa poziom wapnia we krwi. Nie ma on nic wspólnego z diagnozą raka narządów płciowych.

Przygotowanie do badania markera nowotworowego

Rano pobiera się krew z markera guza z żyły. Aby uzyskać obiektywne wyniki, pacjent powinien spełnić szereg warunków wstępnego przygotowania do badania: przestrzegać diety na czczo przez co najmniej 8 godzin, eliminować tłuste pokarmy z diety przez 2-3 dni i ograniczyć spożycie białka (takie produkty niekorzystnie wpływają na krzepnięcie krwi).

Konieczne jest wykluczenie napojów zawierających alkohol trzy dni przed zabiegiem i nikotyny (pół godziny), odmowa przyjmowania leków (należy to najpierw omówić z lekarzem). Pacjentom zaleca się oddanie krwi w 7–10 dniu fazy pęcherzykowej cyklu miesiączkowego, to znaczy po zakończeniu wypływu krwi.

Wskazane jest powstrzymanie się od intymności na 4-5 dni przed zabiegiem. Nie należy łączyć jednodniowej analizy markera nowotworowego i ginekologicznych badań instrumentalnych (kolposkopia, pobieranie wymazów z szyjki macicy lub kanału szyjki macicy, ultrasonografia przezpochwowa).

Normalne wartości i odchylenia

Odszyfrowanie badania krwi przeprowadza się przez porównanie wyników z normami przyjętymi w mikroskopie laboratoryjnym. Jednostki miary to jednostki na mililitr (U / ml). Wartość referencyjna markera nowotworowego dla kobiet w wieku rozrodczym wynosi 15 U / ml. Norma Ca 125 w pierwszym trymestrze okołoporodowym, podczas menstruacji i menopauzy wynosi 35 U / ml.

Dla mężczyzn przyjęty wskaźnik standardowy wynosi 10 jednostek / ml. Jeśli pacjent przeszedł histerektomię (operację usunięcia macicy) lub wycięcie jajników (resekcję jajników), wskaźnik nie może być wyższy niż 5 jednostek / ml. Nie dotyczy to nieprawidłowych wyników. Wynik badania w zakresie od 30 do 40 U / ml jest wartością graniczną (pod warunkiem, że kobieta nie ma ciąży i miesiączki).

Aby potwierdzić lub odrzucić możliwe zmiany patologiczne, konieczne jest dodatkowe badanie. Poziom CA 125 w zakresie 40–60 U / ml jest powodem podejrzenia obecności torbieli jajnika lub przemieszczenia hormonalnego. Wartości antygenu nowotworowego przekraczające sto jednostek na mililitr (100 U / ml) stanowią podstawę do domniemanej diagnozy łagodnych lub złośliwych nowotworów.

Poważnym zagrożeniem jest glikoproteina przekraczająca 1000 U / ml. W takiej sytuacji lekarz ma prawo sugerować nie tylko raka jajnika, ale także współistniejącą patologię brzucha - wodobrzusze (opuchlizna). Niezadowalające wyniki badania, czyli wysokie wartości markerów nowotworowych, wymagają dodatkowej diagnostyki. Procedury sprzętowe obejmują: przezpochwowe badanie ultrasonograficzne, rezonans magnetyczny (MRI).

Pomocnicze testy laboratoryjne obejmują:

  • biochemia krwi;
  • analiza markera nowotworowego HE-4 (glikoproteina w surowicy);
  • badanie histologiczne rozmazów i skrawków;
  • biopsja (pobranie fragmentu tkanki z miejsca rzekomo dotkniętego rakiem).

Ostatnie badanie wykazuje 100% wynik obecności raka i determinuje jego charakter (złośliwy lub łagodny). W razie potrzeby oceń stopień zaawansowania procesu patologicznego, zalecana jest diagnostyczna laparoskopia (chirurgia małoinwazyjna).

Przy zdiagnozowanych patologiach onkologicznych jajników i macicy sprawdzany jest poziom markera nowotworowego w celu monitorowania dynamiki terapii. W tym przypadku wysoki wynik wskazuje na postęp choroby, możliwe przerzuty do sąsiednich narządów układu moczowo-płciowego kobiety.

Możliwe choroby

Wysoki poziom markera nowotworowego przede wszystkim wskazuje na rozwój procesów złośliwych w jajnikach i macicy. CA 125 wzrasta we krwi kobiety około sześć miesięcy przed rozpoznaniem raka za pomocą ultradźwięków. Antygen nie dotyczy ściśle określonych markerów, dlatego przekroczenie normy często wskazuje na onkologię klatki piersiowej i płuc, żołądka, trzustki, odbytnicy, wątroby.

Przyczyną zwiększonego markera nowotworowego mogą być także inne patologie:

  • endometrioza i przerost endometrium;
  • łagodny guz na jajnikach (torbiel);
  • marskość wątroby i nawracająca faza przewlekłego zapalenia wątroby;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki (zapalenie trzustki);
  • zapalenie błony opłucnej płuc z wysiękiem (zapalenie opłucnej);
  • zapalenie szyjki macicy (zapalenie szyjki macicy), jajowody (zapalenie jajowodów), przydatki (zapalenie przydatków).

Marker nowotworowy może wystąpić z nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze) lub w jamie opłucnej (opłucna). Te patologie nie są z natury niezależne. Są to towarzyszące powikłania chorób układu pokarmowego i układu oddechowego..

Podsumowanie

Badanie krwi markera nowotworowego CA 125 to pouczająca i dostępna metoda wczesnego diagnozowania patologii nowotworowych kobiecego układu rozrodczego. Badanie biofluidów odbywa się metodą IHLA (analiza immunochemiluminescencyjna), w oparciu o reakcję zależności korelacji antygenu (markera nowotworowego) i przeciwciał wytwarzanych przez organizm.

Normatywny wskaźnik dla kobiet w wieku rozrodczym wynosi 10-15 U / ml, dla mężczyzn - nie więcej niż 10 U / ml. W pierwszym trymestrze okresu okołoporodowego, w okresie menopauzy oraz w pierwszych siedmiu dniach fazy pęcherzykowej cyklu miesiączkowego podwyższone wartości CA 125 (do 35 U / ml) nie są patologią.

Dziesięciokrotny wzrost markera nowotworowego wskazuje na rozwój procesów onkologicznych. Aby potwierdzić wstępną diagnozę, konieczne jest przeprowadzenie rozszerzonego badania, w tym ultradźwięków, MRI, biopsji. Prawidłowo oceń wyniki uzyskane po wszystkich procedurach diagnostycznych może tylko wykwalifikowany specjalista medyczny.

Mikroskopia laboratoryjna dla markera nowotworowego jest zalecana, jeśli w przeszłości występowały torbiele jajników, endometrioza, a także jako środek zapobiegawczy dla kobiet w wieku menopauzalnym. Głównym celem badania krwi dla CA 125 jest wczesne rozpoznanie raka. Dzięki terminowemu wykryciu onkopatologii szanse na wyzdrowienie zwiększają się kilkakrotnie. Badania przepisanego przez lekarza nie można zignorować.

CA-125

Co to jest CA-125??

CA-125 (Cancer Antigen 125) to specjalna substancja biologiczna (kompleks białkowo-węglowodanowy, glikoproteina), która jest wytwarzana przez komórki wyściełające jamę brzuszną, powierzchnię między powierzchnią płuc i żeber (jamy opłucnej), a także komórki niektórych innych narządów. CA-125 jest stosowany w nowoczesnej praktyce klinicznej jako marker nowotworowy (marker nowotworowy). Jego wzrost najczęściej obserwuje się u pacjentów z guzami jajników, jajowodów lub otrzewnej. Oznaczanie stężenia CA-125 we krwi weszło do praktyki klinicznej w latach 80. XX wieku, kiedy naukowcy odkryli, że zmiana jego stężenia może odzwierciedlać przebieg choroby u pacjentów ze złośliwymi nowotworami jajników. Do analizy wykorzystuje się krew żylną..

Jak CA-125 dostaje się do krwiobiegu i gdzie się tworzy?

Na tle obecności złośliwego guza jajników następuje aktywne namnażanie komórek rakowych, które to metody wytwarzają CA-125, a ponadto ich obecność powoduje znaczne podrażnienie tkanki wyściełającej jamę brzuszną (otrzewną), co również prowadzi do wzrostu stężenia CA-125. Należy zauważyć, że wzrost stężenia tego markera nowotworowego jest również możliwy w przypadku innych nowotworów złośliwych, na przykład raka płuc, piersi, przewodu pokarmowego.

Zdrowe tkanki mogą również wytwarzać CA-125, więc jego stężenie ≥35 U / ml zostało wybrane jako poziom znaczący diagnostycznie. U 99% zdrowych kobiet stężenie CA-125 we krwi jest niższe niż określona wartość. Wahania stężenia CA-125 w granicach wartości normalnych (0-35 U / ml) nie są oznaką patologii. Wzrost stężenia CA-125 obserwuje się u 85% pacjentów ze zdiagnozowanym rakiem jajnika, podczas gdy mniej niż 1% pacjentów bez guza wykazuje wysoki poziom tego markera. Należy zauważyć, że we wczesnych stadiach raka jajnika stężenie CA-125 nie przekracza normalnych wartości. Oznacza to, że normalne stężenie CA-125 nie wyklucza rozpoznania raka jajnika..

Wszystkie guzy mają różną zdolność do wytwarzania CA-125. Z tego powodu najbardziej użyteczną oceną nie są indywidualne wartości stężenia CA-125, ale dynamika zmian stężenia tego markera nowotworowego podczas leczenia.

Fałszywie pozytywne wyniki oznaczania stężenia CA-125

Ponadto stężenie tego markera we krwi może wzrosnąć w przypadku łagodnych guzów jajnika, a także chorób, którym towarzyszy stan zapalny w jamie opłucnej lub jamy brzusznej. Wynika to z faktu, że normalnie niewielka ilość CA-125 jest wytwarzana przez zdrowe komórki wyściełające te wnęki. Podrażnienie otrzewnej lub opłucnej (błony wyściełające jamy brzuszne i opłucnowe) z powodu obecności stanu zapalnego, operacji, urazu lub narażenia na inne czynniki może prowadzić do wzrostu stężenia CA-125 we krwi. Należy pamiętać, że przy określaniu stężenia CA-125 możliwe wyniki fałszywie dodatnie, co oznacza wysokie stężenie tego markera we krwi przy braku nowotworu złośliwego. Można zaobserwować następujące choroby:

  • Choroby zakaźne i zapalne narządów jamy brzusznej: zapalenie uchyłków, zapalenie otrzewnej, gruźlica, zapalenie trzustki, a także choroby zapalne jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna) i inne infekcje;
  • Choroba wątroby
  • Niedawna operacja narządów jamy brzusznej;
  • Łagodne choroby żeńskich narządów płciowych, w tym mięśniaki macicy, endometrioza, policystyczne jajniki itp., A także podczas ciąży.

Z tego powodu wzrost stężenia CA-125 nie oznacza rozpoznania raka. Tylko lekarz prowadzący powinien interpretować wyniki badania. Rozpoznanie raka jajnika ustala się tylko na podstawie wyników wniosku histologicznego poczynionego podczas badania materiału pooperacyjnego (usunięty jajnik i / lub inne narządy podejrzane o udział w procesie nowotworowym).

Co służy do określania stężenia CA-125?

Obecnie określenie stężenia CA-125 stosuje się w badaniu pacjentów z podejrzeniem raka jajnika, w leczeniu tego nowotworu w celu oceny dynamiki przebiegu choroby i skuteczności terapii, a także po zakończeniu leczenia w celu wykrycia nawrotu choroby:

1. Przewidywanie dalszego przebiegu choroby.

Szereg badań wykazało, że jeśli stężenie CA-125 po leczeniu powróci do normy, może to oznaczać korzystniejsze rokowanie w przebiegu choroby. Należy zauważyć, że jak każda inna statystyka dotyczy to tylko dużych grup pacjentów. Niemożliwe jest przewidzenie przebiegu choroby u konkretnego pacjenta.

2. Identyfikacja nawrotu po leczeniu.

Rak jajnika jest chorobą przewlekłą. Niestety po początkowym leczeniu u wielu pacjentów dochodzi do nawrotów choroby, które mogą wymagać powtarzanej chemioterapii lub leczenia chirurgicznego. Aby zidentyfikować nawroty w procesie monitorowania pacjentów, stężenie CA-125 we krwi jest regularnie określane. Z reguły wzrastające stężenie CA-125, szczególnie w przypadkach, gdy jest to potwierdzone w kilku badaniach przeprowadzanych w odstępach kilku tygodni, oznacza nawrót choroby, co może wymagać dokładniejszego badania i / lub decyzji o rozpoczęciu leczenia.

Należy zauważyć, że w przypadkach, gdy nie ma objawów choroby i jest mało prawdopodobne, że pojawią się one wkrótce, zwiększenie stężenia CA-125 nie wymaga natychmiastowego leczenia, ponieważ wykazano, że wczesne leczenie nie poprawia jego wyników. Decyzję o rozpoczęciu leczenia powinien podjąć lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę życzenia pacjenta. Należy zauważyć, że zwiększenie stężenia CA-125 podczas leczenia nie zawsze oznacza postęp choroby. U pacjentów leczonych z powodu raka jajnika wzrost stężenia CA-125 można zaobserwować z powyższych powodów.

3. Ocena przebiegu choroby podczas leczenia.

CA-125 jest stosowany w połączeniu z badaniami instrumentalnymi (takimi jak ultradźwięki, radiografia lub tomografia komputerowa) w celu oceny skuteczności terapii. Z reguły spadek stężenia CA-125 podczas leczenia jest ściśle związany ze spadkiem liczby komórek nowotworowych i skutecznością terapii. Należy zauważyć, że w niektórych przypadkach możliwe jest krótkotrwałe zwiększenie stężenia CA-125 przy skutecznym leczeniu, na przykład możliwy jest „wzrost” po pierwszym lub drugim cyklu leczenia - zjawisko to obserwuje się u około 30% pacjentów. Decyzje o kontynuowaniu lub zmianie leczenia powinny opierać się na wielu czynnikach, w tym na danych z badań instrumentalnych, samopoczucia pacjenta i powinny być podejmowane przez lekarza prowadzącego.

4. Wczesna diagnoza raka jajnika.

Podobnie jak w przypadku innych nowotworów złośliwych, wczesne rozpoznanie raka jajnika z reguły prowadzi do osiągnięcia najlepszych wyników leczenia. Brak specyficznych objawów komplikuje wczesne rozpoznanie choroby, z tego powodu CA-125 jest czasami używany do tego celu. Jednak niska zawartość informacyjna testu z małymi rozmiarami guzów ogranicza jego wykorzystanie do tego celu.

Obecnie podejmowane są aktywne próby zwiększenia zawartości informacji i możliwości wykorzystania markerów nowotworowych do wczesnego diagnozowania złośliwych guzów jajnika. Najszerzej stosowany test diagnostyczny, zwany ROMA (Risk of Ovarian Malignancy Algorithm, algorytm do oceny ryzyka nowotworów złośliwych). Opiera się na ocenie stosunku stężenia CA-125 i innego markera nowotworowego, którego wzrost obserwuje się również w raku jajnika - HE4 (ludzkie białko najądrza 4). W przypadku wykrycia formacji wolumetrycznej w jajnikach wskaźnik ROMA pozwala nam ocenić prawdopodobieństwo, z jakim wykryty nowotwór może być złośliwy. Wysoka wartość indeksu ROMA jest dobrym powodem do dokładnego zbadania i skierowania do specjalisty ginekologicznego onkologa w celu podjęcia decyzji, czy wykonać operacyjne usunięcie zidentyfikowanego guza.

Określamy markery nowotworowe - badanie krwi na CA

Według statystyk medycznych co szósta osoba mieszkająca w Rosji ma do czynienia z chorobami złośliwymi. Ponadto choroby onkologiczne są znacznie „młodsze”. Coraz bardziej odczuwają je młodzi ludzie i dzieci.

To tłumaczy dużą popularność badań krwi dla markerów nowotworowych. Te badania reprezentują oznaczanie we krwi określonych białek wytwarzających komórki rakowe..

Wskazania do wyznaczenia badań krwi dla markerów nowotworowych

  • uzyskiwanie informacji o obecności lub braku procesu złośliwego wraz z innymi metodami badania;
  • różnicowanie nowotworu złośliwego od łagodnego;
  • ocena skuteczności zastosowanej terapii;
  • kontrola raka po leczeniu w celu wczesnego wykrycia nawrotów.

Krew zdrowej osoby zawiera markery nowotworowe w bardzo małym stężeniu, ponieważ są wytwarzane przez niektóre narządy ludzkie.

Jednocześnie wzrost zawartości markerów nowotworowych we krwi nie zawsze wskazuje na rozwój procesu złośliwego. Ich poziom może nieznacznie wzrosnąć w obecności łagodnych guzów, torbieli, chorób zapalnych lub zakaźnych po przeziębieniach.

Rozważ badania krwi w przypadku markerów nowotworowych, które mają najważniejszą wartość diagnostyczną..

Badanie krwi na CA 125

Rak żeńskich narządów płciowych jest jedną z najczęstszych przyczyn umieralności kobiet. Eksperci twierdzą, że na 1000 kobiet 12 cierpi na tę poważną chorobę. W tym przypadku tylko dwa lub trzy z nich odzyskują. Kobiety w wieku powyżej 40 lat, szczególnie po menopauzie, są szczególnie podatne na tego raka..

Cechą tej poważnej choroby jest jej bezobjawowość we wczesnych stadiach. Dlatego w 70% przypadków przed wykryciem złośliwego procesu udaje mu się wyjść poza małą miednicę kobiety. Główną metodą wczesnej diagnostyki laboratoryjnej raka jajnika jest badanie krwi na CA 125.

Małe stężenie antygenu CA 125 jest stale obecne w błonie śluzowej macicy (endometrium). Ale naturalne bariery uniemożliwiają jej przedostanie się do krwioobiegu.

Podczas miesiączki obserwuje się niewielki wzrost CA 125 we krwi kobiet, szczególnie jeśli kobieta cierpi na endometriozę (przerost endometrium w warstwie mięśniowej macicy).

Norma CA 125 w badaniu krwi wynosi 35 U / ml. Wzrost tego wskaźnika może wskazywać na rozwój następujących chorób:

  • rak jajników, jajowody, endometrium, macica;
  • rak sutka;
  • rak wątroby, żołądka, odbytnicy;
  • rak trzustki;
  • rak płuc;
  • niektóre inne nowotwory złośliwe.

Ponieważ wzrost poziomu tego markera nowotworowego może być objawem wielu chorób onkologicznych, tylko na podstawie tego badania nie postawiono dokładnej diagnozy. Aby to zrobić, przeprowadź dodatkowe badania.

Znacząco wyższy niż norma CA 125 w badaniu krwi jest w przypadkach rozwoju łagodnych nowotworów ginekologicznych, procesów zapalnych w przydatkach.

Niewielki wzrost CA 125 we krwi występuje z takimi patologiami:

  • endometrioza;
  • zapalenie przydatków;
  • torbiel jajnika;
  • choroby przenoszone drogą płciową;
  • marskość wątroby, przewlekłe zapalenie wątroby;
  • zapalenie opłucnej;
  • zapalenie otrzewnej;
  • przewlekłe zapalenie trzustki;
  • choroby autoimmunologiczne.

Nieznaczny wzrost wartości markera CA 125 obserwuje się w pierwszym trymestrze ciąży.

Badanie krwi dla markera CA 15-3

Najczęstszą postacią raka u kobiet jest rak piersi. Ponadto rak piersi zajmuje drugie miejsce wśród wszystkich nowotworów u ludzi..

Aby zdiagnozować raka piersi, stosuje się badanie krwi na CA 15-3. CA 15-3 jest glikoproteiną o wysokiej masie cząsteczkowej (białko złożone), która jest swoistym markerem nowotworowym (antygenem) nowotworów piersi. Marker CA 15-3 jest wytwarzany przez komórki raka piersi. Ten marker nowotworowy ma dość wysoką swoistość. Dynamika markera ma większą wartość diagnostyczną niż pojedyncze oznaczenie.

Podczas monitorowania leczenia zaleca się badanie krwi na CA 15-3 w celu zdiagnozowania przerzutów i nawrotów złośliwych form piersi.

Szybkość stężenia tego markera we krwi jest mniejsza niż 26,9 U / ml.

Wzrost poziomu markera nowotworowego CA 15-3 występuje w przypadku następujących chorób złośliwych:

  • rak piersi (szczególnie w późnym stadium i przy przerzutach);
  • rak oskrzeli;
  • rak trzustki;
  • rak wątroby, żołądka;
  • rak macicy, endometrium, jajników (szczególnie w późniejszych stadiach).

Ponadto wzrost stężenia markera CA 15-3 w badaniu krwi może wskazywać na rozwój łagodnych nowotworów gruczołów sutkowych, marskości wątroby, zapalenia wątroby, chorób autoimmunologicznych.

Po leczeniu zwiększona zawartość tego markera nowotworowego wskazuje na obecność komórek złośliwych w ciele. Ważne jest również, że nawrót choroby złośliwej zwykle rozpoczyna się znacznie później po wzroście CA 15-3.

Wartość diagnostyczna oznaczenia tego markera nowotworowego jest znacznie zwiększona, podczas gdy oznaczenie innego markera - CEA (antygen zarodkowy).

Kobiety w trzecim trymestrze ciąży mogą mieć nieznaczny fizjologicznie wzrost poziomu CA 15-3 we krwi.

Badanie krwi dla CA 19-9

Antygen CA 19-9 - marker nowotworowy raka trzustki. Zwykle jest wytwarzany przez złośliwe komórki guza trzustki, rzadziej guzy żołądka i wątroby. Z reguły antygen CA 19-9 zwykle znajduje się w komórkach błony śluzowej trzustki, żołądka, wątroby, pęcherzyka żółciowego.

Ze względu na niską swoistość ten marker nie jest zalecany do stosowania w badaniach przesiewowych. Jest przepisywany w celu kontrolowania przebiegu złośliwego procesu, określenia skuteczności zastosowanej terapii i zdiagnozowania obecności przerzutów. Badanie krwi na CA 19-9 w połączeniu z CEA służy do monitorowania pacjentów, u których istnieje wysokie prawdopodobieństwo nawrotu raka żołądka i raka jelita grubego bez CEA.

W przypadku małych nowotworów złośliwych trzustki 40% pacjentów ma wzrost markera CA 19–9. W przypadku dużych zlokalizowanych nowotworów wzrost poziomu tego antygenu jest diagnozowany u 90% pacjentów.

Ponadto podwyższone stężenie CA 19-9 w badaniu krwi występuje z następującymi chorobami złośliwymi:

  • rak żołądka;
  • rak pęcherzyka żółciowego, dróg żółciowych, pierwotny rak wątroby;
  • rak sutka;
  • rak macicy, jajniki.

Prawie wszyscy pacjenci, u których badanie krwi dla CA 19-9 wykazuje wzrost tego markera, mają odległe przerzuty.

Nieznaczny wzrost wartości tego markera nowotworowego można zaobserwować w chorobach układu pokarmowego, kamicy żółciowej, mukowiscydozie.

Oncomarkers - transkrypcje badań krwi. Gdy występuje wzrost i spadek poziomu markerów nowotworowych wydzielanych przez komórki rakowe (CA 125, CA 15-3, CA 19-9, CA 72-4, CA 242, HE4, PSA, CEA)

Witryna zawiera informacje referencyjne wyłącznie w celach informacyjnych. Diagnoza i leczenie chorób powinny być przeprowadzane pod nadzorem specjalisty. Wszystkie leki mają przeciwwskazania. Wymagana konsultacja specjalistyczna!

Charakterystyka różnych markerów nowotworowych i interpretacja wyników badań

Rozważ znaczenie diagnostyczne, swoistość dla nowotworów różnych narządów i wskazania do oznaczania markerów nowotworowych stosowanych w praktyce klinicznej.

Alpha-Fetoprotein (AFP)

Ten marker nowotworowy jest ilościowy, to znaczy zwykle występuje w niewielkim stężeniu we krwi dziecka i osoby dorosłej dowolnej płci, ale jego poziom gwałtownie wzrasta wraz z nowotworami, a także u kobiet w czasie ciąży. Dlatego określenie poziomu AFP jest wykorzystywane w ramach diagnostyki laboratoryjnej do wykrywania raka u obu płci, a także u kobiet w ciąży w celu ustalenia nieprawidłowości u płodu.

Poziom AFP we krwi wzrasta wraz z nowotworami złośliwymi jąder u mężczyzn, jajników u kobiet i wątroby u obu płci. Ponadto stężenie AFP wzrasta wraz z przerzutami do wątroby. W związku z tym następujące warunki są wskazaniami do ustalenia AFP:

  • Podejrzenie pierwotnego raka wątroby lub przerzutów do wątroby (w celu odróżnienia przerzutów od pierwotnego raka wątroby zaleca się oznaczanie poziomu CEA we krwi jednocześnie z AFP);
  • Podejrzenie złośliwych nowotworów w jądrach mężczyzn lub jajników kobiet (zaleca się określenie poziomu hCG w celu zwiększenia dokładności diagnozy w połączeniu z AFP);
  • Monitorowanie skuteczności leczenia raka wątrobowokomórkowego wątroby i nowotworów jąder lub jajników (jednoczesne oznaczanie poziomów AFP i hCG);
  • Śledzenie stanu osób cierpiących na marskość wątroby w celu wczesnego wykrycia raka wątroby;
  • Monitorowanie stanu osób z wysokim ryzykiem rozwoju nowotworów narządów płciowych (w obecności wnętrostwa, łagodnych guzów lub torbieli jajników itp.) W celu wczesnego ich wykrycia.

Następujące wartości AFP dla dzieci i dorosłych są uważane za normalne (nie podwyższone):

1. mężczyźni:

  • 1 - 30 dni życia - mniej niż 16400 ng / ml;
  • 1 miesiąc - 1 rok - mniej niż 28 ng / ml;
  • 2–3 lata - mniej niż 7,9 ng / ml;
  • 4-6 lat - mniej niż 5,6 ng / ml;
  • 7-12 lat - mniej niż 3,7 ng / ml;
  • 13 - 18 lat - mniej niż 3,9 ng / ml.
2. Dzieci płci żeńskiej:
  • 1 - 30 dni życia - mniej niż 19000 ng / ml;
  • 1 miesiąc - 1 rok - mniej niż 77 ng / ml;
  • 2–3 lata - mniej niż 11 ng / ml;
  • 4-6 lat - mniej niż 4,2 ng / ml;
  • 7-12 lat - mniej niż 5,6 ng / ml;
  • 13 - 18 lat - mniej niż 4,2 ng / ml.
3. Dorośli powyżej 18 lat - mniej niż 7,0 ng / ml.

Powyższe wartości poziomu AFP w surowicy krwi są charakterystyczne dla osoby bez raka. Jeśli poziom AFP wzrośnie powyżej normy wiekowej, może to wskazywać na obecność następujących chorób onkologicznych:

  • Rak wątrobowokomórkowy;
  • Przerzuty do wątroby;
  • Guzy zarodkowe jajników lub jąder;
  • Guzy okrężnicy;
  • Guzy trzustki;
  • Guzy płuc.

Ponadto poziom AFP powyżej normy wieku można również wykryć w następujących chorobach nieonkologicznych:
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Niedrożność dróg żółciowych;
  • Alkoholowe uszkodzenie wątroby;
  • Zespół teleangiektazji;
  • Dziedziczna tyrozynemia.

Gonadotropina kosmówkowa (hCG)

Podobnie jak AFP, hCG jest ilościowym markerem nowotworowym, którego poziom znacznie wzrasta w przypadku nowotworów złośliwych w porównaniu ze stężeniem obserwowanym przy braku raka. Jednak podwyższone poziomy gonadotropiny kosmówkowej mogą być również normą - jest to typowe dla ciąży. Ale we wszystkich innych okresach życia, zarówno u mężczyzn, jak i kobiet, stężenie tej substancji pozostaje niskie, a jej wzrost wskazuje na obecność miejsca wzrostu guza.

Poziom hCG wzrasta z rakami jajnika i jąder, kosmówkowo-miażdżycowym, torbielowatym poślizgiem i germinoma. Dlatego w medycynie praktycznej określenie stężenia hCG we krwi odbywa się w następujących warunkach:

  • Podejrzenie torbieli poślizgowej u kobiety w ciąży;
  • Nowotwory miednicy wykryte podczas badania ultrasonograficznego (poziom hCG jest określany w celu odróżnienia nowotworu łagodnego od złośliwego);
  • Obecność trwająca długo po aborcji lub porodzie (poziom hCG jest określany w celu wykrycia lub wykluczenia raka kosmówki);
  • Nowotwory w jądrach mężczyzn (poziom hCG określa się w celu wykrycia lub wykluczenia guzów germinogennych).

Następujące wartości hCG dla mężczyzn i kobiet są uważane za normalne (nie podwyższone):

1. Mężczyźni: mniej niż 2 jm / ml w każdym wieku.

2. Kobiety:

  • Kobiety niebędące w ciąży w wieku rozrodczym (przed menopauzą) - mniej niż 1 IU / ml;
  • Nieciężarne kobiety po menopauzie - do 7,0 IU / ml.

Wzrost poziomu hCG powyżej wieku i płci jest oznaką następujących nowotworów:
  • Dryf bąbelkowy lub nawrót torbieli torbielowatej;
  • Chorionocarcinoma lub jego nawrót;
  • Seminoma;
  • Potworniak jajnika;
  • Guzy przewodu pokarmowego;
  • Guzy płuc;
  • Guzy nerek;
  • Nowotwory macicy.

Ponadto poziom hCG można zwiększyć w następujących stanach i chorobach nienowotworowych:
  • Ciąża;
  • Niecały tydzień temu ciąża została przerwana (poronienie, aborcja itp.);
  • HCG.

Mikroglobulina beta-2

Ten marker nowotworowy jest również ilościowy, ponieważ przy braku raka zwykle jest obecny we krwi w niskim stężeniu, ale w obecności guza jego poziom gwałtownie wzrasta. W przypadku braku nowotworów obserwuje się podwyższony poziom mikroglobuliny beta-2 u dzieci w pierwszych trzech miesiącach życia, u kobiet w ciąży, na tle aktywnego procesu zapalnego, z chorobami autoimmunologicznymi, reakcjami odrzucania przeszczepu, nefropatią cukrzycową, a także z infekcjami wirusowymi (HIV i CMV).

Poziom mikroglobuliny beta-2 wzrasta w przypadku chłoniaka z komórek B, chłoniaka nieziarniczego i szpiczaka mnogiego, dlatego określenie jego stężenia służy do przewidywania przebiegu choroby w onkohemologii. W związku z tym w medycynie praktycznej określenie poziomu mikroglobuliny beta-2 wykonuje się w następujących przypadkach:

  • Przewidywanie przebiegu i ocena skuteczności leczenia szpiczaka, chłoniaków B, chłoniaków nieziarniczych, przewlekłej białaczki limfocytowej;
  • Przewidywanie przebiegu i ocena skuteczności terapii raka żołądka i jelit (w połączeniu z innymi markerami nowotworowymi);
  • Ocena stanu i skuteczności leczenia u pacjentów z HIV / AIDS lub poddawanych przeszczepowi narządów.

Poziom mikroglobuliny beta-2 dla mężczyzn i kobiet we wszystkich kategoriach wiekowych 0,8 - 2,2 mg / l jest uważany za prawidłowy (nie podwyższony). Wzrost poziomu mikroglobuliny beta-2 obserwuje się w następujących chorobach onkologicznych i nieonkologicznych:
  • Szpiczak mnogi;
  • Chłoniak z komórek B;
  • Choroba Waldenstroma;
  • Chłoniaki nieziarnicze;
  • Choroba Hodgkina;
  • Rak odbytnicy;
  • Rak sutka;
  • Obecność HIV / AIDS u ludzi;
  • Układowe choroby autoimmunologiczne (zespół Sjogrena, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń rumieniowaty układowy);
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Choroba Crohna;
  • Sarkoidoza.

Ponadto należy pamiętać, że przyjmowanie wankomycyny, cyklosporyny, amfoterycyny B, cisplastyny ​​i antybiotyków aminoglikozydowych (lewomycetyna itp.) Również prowadzi do wzrostu poziomu mikroglobuliny beta-2 we krwi.

Antygen raka płaskonabłonkowego (SCC)

Jest to marker nowotworowy raka płaskonabłonkowego o różnej lokalizacji. Poziom tego markera nowotworowego określa się w celu oceny skuteczności terapii i wykrycia raka płaskonabłonkowego szyjki macicy, nosogardzieli, ucha i płuc. W przypadku braku raka stężenie antygenu raka płaskonabłonkowego może również wzrosnąć wraz z niewydolnością nerek, astmą lub patologią wątroby i dróg żółciowych.

W związku z tym oznaczanie poziomu antygenu raka płaskonabłonkowego w medycynie praktycznej odbywa się w celu skutecznego leczenia raka szyjki macicy, płuc, przełyku, głowy i szyi, układu moczowo-płciowego, a także ich nawrotów i przerzutów.

Normalne (nie podwyższone) dla osób w każdym wieku i płci uważa się za stężenie antygenu raka płaskonabłonkowego we krwi mniejsze niż 1,5 ng / ml. Poziom oncomarkera powyżej normy jest charakterystyczny dla następujących patologii onkologicznych:

Enolaza specyficzna dla neuronu (NSE, NSE)

Substancja ta powstaje w komórkach pochodzenia neuroendokrynnego, dlatego jej stężenie może wzrosnąć wraz z różnymi chorobami układu nerwowego, w tym nowotworami, urazowymi i niedokrwiennymi uszkodzeniami mózgu itp..

W szczególności wysoki poziom NSE jest charakterystyczny dla raka płuc i oskrzeli, nerwiaka niedojrzałego i białaczki. Umiarkowany wzrost stężenia NSE jest charakterystyczny dla nienowotworowych chorób płuc. Dlatego określenie poziomu tego markera nowotworowego jest najczęściej wykorzystywane do oceny skuteczności leczenia drobnokomórkowego raka płuca.

Obecnie określenie poziomu NSE w medycynie praktycznej odbywa się w następujących przypadkach:

  • Aby odróżnić drobnokomórkowego i niedrobnokomórkowego raka płuca;
  • Do prognozowania przebiegu, monitorowania skuteczności terapii i wczesnego wykrywania nawrotów lub przerzutów w drobnokomórkowym raku płuc;
  • Jeśli podejrzewasz obecność raka tarczycy, guz chromochłonny, guzy jelita i trzustki;
  • Podejrzenie nerwiaka niedojrzałego u dzieci;
  • Jako dodatkowy marker diagnostyczny dla nasienia (w połączeniu z hCG).

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie NSE we krwi mniejsze niż 16,3 ng / ml dla osób w każdym wieku i płci.

Zwiększony poziom NSE obserwuje się w przypadku następujących chorób onkologicznych:

  • Nerwiak zarodkowy: neuroblastoma;
  • Siatkówczak;
  • Drobnokomórkowy rak płuc;
  • Rak rdzeniasty tarczycy;
  • Guz chromochłonny;
  • Rakowiak;
  • Gastrinoma
  • Insulinoma;
  • Glukagonoma;
  • Seminoma.

Ponadto poziom NSE wzrasta powyżej normy w przypadku następujących chorób i stanów nienowotworowych:
  • Zaburzenia czynności nerek lub wątroby;
  • Gruźlica płuc;
  • Przewlekłe choroby płuc o charakterze nienowotworowym;
  • Palenie;
  • Choroba hemolityczna;
  • Uszkodzenia układu nerwowego o traumatycznym lub niedokrwiennym pochodzeniu (na przykład pourazowe uszkodzenia mózgu, wypadki naczyniowo-mózgowe, udary itp.);
  • Demencja (demencja).

Oncomarker Cyfra CA 21-1 (fragment 19 cytokeratyny)

Jest markerem raka płaskonabłonkowego o różnej lokalizacji - płucach, pęcherzu, szyjce macicy. Oznaczanie stężenia markera nowotworowego Cyfra CA 21-1 w medycynie praktycznej przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • Aby odróżnić nowotwory złośliwe od innych formacji objętościowych w płucach;
  • Aby monitorować skuteczność terapii i wykryć nawrót raka płuc;
  • Aby kontrolować przebieg raka pęcherza moczowego.

Ten marker nowotworowy nie jest stosowany do wstępnego wykrywania raka płuc u osób, u których istnieje wysokie ryzyko rozwoju guza o tej lokalizacji, na przykład u osób palących intensywnie, cierpiących na gruźlicę itp..

Normalne (nie podwyższone) stężenie markera nowotworowego Cyfra CA 21-1 we krwi osób w każdym wieku i płci wynosi nie więcej niż 3,3 ng / ml. Podwyższony poziom tego markera nowotworowego odnotowano w następujących chorobach:

1. Nowotwory złośliwe:

  • Niedrobnokomórkowy rak płuc;
  • Rak płaskonabłonkowy płuca;
  • Inwazyjny rak pęcherza mięśniowego.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Przewlekłe choroby płuc (POChP, gruźlica itp.);
  • Niewydolność nerek;
  • Choroby wątroby (zapalenie wątroby, marskość wątroby itp.);
  • Palenie.

Oncomarker HE4

Jest specyficznym markerem raka jajnika i endometrium. HE4 jest bardziej wrażliwy na raka jajnika w porównaniu do CA 125, szczególnie we wczesnych stadiach. Ponadto stężenie HE4 nie wzrasta w przypadku endometriozy, zapalnych chorób ginekologicznych, a także łagodnych nowotworów żeńskich narządów płciowych, w wyniku czego ten marker nowotworowy jest wysoce specyficzny dla raka jajnika i endometrium. Ze względu na te cechy HE4 jest ważnym i dokładnym markerem raka jajnika, który umożliwia wykrycie guza we wczesnych stadiach w 90% przypadków..

Oznaczanie stężenia HE4 w medycynie praktycznej przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • Aby odróżnić raka od nowotworów o charakterze nie onkologicznym, zlokalizowanych w miednicy;
  • Wczesne badanie przesiewowe pierwotnej diagnozy raka jajnika (oznaczanie HE4 przeprowadza się na tle prawidłowych lub podwyższonych poziomów CA 125);
  • Monitorowanie skuteczności terapii nabłonkowego raka jajnika;
  • Wczesne wykrycie nawrotów i przerzutów raka jajnika;
  • Wykrywanie raka piersi;
  • Wykrywanie raka endometrium.

Normalne (nie podwyższone) są następujące stężenia HE4 we krwi kobiet w różnym wieku:
  • Kobiety w wieku poniżej 40 lat - mniej niż 60,5 pmol / l;
  • Kobiety w wieku 40–49 lat - mniej niż 76,2 pmol / l;
  • Kobiety w wieku 50–59 lat - mniej niż 74,3 pmol / l;
  • Kobiety w wieku 60–69 lat - mniej niż 82,9 pmol / l;
  • Kobiety powyżej 70 lat - mniej niż 104 pmol / l.

Wzrost poziomu HE4 powyżej normy wieku rozwija się w raku endometrium i niemucynowych postaciach raka jajnika.

Biorąc pod uwagę wysoką swoistość i czułość HE4, wykrycie podwyższonego stężenia tego markera we krwi w prawie 100% przypadków wskazuje na obecność raka jajnika lub endometriozy u kobiety. Dlatego jeśli stężenie HE4 zostanie zwiększone, leczenie raka należy rozpocząć jak najszybciej.

Białko S-100

Ten marker nowotworowy jest swoisty dla czerniaka. Ponadto poziom białka S-100 we krwi wzrasta wraz z uszkodzeniem struktur mózgu dowolnego pochodzenia. W związku z tym oznaczanie stężenia białka S-100 w medycynie praktycznej odbywa się w następujących przypadkach:

  • Monitorowanie skuteczności terapii, identyfikacja nawrotów i przerzutów czerniaka;
  • Wyjaśnienie głębokości uszkodzenia tkanki mózgowej na tle różnych chorób ośrodkowego układu nerwowego.

Normalna (nie podwyższona) zawartość białka S-100 w osoczu wynosi mniej niż 0,105 μg / l.

Wzrost poziomu tego białka obserwuje się w następujących chorobach:

1. Patologia onkologiczna:

  • Czerniak złośliwy skóry.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Uszkodzenie tkanki mózgowej dowolnego pochodzenia (urazowe, niedokrwienne, po krwawieniu, udarach itp.);
  • Choroba Alzheimera;
  • Choroby zapalne narządów;
  • Intensywne ćwiczenia.

Oncomarker CA 72-4

Marker nowotworowy CA 72-4 jest również nazywany markerem raka żołądka, ponieważ ma on największą swoistość i wrażliwość w odniesieniu do nowotworów złośliwych tego narządu. Ogólnie marker guza CA 72-4 jest charakterystyczny dla raka żołądka, okrężnicy, płuca, jajnika, endometrium, trzustki i gruczołów sutkowych.

Oznaczenie stężenia markera nowotworowego CA 72-4 w medycynie praktycznej przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • Do wczesnego wykrywania pierwotnego raka jajnika (w połączeniu z markerem CA 125) i raka żołądka (w połączeniu z markerami CEA i CA 19-9);
  • Monitorowanie skuteczności leczenia raka żołądka (w połączeniu z markerami CEA i CA 19-9), jajników (w połączeniu z markerem CA 125) oraz raka jelita grubego i odbytnicy.

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie CA 72-4 mniejsze niż 6,9 U / ml.

Zwiększone stężenie markera nowotworowego CA 72-4 jest wykrywane w następujących nowotworach i chorobach nieonkologicznych:

1. Patologia onkologiczna:

  • Rak żołądka;
  • Rak jajnika;
  • Rak jelita grubego;
  • Rak płuc;
  • Rak piersi;
  • Rak trzustki.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Guzy endometrioidalne;
  • Zapalenie trzustki
  • Marskość wątroby;
  • Łagodne guzy przewodu pokarmowego;
  • Choroby płuc
  • Choroba jajników;
  • Choroby reumatyczne (wady serca, reumatyzm stawów itp.);
  • Choroby piersi.

Oncomarker CA 242

Marker nowotworowy CA 242 jest również nazywany markerem raka żołądkowo-jelitowego, ponieważ jest specyficzny dla nowotworów złośliwych przewodu pokarmowego. Wzrost poziomu tego markera wykrywa się w raku trzustki, żołądka, okrężnicy i odbytnicy. W celu jak najdokładniejszego wykrycia nowotworów złośliwych przewodu pokarmowego zaleca się łączenie markera nowotworu CA 242 z markerami CA19-9 (w przypadku raka trzustki i jelita grubego) i CA 50 (w przypadku raka jelita grubego).

Oznaczenie stężenia markera nowotworowego CA 242 w medycynie praktycznej przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • Jeśli istnieje podejrzenie raka trzustki, żołądka, jelita grubego lub odbytnicy (CA 242 określa się w połączeniu z CA 19-9 i CA 50);
  • Aby ocenić skuteczność leczenia raka trzustki, żołądka, jelita grubego i odbytnicy;
  • Do prognozowania i wczesnego wykrywania nawrotów i przerzutów raka trzustki, żołądka, jelita grubego i odbytnicy.

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie CA 242 mniejsze niż 29 jednostek / ml.

Wzrost poziomu CA 242 obserwuje się przy następujących patologiach onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Patologia onkologiczna:

  • Guz trzustki;
  • Rak żołądka;
  • Rak jelita grubego.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Choroby odbytnicy, żołądka, wątroby, trzustki i dróg żółciowych.

Oncomarker CA 15-3

Marker nowotworowy CA 15-3 jest również nazywany markerem piersi, ponieważ ma największą swoistość wobec raka tego konkretnego narządu. Niestety, CA 15-3 jest specyficzny nie tylko dla raka piersi, dlatego nie jest zalecane jego oznaczanie do wczesnego wykrywania bezobjawowych złośliwych nowotworów piersi u kobiet. Jednak do kompleksowej oceny skuteczności terapii raka piersi odpowiedni jest CA 15-3, szczególnie w połączeniu z innymi markerami nowotworowymi (CEA).
Definicja CA 15-3 w medycynie praktycznej jest przeprowadzana w następujących przypadkach:

  • Ocena skuteczności leczenia raka piersi;
  • Wczesne wykrycie nawrotów i przerzutów po leczeniu raka piersi;
  • Aby odróżnić raka piersi od mastopatii.

Normalny (nie podwyższony) marker guza osocza CA 15-3 jest mniejszy niż 25 jednostek / ml.

Wzrost poziomu CA 15-3 jest wykrywany przy następujących patologiach onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Choroby onkologiczne:

  • Rak piersi;
  • Rak oskrzeli;
  • Rak żołądka;
  • Rak wątroby;
  • Rak trzustki;
  • Rak jajnika (tylko w późniejszych stadiach);
  • Rak endometrium (tylko w późniejszych stadiach);
  • Rak macicy (tylko zaawansowane).
2. Choroby nienowotworowe:
  • Łagodne choroby gruczołów sutkowych (mastopatia itp.);
  • Marskość wątroby;
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby;
  • Choroby autoimmunologiczne trzustki, tarczycy i innych narządów wydzielania wewnętrznego;
  • Trzeci trymestr ciąży.

Oncomarker CA 50

Marker nowotworowy CA 50 jest również nazywany markerem raka trzustki, ponieważ jest najbardziej pouczający i specyficzny w odniesieniu do nowotworów złośliwych tego narządu. Maksymalną dokładność w wykrywaniu raka trzustki osiąga się przy określaniu stężeń markerów nowotworowych CA 50 i CA 19-9.

Oznaczanie stężenia CA 50 w medycynie praktycznej przeprowadza się w następujących przypadkach:

  • Podejrzenie raka trzustki (w tym na tle normalnego poziomu CA 19-9);
  • Podejrzewany rak jelita grubego lub odbytnicy;
  • Monitorowanie skuteczności terapii i wczesnego wykrywania przerzutów lub nawrotu raka trzustki.

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie CA 50 mniejsze niż 25 jednostek / ml we krwi.

Wzrost CA 50 obserwuje się w przypadku następujących patologii onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Choroby onkologiczne:

  • Rak trzustki;
  • Rak odbytnicy lub okrężnicy;
  • Rak żołądka;
  • Rak jajnika;
  • Rak płuc;
  • Rak sutka;
  • Rak prostaty;
  • Rak wątroby.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Ostre zapalenie trzustki;
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Zapalenie dróg żółciowych;
  • Wrzód trawienny żołądka lub dwunastnicy.

Oncomarker CA 19-9

Marker nowotworowy CA 19-9 jest również nazywany markerem nowotworowym trzustki i pęcherzyka żółciowego. Jednak w praktyce ten marker jest jednym z najbardziej wrażliwych i specyficznych dla raka nie wszystkich narządów przewodu pokarmowego, ale tylko trzustki. Właśnie dlatego CA 19-9 jest markerem do badań przesiewowych w kierunku podejrzenia raka trzustki. Ale niestety u około 15-20% ludzi poziom CA 19-9 pozostaje prawidłowy na tle aktywnego wzrostu raka trzustki, z powodu braku w nich antygenu Lewisa, w wyniku czego CA 19-9 nie jest wytwarzany w dużych ilościach. Dlatego do kompleksowej i precyzyjnej wczesnej diagnozy raka trzustki stosuje się jednocześnie dwa markery nowotworowe - CA 19-9 i CA 50. W końcu, jeśli dana osoba nie ma antygenu Lewisa i nie podnosi poziomu CA 19-9, wówczas stężenie CA 50 wzrasta, co umożliwia identyfikację rak trzustki.

Oprócz raka trzustki stężenie oncomarkera CA 19-9 wzrasta wraz z rakiem żołądka, odbytnicy, dróg żółciowych i wątroby.

Dlatego w medycynie praktycznej określenie poziomu markera nowotworowego CA 19-9 odbywa się w następujących przypadkach:

  • Różnica między rakiem trzustki a innymi chorobami tego narządu (w połączeniu z markerem CA 50);
  • Ocena skuteczności leczenia, monitorowanie przebiegu, wczesne wykrywanie nawrotów i przerzutów raka trzustki;
  • Ocena skuteczności leczenia, monitorowanie przebiegu, wczesne wykrycie nawrotów i przerzutów raka żołądka (w połączeniu z markerem CEA i CA 72-4);
  • Podejrzewany rak odbytnicy lub okrężnicy (w połączeniu z markerem CEA);
  • Identyfikacja śluzowych postaci raka jajnika w połączeniu z oznaczeniem markerów CA 125, HE4.

Normalne (nie podwyższone) stężenie CA 19-9 we krwi wynosi mniej niż 34 jednostki / ml.

Wzrost stężenia markera nowotworowego CA 19-9 odnotowano w przypadku następujących patologii onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Choroby onkologiczne (poziom CA 19-9 znacznie wzrasta):

  • Rak trzustki;
  • Rak pęcherzyka żółciowego lub dróg żółciowych;
  • Rak wątroby;
  • Rak żołądka;
  • Rak odbytnicy lub okrężnicy;
  • Rak sutka;
  • Rak macicy;
  • Rak śluzowy jajnika.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Kamica żółciowa;
  • Zapalenie pęcherzyka żółciowego;
  • Reumatoidalne zapalenie stawów;
  • Toczeń rumieniowaty układowy;
  • Twardzina.

Oncomarker CA 125

Oncomarker CA 125 jest również nazywany markerem jajnika, ponieważ określenie jego stężenia jest najważniejsze w wykrywaniu guzów tego konkretnego narządu. Zasadniczo ten marker nowotworowy jest wytwarzany przez nabłonek jajników, trzustki, pęcherzyka żółciowego, żołądka, oskrzeli i jelit, w wyniku czego wzrost jego stężenia może wskazywać na obecność ogniska guza w którymkolwiek z tych narządów. Odpowiednio, tak szeroki zakres nowotworów, w których poziom markera nowotworu CA 125 może wzrosnąć, determinuje jego niską swoistość i małe znaczenie praktyczne. Dlatego w medycynie praktycznej zaleca się określenie poziomu CA 125 w następujących przypadkach:

  • Jako badanie przesiewowe w kierunku raka piersi u kobiet po menopauzie i kobiet w każdym wieku, które mają krewnych, raka piersi lub raka jajnika;
  • Ocena skuteczności terapii, wcześniejsze wykrycie nawrotów i przerzutów w raku jajnika;
  • Identyfikacja gruczolakoraka trzustki (w połączeniu z markerem nowotworowym CA 19-9);
  • Monitorowanie skuteczności terapii i wykrywanie nawrotów endometriozy.

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie CA 125 we krwi mniejsze niż 25 jednostek / ml.

Wzrost CA 125 obserwuje się przy następujących patologiach onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Choroby onkologiczne:

  • Nabłonkowe postacie raka jajnika;
  • Rak macicy;
  • Rak endometrium;
  • Rak jajowodu;
  • Rak sutka;
  • Rak trzustki;
  • Rak żołądka;
  • Rak wątroby;
  • Rak odbytnicy;
  • Rak płuc.
2. Choroby nienowotworowe:
  • Łagodne nowotwory i choroby zapalne macicy, jajników i jajowodów;
  • Endometrioza;
  • Trzeci trymestr ciąży;
  • Choroba wątroby
  • Choroba trzustki;
  • Choroby autoimmunologiczne (reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina skóry, toczeń rumieniowaty układowy, zapalenie tarczycy Hashimoto itp.).

Antygen specyficzny dla prostaty, całkowity i wolny (PSA)

Wspólnym antygenem specyficznym dla prostaty jest substancja wytwarzana przez komórki prostaty, która krąży w krążeniu ogólnoustrojowym w dwóch postaciach - białek wolnych i związanych z osoczem. W praktyce klinicznej określa się całkowitą zawartość PSA (forma wolna + związana z białkiem) i poziom wolnego PSA.

Całkowita zawartość PSA jest markerem wszelkich patologicznych procesów w gruczole krokowym mężczyzn, takich jak zapalenie, uraz, stany po manipulacjach medycznych (na przykład masaż), nowotwory złośliwe i łagodne itp. Poziom wolnego PSA zmniejsza się tylko w nowotworach złośliwych prostaty, w wyniku czego wskaźnik ten w połączeniu z ogólnym PSA służy do wczesnego wykrywania i monitorowania skuteczności terapii raka prostaty u mężczyzn.

Tak więc określenie całkowitego poziomu PSA i wolnego PSA w medycynie praktycznej służy do wczesnego wykrywania raka prostaty, a także do monitorowania skuteczności terapii i występowania nawrotów lub przerzutów po leczeniu raka prostaty. W związku z tym w medycynie praktycznej oznaczanie poziomów wolnego i całkowitego PSA pokazano w następujących przypadkach:

  • Wczesna diagnoza raka prostaty
  • Ocena ryzyka przerzutów raka prostaty;
  • Ocena skuteczności terapii raka prostaty;
  • Identyfikacja nawrotów lub przerzutów raka prostaty po leczeniu.

Normalne jest stężenie całkowitego PSA we krwi w następujących wartościach dla mężczyzn w różnym wieku:
  • Poniżej 40 lat - mniej niż 1,4 ng / ml;
  • 40–49 lat - mniej niż 2 ng / ml;
  • 50–59 lat - mniej niż 3,1 ng / ml;
  • 60 - 69 lat - mniej niż 4,1 ng / ml;
  • Starsze niż 70 lat - mniej niż 4,4 ng / ml.

Wzrost stężenia całkowitego PSA obserwuje się w przypadku raka prostaty, a także zapalenia gruczołu krokowego, zawału prostaty, przerostu prostaty i po podrażnieniu gruczołu (na przykład po masażu lub badaniu odbytu).

Poziom wolnego PSA nie ma niezależnej wartości diagnostycznej, ponieważ jego procent w stosunku do całkowitego PSA jest ważny w wykrywaniu raka prostaty. Dlatego wolne PSA jest dodatkowo określane tylko wtedy, gdy całkowity poziom jest większy niż 4 ng / ml u mężczyzny w każdym wieku, a zatem istnieje wysokie prawdopodobieństwo raka prostaty. W takim przypadku określ ilość wolnego PSA i oblicz jego stosunek do całkowitego PSA w procentach według wzoru:

Darmowe PSA / Total PSA * 100%

Ponadto, jeśli wolne PSA wynosi więcej niż 15%, to mężczyzna cierpi na nienowotworową chorobę prostaty. Jeśli wolne PSA jest mniejsze niż 15%, oznacza to prawie 100% potwierdzenie raka prostaty.

Fosfataza Kwasowa Prostaty (PAP)

Kwaśna fosfataza jest enzymem wytwarzanym w większości narządów, ale najwyższe stężenie tej substancji występuje w gruczole krokowym. Ponadto wysoka zawartość kwaśnej fosfatazy jest charakterystyczna dla wątroby, śledziony, czerwonych krwinek, płytek krwi i szpiku kostnego. Część enzymu z narządów trafia do krwioobiegu i krąży w krążeniu ogólnoustrojowym. Ponadto, w całkowitej całkowitej ilości kwaśnej fosfatazy we krwi, większość jest reprezentowana przez frakcję z prostaty. Dlatego kwaśna fosfataza jest markerem nowotworowym prostaty..

W medycynie praktycznej stężenie fosfatazy kwaśnej stosuje się wyłącznie w celu kontrolowania skuteczności terapii, ponieważ po skutecznym wyleczeniu guza jej poziom zmniejsza się prawie do zera. Do wczesnej diagnozy raka prostaty nie stosuje się oznaczania poziomu fosfatazy kwasowej, ponieważ w tym celu marker nowotworowy ma zbyt niską czułość - nie więcej niż 40%. Oznacza to, że za pomocą kwaśnej fosfatazy można wykryć tylko 40% przypadków raka prostaty..

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie fosfatazy kwasu prostaty mniejsze niż 3,5 ng / ml.

Wzrost poziomu fosfatazy prostaty obserwuje się przy następujących patologiach onkologicznych i nieonkologicznych:

  • Rak prostaty
  • Zawał prostaty;
  • BPH;
  • Ostre lub przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego;
  • Okres 3 do 4 dni po podrażnieniu prostaty podczas operacji, badania doodbytniczego, biopsji, masażu lub ultradźwięków;
  • Przewlekłe zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby.

Antygen zarodkowo-rakowy (CEA, CEA)

Ten marker nowotworowy jest wytwarzany przez raki o różnej lokalizacji - to znaczy guzy pochodzące z tkanki nabłonkowej dowolnego narządu. W związku z tym poziom CEA można zwiększyć w obecności raka w prawie każdym narządzie. Jednak CEA jest najbardziej specyficzny w przypadku raka odbytnicy i okrężnicy, żołądka, płuc, wątroby, trzustki i gruczołu sutkowego. Poziomy CEA mogą być również podwyższone u palaczy i osób cierpiących na przewlekłe choroby zapalne lub łagodne nowotwory..

Ze względu na niską swoistość CEA ten marker nowotworowy nie jest stosowany w praktyce klinicznej do wczesnego wykrywania raka, ale służy do oceny skuteczności leczenia i kontroli nawrotu, ponieważ jego poziom podczas śmierci guza gwałtownie spada w porównaniu z wartościami, które miały miejsce przed leczeniem.

Ponadto w niektórych przypadkach oznaczenie stężenia CEA służy do wykrywania nowotworów, ale tylko w połączeniu z innymi markerami nowotworowymi (z AFP do wykrywania raka wątroby, z CA 125 i CA 72-4 - rak jajnika, z CA 19-9 i CA 72- 4 - rak żołądka, z CA 15-3 - rak piersi, z CA 19-9 - rak odbytnicy lub okrężnicy). W takich sytuacjach CEA nie jest głównym, ale dodatkowym markerem nowotworowym, który pozwala zwiększyć czułość i swoistość głównego.

W związku z tym oznaczenie stężenia CEA w praktyce klinicznej pokazano w następujących przypadkach:

  • Aby monitorować skuteczność terapii i wykrywać przerzuty raka jelita, piersi, płuc, wątroby, trzustki i żołądka;
  • Aby wykryć, czy istnieje podejrzenie raka jelita (ze znacznikiem CA 19-9), piersi (ze znacznikiem CA 15-3), wątroby (ze znacznikiem AFP), żołądka (ze znacznikami CA 19-9 i CA 72-4), trzustka (ze znacznikami CA 242, CA 50 i CA 19-9) i płuca (ze znacznikami NSE, AFP, SCC, Cyfra CA 21-1).

Normalne (nie podwyższone) stężenia CEA są następujące:
  • Palacze w wieku od 20 do 69 lat - mniej niż 5,5 ng / ml;
  • Osoby niepalące w wieku 20–69 lat - mniej niż 3,8 ng / ml.

Wzrost poziomu CEA obserwuje się w następujących chorobach onkologicznych i nieonkologicznych:

1. Choroby onkologiczne:

  • Rak odbytnicy i okrężnicy;
  • Rak sutka;
  • Rak płuc;
  • Rak tarczycy, trzustki, wątroby, jajników i prostaty (zwiększone CEA ma wartość diagnostyczną tylko wtedy, gdy poziomy innych markerów tych nowotworów są również podwyższone).
2. Choroby nienowotworowe:
  • Zapalenie wątroby;
  • Marskość wątroby;
  • Zapalenie trzustki
  • Choroba Crohna;
  • Wrzodziejące zapalenie okrężnicy;
  • Zapalenie gruczołu krokowego;
  • Przerost prostaty;
  • Choroba płuc
  • Przewlekłą niewydolność nerek.

Antygen polipeptydu tkankowego (TPA)

Ten marker nowotworowy jest wytwarzany przez nowotwory - guzy pochodzące z komórek nabłonkowych dowolnego narządu. Jednak TPA jest najbardziej specyficzny w przypadku raka piersi, prostaty, jajnika, żołądka i jelit. W związku z tym w praktyce klinicznej określenie poziomu TPA pokazano w następujących przypadkach:

  • Identyfikacja i monitorowanie skuteczności leczenia raka pęcherza moczowego (w połączeniu z TPA);
  • Identyfikacja i monitorowanie skuteczności terapii raka piersi (w połączeniu z CEA, CA 15-3);
  • Identyfikacja i monitorowanie skuteczności terapii raka płuca (w połączeniu z markerami NSE, AFP, SCC, Cyfra CA 21-1);
  • Identyfikacja i monitorowanie skuteczności terapii raka szyjki macicy (w połączeniu z SCC, markerami Cyfra CA 21-1).

Normalny (nie podwyższony) poziom TPA w surowicy jest wartością mniejszą niż 75 U / L.

Wzrost TPA obserwuje się w przypadku następujących chorób onkologicznych:

  • Rak pęcherza;
  • Rak sutka;
  • Rak płuc.

Ponieważ TPA wzrasta tylko w przypadku raka, ten marker nowotworowy ma bardzo wysoką specyficzność wobec nowotworów. Oznacza to, że wzrost jego poziomu ma bardzo ważną wartość diagnostyczną, wyraźnie wskazującą na obecność miejsca wzrostu guza w ciele, ponieważ wzrost stężenia TPA nie występuje w chorobach nieonkologicznych.

Kinaza pirogronianowa guza-M2 (PK-M2)

Ten marker nowotworowy jest wysoce specyficzny dla nowotworów złośliwych, ale nie ma specyficzności narządowej. Oznacza to, że pojawienie się tego markera we krwi jednoznacznie wskazuje na obecność miejsca wzrostu guza w ciele, ale niestety nie daje pojęcia, na który organ ma wpływ.

Oznaczanie stężenia PK-M2 w praktyce klinicznej pokazano w następujących przypadkach:

  • Aby wyjaśnić obecność guza w połączeniu z innymi markerami nowotworowymi specyficznymi dla narządów (na przykład, jeśli jakikolwiek inny marker nowotworowy jest podwyższony, ale nie jest to jasne, jest to konsekwencja obecności guza lub choroby nienowotworowej. W tym przypadku określenie PK-M2 pomoże odróżnić, czy wzrost stężenia innego markera nowotworowego jest spowodowany przez nowotwór czy choroba nie-onkologiczna, ponieważ jeśli poziom PK-M2 jest podwyższony, wyraźnie wskazuje to na obecność guza, co oznacza, że ​​konieczne jest zbadanie narządów, dla których specyficzny jest inny marker nowotworowy o wysokim stężeniu);
  • Ocena skuteczności terapii;
  • Monitorowanie pojawiania się przerzutów lub nawrotów nowotworu.

Normalne (nie podwyższone) jest stężenie PK-M2 we krwi mniejsze niż 15 U / ml.

Podwyższony poziom PK-M2 we krwi wykrywa się w następujących guzach:

  • Rak przewodu pokarmowego (żołądek, jelita, przełyk, trzustka, wątroba);
  • Rak sutka;
  • Rak nerki
  • Rak płuc.

Chromogranina A.

Jest czułym i specyficznym markerem guzów neuroendokrynnych. Dlatego w praktyce klinicznej oznaczenie poziomu chromograniny A pokazano w następujących przypadkach:

  • Wykrywanie guzów neuroendokrynnych (insulinoma, gastrinoma, VIP-y, glukagonomas, somatostatinoma itp.) I monitorowanie skuteczności ich leczenia;
  • Aby ocenić skuteczność terapii hormonalnej raka prostaty.

Normalne (nie podwyższone) stężenie chromograniny A wynosi 27 - 94 ng / ml.

Wzrost stężenia markera nowotworowego obserwuje się tylko w guzach neuroendokrynnych..

Połączenie markerów nowotworowych do diagnozowania raka różnych narządów

Rozważ racjonalne kombinacje różnych markerów nowotworowych, których stężenia są zalecane do określenia najdokładniejszego i wczesnego wykrycia nowotworów złośliwych różnych narządów i układów. W tym przypadku przedstawiamy główne i dodatkowe markery nowotworowe raka każdej lokalizacji. Aby ocenić wyniki, należy wiedzieć, że główny marker nowotworowy ma największą specyficzność i wrażliwość na guzy dowolnego narządu, a dodatkowy zwiększa zawartość informacyjną głównego, ale bez niego nie ma niezależnego znaczenia.

Odpowiednio, podwyższony poziom zarówno głównych, jak i dodatkowych markerów nowotworowych oznacza bardzo wysoki stopień prawdopodobieństwa raka badanego narządu. Na przykład w celu wykrycia raka piersi określono markery nowotworowe CA 15-3 (główne) i CEA z CA 72-4 (dodatkowe), a poziom wszystkich został podwyższony. Oznacza to, że prawdopodobieństwo raka piersi wynosi ponad 90%. Aby dodatkowo potwierdzić diagnozę, konieczne jest badanie piersi metodami instrumentalnymi.

Wysoki poziom głównych i normalnych dodatkowych markerów oznacza, że ​​istnieje wysokie prawdopodobieństwo raka, ale niekoniecznie w badanym narządzie, ponieważ guz może rosnąć w innych tkankach, dla których marker nowotworowy ma swoistość. Na przykład, jeśli główny CA 15-3 był podwyższony podczas określania markerów raka piersi, a CEA i CA 72-4 były prawidłowe, może to wskazywać na wysokie prawdopodobieństwo guza, ale nie w gruczole sutkowym, ale na przykład w żołądku, ponieważ CA 15-3 może również wzrosnąć wraz z rakiem żołądka. W takiej sytuacji przeprowadza się dodatkowe badanie tych narządów, w których można podejrzewać miejsce wzrostu guza.

Jeśli wykryty zostanie normalny poziom głównego markera nowotworowego i podwyższony poziom wtórny, oznacza to wysokie prawdopodobieństwo obecności guza nie w badanym narządzie, ale w innych tkankach, w odniesieniu do których specyficzne są dodatkowe markery. Na przykład przy określaniu markerów raka piersi główny CA 15-3 był w granicach normy, a wtórne CEA i CA 72-4 były podwyższone. Oznacza to, że istnieje duże prawdopodobieństwo guza nie w gruczole sutkowym, ale w jajnikach lub w żołądku, ponieważ markery CEA i CA 72-4 są specyficzne dla tych narządów.

Markery raka piersi. Główne markery to CA 15-3 i TPA, dodatkowe to CEA, PK-M2, HE4, CA 72-4 i beta-2 mikroglobulina.

Markery guzów jajnika. Głównym markerem jest CA 125, CA 19-9, dodatkowy HE4, CA 72-4, hCG.

Oncomarkers jelita. Głównym markerem jest CA 242 i CEA, dodatkowe CA 19-9, PK-M2 i CA 72-4.

Oncomarkery macicy. W przypadku raka macicy główne markery to CA 125 i CA 72-4 i dodatkowe - CEA, aw przypadku raka szyjki macicy główne - SCC, TPA i CA 125 i dodatkowe - CEA i CA 19-9.

Oncomarkery żołądka. Głównymi są CA 19-9, CA 72-4, CEA, dodatkowe CA 242, PK-M2.

Markery nowotworów trzustki. Głównymi są CA 19-9 i CA 242, dodatkowe CA 72-4, PK-M2 i CEA.

Markery nowotworów wątroby. Głównymi są AFP, dodatkowe (odpowiednie również do wykrywania przerzutów) - CA 19-9, PK-M2 REA.

Markery nowotworowe. Głównymi są NSE (tylko w przypadku raka drobnokomórkowego), Cyfra 21-1 i CEA (w przypadku niedrobnokomórkowego raka), dodatkowe to SCC, CA 72-4 i PK-M2.

Oncomarkery pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Szef - CA 19-9, dodatkowe - AFP.

Markery raka prostaty. Głównymi są PSA ogółem i procent wolnego PSA, dodatkowo - kwaśna fosfataza.

Oncomarkery jądra. Główne - AFP, hCG, dodatkowe - NSE.

Markery nowotworów pęcherza. Szef - REA.

Markery nowotworów tarczycy. Głównymi są NSE, REA.

Oncomarkery nosogardzieli, ucha lub mózgu. Głównymi są NSE i CEA.

Oncomarkers dla kobiet. Zestaw jest zalecany do badań przesiewowych na obecność guzów żeńskich narządów płciowych i zawiera z reguły następujące markery:

  • CA 15-3 - marker gruczołu sutkowego;
  • CA 125 - marker jajnika;
  • CEA - marker raka dowolnej lokalizacji;
  • HE4 jest markerem jajników i gruczołu sutkowego;
  • SCC - marker raka szyjki macicy;
  • CA 19-9 - marker trzustki i pęcherzyka żółciowego.

Jeśli marker nowotworowy jest podniesiony

Jeśli stężenie dowolnego markera nowotworowego zostanie zwiększone, nie oznacza to, że ta osoba ma nowotwór złośliwy ze 100% dokładnością. Rzeczywiście, swoistość pojedynczego markera nowotworowego nie osiąga 100%, w wyniku czego można zaobserwować wzrost ich poziomu w innych chorobach nienowotworowych..

Dlatego w przypadku wykrycia podwyższonego poziomu dowolnego markera nowotworowego konieczne jest, po 3 do 4 tygodniach, ponowne przekazanie analizy. I tylko wtedy, gdy po raz drugi stężenie markera wzrośnie, konieczne jest rozpoczęcie dodatkowego badania w celu ustalenia, czy wysoki poziom markera nowotworowego jest związany ze złośliwym nowotworem lub jest spowodowany chorobą nienowotworową. Aby to zrobić, należy zbadać te narządy, w których obecność guza może prowadzić do wzrostu poziomu markera nowotworowego. Jeśli guz nie zostanie wykryty, to po 3 do 6 miesiącach musisz ponownie oddać krew markerom nowotworowym.

Analiza cen

Koszt określenia stężenia różnych markerów nowotworowych wynosi obecnie od 200 do 2500 rubli. Wskazane jest ustalanie cen różnych markerów nowotworowych w określonych laboratoriach, ponieważ każda instytucja ustala własne ceny dla każdego testu, w zależności od poziomu złożoności analizy, ceny odczynników itp..

Autor: Nasedkina A.K. Specjalista ds. Badań biomedycznych.